Alle inzendingen over liefde

in zwaaien harmoniëren handen en vingers maar armen stokken in reiken ogen ontmoeten blijdschap spreken verstaan van het immense verdriet zonder woorden is zijn ontbreken voelbaar gemis wordt verzwegen het grote geheim dat zich geluidloos openbaart in samen weten…

Verlangend maar eenzaam in de woestijn. Een uitgestrekt landschap voorbij alle schijn. Durf ik te blijven nu het image verdwijnt, in diep verlangen, om helemaal bij jou te zijn? Ontdaan van alle drukte voel ik de pijn en de angst voor dit uiterst zijn. Ik ben bang om afgewezen eenzaam te zijn. Toch wil ik niet vluchten maar blijven voorbij…

om niets blijft mijn hand passen in die van jou past je mond als je mijn hals kust alsof om niets blijft totdat de waarheid koud in mijn ogen kijkt om niets alsof we zijn gevallen zonder doel…

Luister, ik fluister, zachtjes in je oor, vertel je dan, datgene wat je het liefste hoort, luister naar me als ik je toefluister, dat ik van je hou, mijn gefluisterde woorden zeggen alles wat ik je zeggen wou, zachtjes in je oor.…

zij wiegen niet meer als bloem op de wind laten hun bladeren vallen de een nog sierlijk de ander theatraal zij verpieteren allemaal het verdorren van stelen kan hen niet meer schelen zij wortelen al in het verleden vrezen de storm zijn bang voor de knak morgen is hun enig houvast het onkruid tiert welig in hun chaotisch bestaan…

het rook nog naar gezelligheid en rust van lang geleden muren en het bord hadden zorgeloos de tijd opgeschort zag de kleine geesten in een groter lijf hun blikken toch wat wijzer herkende de details toen uitvergroot nu in balans zo op het oog slechts bij een enkeling brak nog de speelse twinkeling van vroeger tijden door…

Als we dansen laat mij dan nog eens te meer mijn voeten zweven Gaan we onze hakken op de stenen tegels laten galmen Jonge schone in mijn armen opgevangen Weinig daden Zullen als het dansen voelen…

Lieve Caitlin, je hebt Dylan zoveel liefde gegeven, zoveel troost in zijn persoonlijke lijden, je wist dat hij een groot dichter was, ondanks zijn alcoholverslaving en zijn zelfdestructie. Je wist net als hij hoe het is om eenzaam op de aardbol gekke bewegingen te maken. Je was net zo verslaafd aan alcohol als hij, net zo behoeftig aan…

alles wat is vindt zijn bestaan in liefde door liefde is alles ontstaan wat bestaat wat bestaat is ongelooflijk mooi mooi als de lucht met vogels in hun vlucht in hun vlucht betoveren ze alles in allen is liefde het licht het licht dooft nooit in jou en mij…

Ik was het verloren Had het opgeborgen zonder sleutel Deze ben ik kwijtgespeeld in de wonde van toen. Ik heb gezocht naar het wonder die heling kon brengen geluk kon schenken zo heb ik die sleutel weergevonden. Ergens diep in mij zo ergens tussen mijn hart en ziel zweefde hij ergens rond tot ik hem vond. Misschien goed, maar het kan…

avond als druppels vallen in ogen en licht zien verblindt als dromen vergeten wat ons bindt ach lief dan zijn we blind voor altijd…

Ik hou zo veel van je, niet normaal.  Ik kan niet begrijpen dat je dat niet ziet. Ooit zal er een dag komen dat je je realiseert wat je gemist hebt en wat niet. Ik wil het zo graag met je proberen Gewoon, voor een maandje, of iets in die geest. En ik hoop, dat als ik doodga,  jij de enige bent die dit leest. Want ik zal aan je bewijzen…

ik wist het vlakke land zee en openheid polders en het eindeloze strand ontdekte heuvels en rustieke dalen op mijn levensloop in jaren botste tegen rotsen bergen die met scherpe kammen wolken snijden aan de horizon zag ravijnen die het kleine van de mens vergrootten door de angst van het begraven zijn ken het magnifieke vergezicht…

liefde glijdt tussen de bomen mij raakt ze niet, ik hou me schuil in een waas van droefheid wieg ik mezelf daar ik jou ontbeer veel te kort heb ik jou gedragen hoe ik geprobeerd heb samen met jou, jouw demonen te bevechten heb ik de strijd verloren in een donkere nacht ben je mij ontglipt en koos jij een andere weg, een uitweg die mij…

