28445 resultaten.
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 Uit de keel van de droom een tjilpen in duizendvoud.
De zwerm spreeuwen verzamelt voor de wintertrek.
Over geploegde aarde wervelen wolken van letters.
De zon gloort en walmt in de brand van het onkruid.
Waar de winter toeslaat, vliegt de zwaan zich kalm.
Traag kolkend verplaatst zich door de lucht.
Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt…
leven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.163 water als kristal
klatert en kabbelt en stroomt
de zee is nog ver…
nachtschade
netgedicht
4.3 met 84 stemmen
1.568 De schemering schuift de dag opzij
Duisternis druipt langs het vensterdak
Kaarsen flikkeren de nacht tegemoet
Visioenen fladderen door mijn hoofd
Dromen openbaren zich weer niet
De klok tikt donker
urenlange slapeloosheid tot
De ochtendzon struikelt over haar stralen
De dageraad dringt zich op
De donkerte voorbij
Een dag lang wacht de schemer…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
Schrijven
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
1.314 ik letter de dagen
zo gaan ze
voorbij
tussen de regels
met pen
rij voor rij
dragen mijn woorden
verdriet en
plezier
schrijven
is leven
op papier…
Iemand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.430 Al een tijdje spook jij door mijn hoofd
Ik heb het gemeden, gewoon niet geloofd
Maar nu je weg bent, is die plek leeg
En begreep ik steeds niet wat ik toen van je kreeg
Nu ben je terug en voel ik een afstand
Zie het in je ogen, wat is er aan de hand
Nu ik er klaar voor ben en me wil overgeven
Laat je me los en zeg je dat je zo niet kan leven…
Olijfbomen
gedicht
3.1 met 58 stemmen
10.818 Met een ragfijne sluier van tule
opgegroeid in vertrouwen met de smaak
van geschiedenis lijken ze het landschap
te tillen naar een eigen wereld.
Zegen de groene blaadjes die
het leven verrijken met de
magische geur van karakter
en een filosofisch vloeibaar goud.…
Godzoeker
snelsonnet
3.2 met 21 stemmen
1.838 Het aanstaande tv-seizoenaanbod
Kost de EO waarschijnlijk heel wat leden
Omdat dan Henny Huisman op zal treden
Die op de buis op zoek zal gaan naar God.
Toen God het hoorde, sprak hij: "O wat erg!
Ik denk dat Ik mij straks maar goed verberg."…
Geen Italië
snelsonnet
3.7 met 17 stemmen
2.143 Boos om de Italiaanse arrogantie
Waarmee het Duitse volk is geschoffeerd
Is Schröder op zijn schreden teruggekeerd
En wil daar in dat land niet op vakantie.
Wellicht is Nederland een goede ruil.
Dan krijgt hij aan ons strand zijn eigen kuil.…
Onze verborgen extase
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
934 Onder elke steen hier ligt begraven
een schaduw van extase
omgetrapte zerken deze tegels
waarover horden gedachteloos slenteren
zonder te weten dat jij ooit hier liep
de stenen ze zwijgen erover als ik.
Ze hebben zich gehaast doordrenkt
met jouw vluchtige aanwezigheid
en onder het plaveisel woeker je voort
en betover je nog ongezien
de horden…
Wederkeer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
771 Groter is mijn heimwee
dan de angst voor pijn en rouw,
naar het land dat mij beloofd werd,
waar beloften nu verwaaid zijn,
in het zand van 't graf geschreven.
Meer nog dan mijn woede
heb ik heimwee naar dat zand,
over 't graf van mijn geliefde,
waar de liefde nu vergaan is,
die die pijn en rouw verteerden.
Laat mij dus maar teruggaan…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 Ja stellig zal ik ooit verrijzen
uit het stof van grijs verdriet
op een Berg van Overgave
door het Dal van Angsten omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 Op een verlaten station
waar geen trein meer stopt
denk ik je telkens te zien dolen.
'Wanneer komt de laatste trein?'
vraag jij
bedeesd maar met overtuiging
dat hij komen zal; desnoods
om slechts je vale karkas op te laden.
's Avonds in een najaarsstorm
hoor je het fluiten in aantocht
en, terwijl je naar de rand loopt,
het dampende stampen…
Mijn vederlichte benauwdheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Sla deze muur om mij weg
deze muur van vertrouwdheid
waar angst en haat
samen op woekeren
mijn wurgklimop zonder wortels
Neem nu het mes in de hand
en een moker van hartstocht
verlaat me niet
als je moet uitroeien
mijn angstgezaaid kruid van verlaten
Weet hoe ik ooit heb getracht
om de liefde te planten
die mij beklom
tegen die gruwelmuur…
Dichtersdroom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.055 Stiekem kwam de maan op
de dichter had hem niet gezien
en huilde tot de wolken
het firmament prijsgaven
De dichter had geen aandacht
voor het kleinste hemellicht
zijn ogen had hij gesloten
en hij huilde om de maan
Hij dacht dat hij zich inbeeldde
hoe de maan hem flets bescheen
de dichter heeft nooit geweten
hoezeer droom en werkelijkheid…
Vlucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Misschien zag ik in
het raam van de trein
jouw gezicht wel stralen
en hoe je sprak over mij
kon ik niet horen
Misschien sprak je wel
helemaal niet over mij
en heb ik je stralende gezicht
als een hond de angst
enkel maar geroken
Misschien was het fout
om jou te gaan zoeken
en tijdens een aardse reis
te menen dat
je me wilde ontmoeten…
De stroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
755 Zie, mijn lief, de aarde brandt
en waar wij gaan is vuur.
