Alle inzendingen over liefde

je ankerde vroegtijdig liep me niet meer voorbij ageerde vaak opstandig zette je hakken in de klei waar je ooit speels dartelde richtingloos de horizon opzocht is nu die vrijheidsdrang gestopt door routineuze gangen geen hart en ogen vol verlangen meer een kleine cirkel van gedachten in een stilte die niet bij jou paste wij hadden…

in de eerste zoen van het elkaar vinden is het thuiskomen elke dag opnieuw is een ontwaken met jou naast mij van elke rimpel in jouw gezicht ken ik het verhaal jaar na jaar sta jij op wacht bij mijn vallen en opstaan…

ik heb de woorden uit hun graf gehaald ze van de dood ontdaan nog zijn zij niet herrezen maar aan u gegeven voor een tweede leven ontvang ze met open armen geef ze alle warmte laat ze blijven zodat zij in uw geest kunnen verrijzen…

Ik durf niet te kijken speel mijn hart aan jou voorbij in poppenkramen waar ik woon verhalen van mijn klein theater nee, ik durf niet te kijken hoe je blauwe ogen staren hoe je langzaam dichterbij komt in voorzichtig ademhalen Hoe je staat, tussen coulissen met je adem zo nabij die ik als voorjaarswind zal vangen spelend dichterbij wil…

gedachten waaien door de kamer maar toch weet ik dat jij daar bent hou mijn hoofd vast in mijn handen denk ik terug aan ons mooiste moment van toen er nog sprake was van wij streelde ik uren door jouw haren lagen we samen lepeltje lepeltje beelden die ik in mijn hart zal bewaren nee nooit meer wil ik een ander wil voor altijd de jouwe zijn…

Als mijn handen over je dijen glijden glijden tintelingen door heel mijn lijf Ik zou makkelijk tot ‘t eind der tijden willen vertoeven in ons nachtverblijf Als mijn lippen jou je dijen beroeren schiet mij het bloed door gans het lijf Zou ‘t wellicht mijn liefde vervoeren gedurende dit aller fijnste tijdverdrijf Als jouw dijen mijn benen…

ik heb gezocht naar een graf vond slechts gestapelde steen geen voetafdruk er om heen een vaag fluïdumkoord was het enig contact ik wist dat jij het was die deze impulsen gaf van jouw aanwezigheid jij koos om alleen verder te gaan liet ons staan zonder afscheid te nemen maar wij zijn verbonden onze vriendschap is niet geschonden…

vandaag bloeit de aarde in kleurige bloembedden een stille sprei vol schoonheid omarmt de nieuwe dag de jonge blaadjes van de hazelaar ze knikken vol genegenheid naar de koerende duiven die elkaar de liefde fuiven goud versiert de randen de wolkentoppen pralen zo onverklarend zacht dat het hemelwater nog wacht de sleedoorn draagt…

wij hebben de druiven samen geplant de oogst als primeur kunnen drinken proefden in fermenten de schraalheid van het land koppig en fruitig zomer in de hand toch waren er jaren van misoogst door schimmel en rot droogde door wind de suikers kapot aan ons heeft het niet gelegen wij hebben altijd warmte en liefde gegeven aan de wijn…

Nu al gelukkig ben ik, als ik mezelf ben en doe wat ik wil. Wanneer ik met jou kan scheppen en herscheppen geluk voor ieder. Zieken genezen, bedroefden troosten, allen verkwikken. Een nieuwe visie van leven en van sterven en eeuwig geluk. Van pure liefde, die ieder zekerheid geeft van hoogste geluk. Onsterfelijkheid…

Ik ben een gelezen boek Een boek met een versleten kaft De binnenkant is iets verkreukeld En de punten zijn wat afgestompt Ik ben jaren dicht gebleven Totdat ik jouw uitgave zag Een boek net als ik Maar met een slot eromheen Ik gooide mijzelf open Vertelde over elk hoofdstuk Elke alinea, elke zin en ieder woord Ik bracht het met alle…

Ik houd van je, ik weet niet of ik je trouw blijf, maar ik houd van je, zo erg dat het me pijn doet Ik weet niet of het genoeg is voor ons twee of voldoende maar ik zal samen met je zijn En waar jij of ik even klein zal zijn zal ik je weer voor me winnen en kunnen we opnieuw beginnen.…

Één kusje bij jou op links en het volgende op rechts Ik steel ze allemaal slinks ik stal er pas zeven slechts Één kus op je rode wang en de tweede op je mond Zo bied ik jou levenslang smullen van ’t volle pond Één kus op je zachte plek en ‘t tweede er juist naast Vervolgens één in je nek ik verover jou zo gehaast Één kusje op je lipjes…

