1696 resultaten.
Alleen met hen...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 De God die ik heb geschapen,
is een goede god.
De Godin die mij heeft gebaard,
is een heilige godin.
Hij heeft me kracht gegeven.
Zij heeft mij gemaakt,
tot wie ik ben.
Zij zijn het tot wie ik bid.
Zij zijn het die mij troosten.
In angstige, eenzame uren,
praat ik alleen met hen.…
Liefde en Verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Dwing liefde tot overgave,
en je staat met lege handen.
Forceer de liefde maar,
en geluk verandert in damp.
Betaal desnoods voor liefde,
teleurstelling wordt ons loon.
Maak de liefde dan maar zelf,
dan verkruimelt het tot stof.
Bestudeer liefde als u wilt,
en plotseling verdwijnt het.
Onverdiend gelukkig voel ik me,
wanneer jij liefelijk…
Water en Bloed
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 Leven is als een eeuwige oceaan,
waarnaar water altijd terugkeert.
Bloed, dat terugkeert naar het hart.
Zonder water kan geen vis zwemmen.
Zonder bloed kan geen mens bestaan.
Als kind genoot ik al van fonteinen.
Als oude man besef ik pas waarom.…
Het Huis van de Dichter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Een gedicht is als een huis,
waarin je fijn kunt wonen.
Een gedicht is ook een schulp,
waarin je angstig kruipen kunt.
Een gedicht kan een kliniek zijn,
waar je moedig vraagt om hulp.
Een gedicht staat als een tempel,
wanneer je het in eenvoud bidt.
Gedichten vragen me dan eerlijk,
of ze vals zijn of juist goed.
Daarna vertelt mijn intuïtie…
Een kraan leert je
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
512 De tijd vliegt met ons mee,
wanneer wij mensen haasten.
De tijd zal op ons wachten,
wanneer we aandachtig leven gaan.
Geen ander dier zal tijd bedenken.
Ik lig in bad te piekeren, en zie!
Moet het leertje worden vervangen?
Druppels vallen tijdloos uit de kraan.…
Voltooide Gedichten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
790 Wanneer ik een gedicht geschreven heb,
kan ik de tekst moeilijk onthouden.
Voltooide gedichten moet je laten gaan.
Een gedicht moet je niet onthouden.
Laat gedichten een eigen leven leiden.
Gedichten moeten op eigen benen leren staan.…
Wij, hier beneden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Harry Kuitert schreef:
'Alles wat wij over boven zeggen,
komt van beneden'.
Mensen weten niets over God.
Alles wat God over ons mensen weet,
komt van Boven.
Daarom zwijgt God in alle talen.
Socrates wist al dat hij niets wist.
Blijven geloof, hoop en liefde,
schreef Johannes.…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Het is zaterdagmiddag geworden.
Laten doe ik wat ik laten kan.
Kijken doe ik om me heen.
Mensen lopen door onze winkelstraat.
Van daar, naar hier en verder.
Hier blijf ik waar ik ben,
totdat ook ik zin krijg,
om op weg te gaan.
Mijn geest reist me al vooruit.
Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven…
De Ziel van een Teddybeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 Een teddybeer is eigenlijk niets.
Stof, vulling en twee kralen.
Méér is zo'n dood beertje niet.
Maar, wanneer je van hem gaat houden,
raakt hij wonderlijk mooi bezield.
Dat geldt voor schepen en voor oude huizen.
Het geldt voor steenkoude beelden.
Het geldt voor speelgoedmuizen.
Zoals dat geldt voor oude teddyberen,
maar ook voor zeer…
Op eigen benen staan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
548 Het verleden torsen,
is een veel te zware last.
Zorgen over de toekomst,
kan bijna niemand dragen.
Maar het moment van nu beleven?
Ja, dat zal wel lukken gaan.
In het werkelijk nu,
vindt een mens zijn kracht.
Hier zetelt ook de liefde.
Precies daar en nergens anders,
kan een mens op eigen benen staan.…
Vitrectomie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
633 Sterrenstelsels en supernova's.
Stralende zonnen en sterrenstof.
Beken en snelstromende rivieren.