Ons doel drijft verder op de stroom
van die verschroeide dromen
die jouw hart en mijn lichaam
verbonden als twee oevers
zo innig en waar
Zie, mijn lief, de hemel huilt
maar nergens zie ik graven.
Is wat ons rest niet lang vergaan
verwaait met winterregen
die al het dode vruchtbaar…
Mijn doorstoken hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.334 Hoe kon ik je ook houden
met mijn verschrompeld hart
dat enkel voor zichzelf
kon kloppen
Teveel was ik bezig
met het dorp in mijn hoofd
dat jouw metropool
liet stikken
Ik meende dat ik schaamteloos
van jou mocht profiteren
en dat ik jouw emoties
kon lenen
Hoe kan ik het je zeggen
met mijn doorstoken hart
dat enkel voor jou
mag sterven…
Beterweter
hartenkreet
4.3 met 48 stemmen
1.971 Twintig dagen al opgenomen
Vier op een zaal
Bezoek mag altijd langskomen
Ondanks zusters, po en urinaal
Gaat het al weer?
Een vraag in de lucht van ether
Alle onderzoeken al meegemaakt
Voel ik me nu een betweter
Doktoren twijfelden aan mijn lijf
Waarom ik, snik ik bij elke thermometer
Hoeveel jaar nog, drie, vier of vijf?
Elke arts is…
Lente
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.256 Een gouden gloed verrijst in 't ochtendgloren
Verfrist met felle kleuren doffe nacht
Isis bestijgt haar troon als nieuw herboren
Bezie haar zwoele lippen als ze lacht
Haar vlammend hart lucht op in lichte stralen
Met ted're hand streelt zij de knopjes zacht
De bloempjes weten bij dit warm onthalen
Een nieuwe tijd van bloei staat voor de…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 Wij zagen op het smalle wandelpad
Hoe 's morgens rond uw huis de bomen waren
Aaneengeschaard als wilden zij bewaren
In stilte's koelte een heimelijke schat,
Tot op het eerste kraaien van de hanen
De wind zacht heensloop uit zijn nacht-asyl:
Een zwerver langs de weg, en wie 't beviel
Zich over 't land een eigen weg te banen.
't…
Eén allesverzengend moment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Geef mij nog één dag
één allesverzengend moment
om jou teder te schroeien
met de vlammen van mijn passie
niet als hebzuchtig brandmerk, maar
een vingerafdruk in het zand
Weet dat als ik ga
mijn brandende hartstocht verkoolt
om lang gloeiend te blijven
en geliefden te verwarmen
niet door een laaiend steekvuur, maar
een smeulende gloed in…
Onmacht der liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.658 Geef je maar over,
laat je maar meevoeren,
zeiden we, maar we bedoelden
vecht, kom terug, breek
die klauwende kreeft uit je lijf
laat ons niet achter
in die machteloze wereld
Je wist heel goed
wat we bedoelden
en keek ons enkel aan
met ogen die vertrouwen
moesten uitstralen
maar wij wendden onze blik af
en lieten je alleen
Eenzaam…
De prijs van de overgave
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.674 Ik kan je zo niet aanzien
omdat ik in de erfenis
van mijn eigen sterven kijk
beroer mijn pupillen niet
deze overgave is duur genoeg
Een pendule heb ik niet
maar had ik hem
ik sloeg hem stuk
om de raderen van de tijd
over je rotte lichaam uit te spreiden
Stiekem toch
in je ogen gekeken
en aan gene zijde beland
hoor ik je lachen en zingen…
dichten
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
896 gedachten zoeken vorm
ik vang ze in beelden
zoek daarbij de woorden
onzeker staan ze daar
op lange dunne lijnen
wiebelende koorddansers
zinnen ontrollen zich
als stevige touwen
geven houvast aan
gedachten en beelden
gevangen in woorden…
Verbond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.069 Kom, laat ons lopen naar de dood
heel stil en teder, hand in hand.
Geen mens die zo een afspraak maakt
Een zwijgende bizarre overeenstemming
Van jou en mij
Of komt de dood soms naar ons toe
terwijl wij stil staan in de tijd
en het decor wordt afgerold
Een zinloze banale onverschilligheid
van stof en as
Maar op de dag van samenkomst…
Gezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
999 Mijn schrale pen bleef woordenloos
Bij het horen van jouw stem
Die dieper doordrong in mijn ziel
Dan zijn inkt in het papier
En al krast hij enkel oppervlak
Toch is hij mijn gezel
De enige die jou verstaat
Een ander houd ik niet
Een ziel kan enkel zwijgen
Van wat haar heeft beroerd
Jouw stem trekt dieper voren
Dan mijn pen in het papier…
Mijn woorden
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
844 Zachte kraters zijn mijn woorden
door langzaam vallende gedachten geslagen
het stof dat er door opwaaide
zo van je jas geklopt
Maar de kraters zijn zo zichtbaar
voor jankend brandende geslachten gegraven
de pijn die wij er inwerpen
valt bodemloos kapot…
Opeens
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.703 Opeens spook jij door mijn hoofd
Had er zelf niet meer in geloofd
Dat ook ik verliefd kon worden op een dag
De dag is gekomen, de dag dat ik jou zag
Nu probeer ik te werken, probeer ik door te gaan
Maar steeds weer zie ik jou staan
Wat kan een leven toch gek lopen
Kon hier alleen maar nog op hopen
Nog één keer geef je me een kus en knijpt…