Alle inzendingen over albert heijn

1696 resultaten.

Sorteren op:

Opstaan en slapen gaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het is drie uur in het holst. De dichter raakt ontwaakt, zoals bijna elke nacht. Het is drie uur vier precies, om heel precies te zijn. Zijn droom is uitgedroomd. Zij ademt niet meer zwaar. Het werd stil naast hem. Ben je wakker, vraag ik haar. Weet je wel hoe laat het is? Ben je al langer wakker? Heb je het naar je zin? Ik weet van…

Echte dieren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Elkaars uiterlijk doorzien toont ons de werkelijkheid, van wie of wat we zijn. Dat we een hart bezitten, dat liefde voelen kan. Dat we angsten koesteren, die mensen laten lijden, en dieren laten doen. Mensen die zelf dieren zijn, die ook medelijden kunnen. Toon ons de aard van mensentaal, taal die om de tuin kan leiden. Om de tuin van…

Vinden wat je zoekt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Altijd ben ik rusteloos op zoek, naar iemand met wie ik praten kan. Meestal is die mens dan al begraven, in een mooi gedicht of in een boek. Gelukkig dat er een gezichtsboek is, waarin je iets met iemand delen kunt, maar er blijft iets knagen wat ik mis. Altijd ben ik rusteloos op zoek, maar na een handdruk of een knuffel, want dan pas…

Durft een mens te leven?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Durft een mens te leven, in het zuivere moment? Heb ik echt genoeg, aan dit genot, aan deze pijn? Zonder iets anders te willen. Zonder elders te willen zijn? Durft een mens te leven, in het moment van nu? Durf ik voelen zonder verzet? Aanvaarden wat is? Zonder steeds te denken, aan wat ik in mis? Durft een mens toe te geven, dat mooi…

Onmachtige kracht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Onmacht is graag willen, maar helaas niet kunnen. Onmacht is wel kunnen, maar echt niet willen. Onmachtig zijn die mensen, die de vrede willen dienen. Die voor hun eigen gelijk, echt niet vechten willen. Hun eigenwijze ongelijk, moedig durven zien. Zelfbewuste mensen zijn het, die eigenmachtigheid begrijpen, en dus niet machtig willen…

Luisteren en zien

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Zouden onze oren zomaar zijn ontstaan, wanneer niets of niemand wilde horen? Zouden onze ogen zomaar ontworpen zijn, wanneer niets of niemand wilde zien? Wie is toch dat mysterieuze wezen, dat door onze ogen kijkt? Wie is toch die geest, die met onze oren luistert? De wetenschap levert antwoorden, maar ik kan die niet geloven, en met mij…

De grond van recht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
De rechten van dieren, die mensen schenden kunnen, zoeken rechten van bestaan totdat. Totdat ze veilig en verankerd, als vanzelfsprekend dierenrecht, in iedere menselijke grondwet staan.…

Waar gelukkige mensen wonen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 401
Waar gelukkige mensen wonen, willen ze dankbaar blijven wonen. Thuis is het natuurlijke startpunt, van waaruit mensen zwerven gaan. Ze gaan op zoek naar verandering. Naar een fijnere man of vrouw. Naar de zin van het bestaan. Naar hun zoekgeraakte zelf. Naar frisse lenteblaadjes. Naar groener gras. Een nieuwe baan. Een lange nacht. Totdat…

Wanneer de avond valt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Wanneer de late avond valt, hoor ik torenkraaien in de verte, op weg naar oude bomen gaan. Het zijn dezelfde hoge bomen die onze zorgen willen vangen, die sterven moeten in de wind. Weer is het hoog tijd geworden om stilletjes naar bed te gaan, wanneer onze kraaien zwijgen. Bladeren rustig fluisteren. Mensen vredig dromen.…

Zoals de dag begint

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Zoals de dag begint, met de opgang van de zon, zo begint ook mijn leven. Dagelijks, elke dag opnieuw, besef ik dat mijn leven eindigt, maar vandaag opnieuw begon. Zoals de dag eindigt, met de ondergang van de zon, zo eindigt straks mijn leven.…

Streeltalen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Kunnen sprekenden begrijpen, zonder misverstanden? Zoals blinden met handen zien, wanneer ze liefde voelen. Doven geluk horen spreken, met hun beide ogen open. Zoals éénogigen koningen zijn, in verre liefdeslanden, waar ze leren zien. Kunnen pratenden zwijgen, temidden van emoties? Zoals woordeloze muziek, verhalen vertellen kan. Dichters…

Waarom wolven huilen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Zwarte Pieten, zijn allang geen slaven meer, als werknemers van Sinterklaas. Blanke slaven, die lang geleden sloofden, en nu machtige consumenten zijn. Maar opgefokte honden, in bezit van laffe meesters, lopen nog steeds geketend aan hun lijn. Beseffen wij mensen eigenlijk wel, waarom vrije wolven huilen?…

Wonderlijke mysteries

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Het wonder dat leven heet. Het mysterie dat liefde is. Dat is wat het leven ons geeft. Daar zijn geen woorden voor. Hoe meer ik me verwonder, hoe minder ik nog iets mis.…

Motivatie

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
De energie, die mensen vertegenwoordigen, motiveert mensen en alle dieren. Al wat leeft en leven geeft. Daarom zorgen mensen voor elkaar. Daarom hebben mensen dieren lief. Met energie die motivatie is. Liefde motiveert mensen. Sterker dan doet haat.…