Bewegingloos lig ik op de operatietafel.
Verwonderd kijk ik in een universum.
Mijn oogchirurg is aan afronding toe.
De laatste lasershow gaat beginnen!
Daarna sluit hij het planetarium.
Verwonderd en met vragen sta ik op.
Mijn oog is tijdelijk…
Levensmoedig zaad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
459 Wie heeft van zijn leven ooit,
de dood gezien met eigen ogen?
Doodsangst bestaat, dat is waar.
Die kun je in andermans ogen zien,
als angst om niet te durven leven.
Wie levenslustig gestorven is,
kan nog dagenlang nadien,
zijn levend zaad schenken,
aan een vitale vrouw,
die daarom vraagt.
Hier is geen sprake van doodsangst,
maar van doodgewone…
Ziekenrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 In het ziekenhuis heerst de nacht.
Innerlijke rust heeft me toegedekt,
onder een zachte warme vacht.
Ik zou erg angstig moeten zijn.
Mijn rechteroog is blind geworden,
maar de nachtzuster zorgt voor mij.
De Grote Onbekende houdt de wacht.
Hier, waar zoveel zieken slapen,
of angstig woelen in hun witte bed.
In de buitenwereld heerst koude…
Waarde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Mensen die pijnlijk zoeken,
wat ze hebben verloren,
ervaren wat waarde is.
Van vriendschap.
Van gezondheid.
Van trouw zijn,
aan de liefde,
in ons leven.
Wie eindelijk gevonden heeft,
ervaart wat de waarde is,
van geluk.…
Partij voor de Humor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Krol is altijd ambitieus geweest,
met het oog op onze oude dag.
Zijn toekomst werd mistig.
Wat gaat Henk nu doen?
Henk blijft zitten waar hij zit.
Nederland heeft hem hard nodig.
Henk weet wat relativeren is.
Humor verbindt oud met jong.
Dat doet de Partij van Krol.
De Partij voor de Humor.
Partij van verbinding.
Partij van de Lol.…
Grote Onbekende Dienaar 1
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 Neem het ons maar niet kwalijk,
wanneer wij je als baas aanbidden,
terwijl je alleen maar dienen wilt.
Geloof ons wanneer wij je herkennen,
als bron van genezing en van troost.
Velen van ons ervaren het idee,
dat je de moeder van de liefde bent,
en de grond van ons bestaan.
Blijf ons dienen.
Blijf in ons geloven.
Leer ons op eigen benen…
Hoera! Hoera! Hoera!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Het werd de hoogste tijd,
dat stadhouder Willem V,
werd opgevolgd.
Koning Willem Alexander,
deed onlangs afstand.
Afstand van zijn troon.
Zijn nieuwe taak werd het,
om landen samen te brengen,
als dienaar van onze republiek,
die boven nationalisme staat.
Ooit was hij Koning Willem Alexander.
Willem werd landhouder Willem I.
Onlangs…
Onbewust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Stel je eens levendig voor,
dat je niet geboren werd.
Nooit bewust werd,
van dat je bestaat.
Die voorstelling werkt rustgevend.
Voor problemen word je gespaard.
Voor angst en ook voor beven.
Sterven hoef je niet.
Stel je eens dodelijk voor,
dat je moeder je baart.
In liefde en in pijn.
Dat je zal sterven.
Stel je nu eens voor, opnieuw…
Vrienden in mijn hoofd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
868 Wie is dat toch, dat kereltje,
die in mijn oog zetelt en ziet,
dat ik niet loop, maar jaag.
Wat motiveert toch die filosoof,
die in mijn oren zit en me tegenspreekt,
wanneer ik anderen wil overtuigen.
Wie is dat toch die clown,
die schatert in mijn brein, waarom?
Wanneer ik jammer: Ik voel me down!
Wie is dat toch, die monnik,
die met…
Grote Onbekende Dienaar 2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Grote Onbekende Dienaar.
Dank je wel voor deze nacht.
Mijn onrust heb je meegenomen.
Berusting heb je meegebracht.