Ik ben verdrietig om scheiden, lijden en dood, maar hoop op hemel. God is de eeuwige rust, het dansen van de golven.…

zag je hand die zwaaide zoals een vogel draaide voordat hij dook snel opklom naar de hemel en in een verre horizon vervloog maar je vingers wenkten kon je nog eenmaal liefde schenken oplichtend afscheid in de avondzon geen vlucht maar rust zij keren morgen veilig terug…

het jonge blad nam licht van de zon legde in groen het mozaïek van de lente knoppen gesneden in een variatie aan kleur prematuur nog de geur wachtend op warmte van heden met een explosie van schoonheid bloesemt het land weer zijn dromen in een schitterend reiken naar zomer…

Antilope ( over een diepe liefde ) Zeg mijn lief wat zeg ou ervan mijn schat myn klos kom snel als een antilope tussen zon en maan licht als de wind die valt naar het zuiden en geen keer meer vindt nat als de regen die alles vervroegt vurig als de zon die – oh liefde – de schoonheid bezingt en roept om ou mysterieus…

in het struikgewas houdt een vogel stug vol: ik ben er nog…

ik wil je omringen met een teder bewegen van mijn lied uit een wilde seringenstruik geboren met jou bedaren onder stille dekens van de ochtend in een tomeloze vaart opdat je zou voelen hoe jouw ziel spreekt in de vruchten van mijn woorden jij het gemis waarin je leeft laat sterven in de openheid van mijn hart…

Zacht fluister ik je naam op de grens van slaap en waak en breng mijn liefde over in woorden die ik maak. Je kunt ze niet echt horen maar toch treffen ze doel je ziel staat er voor open en weet hoe ik het voel. Mijn woorden en mijn kussen ik dek je er mee toe en word het lichte strelen in duizend jaar niet moe. Nog één keer zachtjes…

Gelukkig is er nog hoop op grensloos geluk, dank zij het sterven.…

Samen gebotteld verdronken door liefde. De afdronk verbitterd na iedere hoest. Maar elke slok smaakt weer zoet. Omdat jouw schat elke dag schittert. Jouw hart was alleen maar verscholen. In elke zin die jij dagelijks verwoordde. De bitterheid is het depot door mijn bloed. Het gevoel dat mijn pit nooit heeft verhinderd. Het ontkiemen verraste…

laat me zwemmen in jouw ogen maar niet oeverloos op zee hou me dichter almaar dichter neemt jouw liefde mij dan mee of zal ik heel lang moeten dwalen zonder oponthoud misschien jou dan langzaam aan vergeten daar ik je nimmer meer zal zien of zullen we groeien wij tesamen in de diepste zin van het woord het van de daken schreeuwen totdat…

Dit is dus de dag van allerhoogst genieten, liefdesextase. Het weder opstaan en dansen van genoegen, de pure liefde. De barre boodschap van zalige verrukking met de geliefden. De grote jubel van zalig sterven, dansen om alle geluk. De totale bevrijding van alle somberheden.…

Het mooiste wat een mens overkomen kan, is liefde in al zijn facetten, onvoorwaardelijk geen vastomlijnd geheel, en toch, ondanks dat mooiste deel in je leven, neem je onvoorwaardelijk aan, dat het altijd wel goed zal gaan, terwijl niets, vanzelfsprekend is.…

ik heb ze allemaal een hand gegeven in de rollen van hun leven zag hun namen op de aftiteling en wist ineens waar het eigenlijk om ging zij speelden mijn bestaan waarin ik kon staan en gaan waarheen ik wilde nooit heeft iemand het doek laten vallen mij de echte wereld laten zien ik was geen acteur beleefde deze schijnvertoning…

Ik ben dankbaar voor wat ik krijg, en voor dat, wat ik niet kreeg. Ik blijf dankbaar voor wat ik heb, en dat, wat ik niet had. Maar vooral ben ik dankbaar in mijn mooie en moeilijke leven om de ontmoeting met jou, die mij blijft gegeven.…

jij reikte mij de hand ik streelde zacht je vingers aan de werkkant vond warmte en begrip dat dieper ging dan ik verwachtte jouw zachte stem opende wegen in mijn geest waar ik nooit was geweest geen doolhof meer vol onbegrepen vragen ogen die de antwoorden al gaven wij zijn gaan lopen alsof we waren voorbestemd jou heb ik mijn…

hard doodlopende singels rond herinnert nu aan hoe jij jouw ogen je geur en mond je handen mij mijn zijn alleen gewond in je hart vond…