Een kristal laat haar kleuren vallen. Verdorde bladeren aan de voet van de boom. De glans van dauw ligt op het blad. De bij, geroepen door de geur van liefde. Zoekt ijverig de nectar in het hart. Een vlinder zet zich naast de bij. Sluit vriendschap voor het leven. De zon doet de nectar vloeien. Geen distel houd ze tegen. Te zoeken naar het…

van een vierkant gedicht de hoeken afgerond je zou je maar bezeren…

Jou met mijn vingertopjes strelen van je schouders tot en met je voet Zo bouw jij mij een luchtkasteel en droom ik van jou in je ondergoed Jou heerlijk innig de rug liefkozen van het kruintje tot beneden je kuit Dat is toch helemaal niet zinloos en ‘t laat mij smullen van je tere huid Jou heerlijk in mijn armen pakken wijl mijn hand je…

Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en woensdagavond op www.candlelight.nl Met vriendelijke groet, Jan van Veen Zoals Zoals de zon weet dat de aarde altijd draait en zoals bloemen bloeien heel vroeg al in mei omdat haat weet dat liefde steeds geneest hoop ik dat je dit weet en leest dat ik van je hou voor…

In deze tijd In tijd van snelheid en onpersoonlijkheid Kwam ik jou tegen Integer en nuchter Lief en sexy Schattig, maar ook heel stoer Je bent een mooi persoon Van binnen en van buiten Je mooie lach bracht mij meer dan ik dacht Ik voel geluk en geborgenheid Zo zoet als het is Is het voor mij Jij bent het voor mij Samen, samen tegen…

de tijd is gebroken sinds wij hebben besloten ons leven te leiden ineens is er onderscheid tussen jaren dagen en uren om ons bestaan te sturen uit scherven pakken wij begin en eind voor het voeren van die strijd een speldenprikje eeuwigheid is er voor jou en mij herinnering gaat in oneindigheid voorbij…

Soms zie ik witte flitsen of een elfje wegschieten, vaak wanneer ik het het minste verwacht. Vooral in de angstigste momenten van mijn bestaan zijn jullie daar en weet ik me intens geborgen, nog van voor de moederschoot, veel ijler, waar ik me amper iets van herinner. Hoeveel ik ook presteer op aarde, het is nooit genoeg, alsof het leven…

Ik schreeuw mijn kreten al negenentachtig jaar: ik hou van ieder. Ik wens iedereen het allerhoogste geluk hier en hiernamaals. Geen lijden en dood, geen aftakeling, verdriet, maar echte liefde. Mijn kreet is simpel, laten we samen leven in pure vrede. Laten we samen het paradijs beleven van niet meer alleen.…

jouw stem wiegt mij in de schoot van de maan waan ik me veilig schommelend op de tonen vlei ik me dichter spelen sterren tikkertje in deze rusteloze nacht waar donkerte het wint tot de muziek wegsterft…

als door een stormwind gedragen vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer het giert het gutst het schreeuwt en gilt en elke nieuwe dag doet zeer steeds dichter bij de afgrond golven hoger dan welke zee mijn voeten zijn te zwaar om te lopen door dit veld van klei voorzichtig hou ik me aan het leven vast zodat ik niet weer val het…

Een zuigeling ligt op de hem vertrouwde schoot gaat telkens langzaam omhoog valt weer met een lichte smak drukkende buikpijn plaagt voortdurend windvlagen en spattend water doen zijn tere huid schrijnend beven huilen om bescherming brengt zegen die keel krijgt alle kracht! 't geliefde beertje komt kroelen bezield door 't ijle muziekdoosje…

je groei en bloei heeft decennia lang de omgeving beheerst je schaduw was lang en dominant aanwezig maar ook zonder zon was er leven je bent ten gronde gericht jouw biotoop is niet meer voor ieder zijn alle kansen er weer een eigen leven te leiden zich te ontwikkelen in het volle licht met eindelijk het ware gezicht…

jij bent van stof hebt ooit jezelf geweven uit genen die je zijn gegeven zij sponnen zich tot draad kleurden tot patronen in veelvuldig delen hun eigen boodschap bracht jou groot van moederschoot tot meerderjarig jouw bestaan is het uniek gebeuren van een leven lang leren tot stof zal jij weer wederkeren…

flarden opgaande zon in de mist als ik op weg ga naar torenhoge gedachten en woorden in mijn hoofd herinneren aan onze nachten zonder gedachten en nooit echt bestaat…

Handen hielden elkaar vast, vonken sprongen over, en weer, ratelend waren de harten, sissend toen het gedoofd, werd, alsof, ze het er niet mee, eens was, toch bleef het, Kloppen.…

Als de blik van haar ogen de weerslag vormt van haar ziel, wat heerlijk is het dan dat ik in deze draaikolk opgaan kan en sprakeloos de woorden spreken mag ondersteboven te zijn van haar lach. Als drenkeling weet ik mij in haar ban, waart zij als schip rond in mijn hersenpan: redding gehuld in nevels van de dag. Gaat zij nu onverwacht snel…

ik zag de zon jij de halo en wist van de komende regen strak kleurde bloesem tegen het heldere blauw jij voorspelde die nacht vorstige kou ik schreef mijn woorden jij zong de tekst op een melodie die ieder bekoorde wij gaven elkaar onze liefde zagen hoe mijn ziel wonderwel met de jouwe naadloos samenviel…