Grote Wonderlijke Dienaar,
ik wil je helpen voortbestaan,
door je eenvoudigweg te dienen,
en daarmee dankbaar dóór te gaan.…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Krachten die sterren doen bewegen,
bewegen ook in handen en in voeten.
Stof waaruit het heelal is opgebouwd,
is wat het lab in al mijn cellen vindt.
Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.
Onschatbaar groot is een andere wereld,
die voor breinen diep verborgen blijft…
Handicaps herzien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Wie werden onlangs zwaar gehandicapt?
Degenen die zich beperken moeten?
Mensen die teveel aandacht kregen,
voor de rijkdom om hen heen?
Zij die kortzichtig werden,
door teveel goed nieuws?
Wie zijn de slachtoffers vandaag de dag?
Invaliden die niet meer lopen kunnen?
Mensen die te veel vragen stellen?
Mensen die verblind werden?
Veel te…
Tussen Waken en Slapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Wat is het toch onbedoeld heerlijk,
wanneer ik nog niet kan slapen.
Ik hoor mijn angst uit snurken gaan.
Ik voel mijn levensmoed ontwaken.
Ik zie gedachten uit het niets ontstaan.
Woorden gaan naar woorden zoeken.
Wat is het toch onverwacht heerlijk,
wanneer je in je ziel kunt kijken.
Totdat de slaap je vreedzaam overmant.…
Lief oog van mij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
560 Arm, trouw en lief oog van mij.
Microben hebben je blind gemaakt.
Hoe kan ik je steunen in onze strijd?
Maar eerst wil ik je, beter laat dan nooit,
bedanken voor je onvermoeibaarheid.
Bedanken voor je onvoorwaardelijke trouw.
Pijn heeft ons wakker gemaakt vannacht.
Toen pas vond ik de tijd om je te vertellen,
dat ik intens en eindeloos van…
Een muze die Rosa heet...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Het spel dat ons mooie leven is.
De kunst om dat spel te spelen.
In het theater, dat leven heet.
Van toeval bedoeling maken.
Dat is wat kunstenaars doen.
Een levenskunstenaar zijn,
is niet met pensioen gaan.
Is kunst blijven maken.
Is blijven fantaseren.
Is verwonderen.
Verbinden.
Schrijven.
Theaters veranderen met de tijden mee.
Worden…
Op weg naar de horizon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Elk mens is op levensreis,
die in de moederschoot begon.
Via nu naar straks en later,
op weg naar een verre horizon.
Eindeloze vergezichten,
peilloze wolkenluchten,
ongekende mogelijkheden,
wachten daar op ons.
Vandaag plaats ik een stralend stipje.
Opnieuw, waar mijn pooldroom ooit begon.
Vandaag ben ik opnieuw op reis gegaan,
naar een…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Ongevraagd begint ieder mens zijn leven.
Leeftijd is heel kort en duurt maar even.
Dat zijn feiten als dichte open deuren.
Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?…
Spinsels in onze kop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Wanneer we veel verwachten,
van mensen of van plannen,
valt heel veel tegen.
Deuren vallen in het slot.
Hakken zinken in het zand.
Ramen worden ruw gesloten.
Wanneer we weinig verwachten,
worden we zelden teleurgesteld.
Een frisse storm steekt op.
Hersenpannen worden geopend.
Spinsels waaien uit onze kop.…
Ademen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Zoals wolken drijven,
drijven mijn gedachten,
gedreven door de wind.
Wind die ruimt en ook weer krimpt.
Adem die door mijn longen blaast.
Adem die gedachten laat kalmeren
of als woedestorm venijnig raast.
Ik voel mijn adem tijdloos leven.
Ademend kijk ik steeds weer toe,
hoe wolken komen en stil weer gaan.
Vanzelf, zonder dat ik zelf iets…
Soep
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Helder, fris water uit de kraan!
Eerlijk vlees van grazig rund.
Vermicelli, wortels en prei.
Een paar bosuitjes natuurlijk.
Peterselie en een snuifje zout.
Tuingroenten in oma's pannetje.
Blauwe vlammetjes dansen onder de pan.
Malse soepballetjes laat ik zwemmen.
Prettige vetoogjes komen bovendrijven.
De geur van mijn jeugd stijgt op.
Mijn…