Een zijden draad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Spinnen kunnen bruggen slaan. Tot wel vijfentwintig meter lang. Ze lopen over sterke zijden draden. Wij mensen zijn daartoe niet in staat. Wij zijn weer goed in hoge muren bouwen. Ook kunnen we virtuele webben maken. Mensen laten de mensheid hangen. Aan een zwakke zijden draad.…

Levensreizigers

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
Steeds vaker besef ik, dat mensen reizigers zijn, ook al blijven ze thuis. Steeds vaker droom ik, dat we water zijn dat stroomt. Opgehouden door een stuw, of kolkend door een sluis. Steeds vaker stel ik me voor, dat ik een golf ben die doelloos deint. Dat we wolken zijn die komen en weer gaan. Het is nacht en ik staar in mijn vuur.…

Mededragen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
De openheid die je hebt gevonden. Met medemensen hebt gedeeld. Ruimte die je nu ervaren mag, tot voorbij onze horizon. Voor de priesterlijke vriendschap, die je altijd hebt geschonken, dank ik je van harte. Namens alle kostbare mensen, die je in al hun kwetsbaarheid, trouw hebt bijgestaan. Mijn moeder en mijn vader, en ook mij. Jouw…

Terminaal leven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Ons einde is nabij. Terminaal leven wij allemaal. Een paar dagen of een mensenleven. Voor onze aarde is dat niets. Voor een mens duurt een leven even. Waarom leven wij alsof even eeuwig is? In sleur, in verveling of lusteloos? In angst of in beven? In oorlog, in haat of altijd boos? In anderenverwijt of in zelfbeklag? Geniet toch van…

Vagevuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 765
Het vagevuur, waarin wij groeien moeten, is ons aardse paradijs. Ons lieve leven. De hel, daar branden verdoemden. Verdoemd is geen mens. Verdom ons niet. Het hemels paradijs, daar schijnen heiligen te wonen. Wij zijn daarvoor veel te goed. Ons vagevuur is middelmatigheid. Is waar we leren moeten, wat liefde is. Wat kwaad. Wat goed…

Maanverlichte dichters

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
Diep in onze mensenziel verborgen, moet een stille bron te vinden zijn. Daar ontspringen mijn gedachten, die op nieuwe woorden wachten. Wanneer angst me uit het lood wil slaan, sluit ik mijn ogen en ga in bed op reis. Op weg naar dat nachtelijke meer, waar gedichten als vanzelf ontstaan, en op maanverlichte dichters wachten.…

Het beste verbeteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Het beste willen verbeteren, leidt tot het slechtste. Gras zoeken, dat groener is dan groen. Geld vergaren, dat gelukkig maakt. Betere liefde zoeken. Nog harder werken. Pijnlijk vallen en weer opstaan, totdat je stevig op je benen staat. Afscheid nemen van het verleden. De toekomst komt vanzelf. Vandaag is de beste dag. Het is nog niet…

Fluisteren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik hoor verstrijken van de tijd, in het fluisteren van de bomen. Ik zie ontelbare kiezelstenen rollen, tijdens voetstappen door het grind. In het rollen en het fluisteren. In het kloppen van mijn hart. Daarin proef ik eeuwigheid.…

Ode aan de levenskunst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Wat mensen moeten doen is marginaal. De hoofdzaken doen wij niet, maar worden wel gedaan.   Schiepen wij ons eigen brein? Pompen we ons eigen bloed? Ons rest slechts bewustzijn, en slechts een beetje doen. Wat eten en wat drinken. Enig organiseren. Niet teveel. Bewustzijn van schoonheid. Scheppen van wonderen en liefde. Van vertrouwen…

Voor niets gaat de zon op...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Niets doen. Rust werkt als een bron. Genieten van geurige koffie. Zo maar zitten in de vroege zon. Haastige gedachten sloom zien verschijnen. Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan. Overdag geniet ik van rustig werken, 's nachts slaap ik met de maan. Morgen gaat de zon gewoon weer op. Gewoon? Voor niets!…

Leven ervaren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Mijn, leeft binnen ons lichaam, dat we vandaag bewonen. Uw, is alles wat buiten bestaat. Is heel en samen, is heel en al, waarmee we verbonden zijn. Niet mijn maar uw wil geschiede, is vertrouwen en liefde schenken. Mijn wil is vol vertrouwen geven. Mijn wil is willen blijven leven. Voorbij de zogenaamde dood, kunnen we weer alles worden…

Ons project

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Het project uitvoeren, dat je eigen leven is. De decors ontwerpen, van de lekenspelen, die we samen spelen. Wie waren dan de regisseurs? Wie is die geleerde criticus, die jou nog steeds vertelt, wie jij zou moeten worden. Hoe jij acteren moet? Wie helpt ons de kunst verstaan? Wie leert je worden wie je bent? Wij zijn het zelf. Wij…

Placebo's

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Het is gezond, om jezelf te relativeren. Het wordt lachwekkend, om te leren overdrijven. Het werkt ontspannend, om angst op te wekken, die je gisteren voelde. Dezelfde angst te voelen, terwijl je vrolijk bent. We kunnen onszelf leren lachen, wanneer we ons angstig voelen, en in spiegels durven kijken, totdat ons lachen ons nader, dan…

Moedig vlammen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
Vlammend leven moedige mensen. Van wieg tot graf. Zoals vlammen, die gestorven hout tot nieuw leven wekken. Wanneer moedige mensen sterven, leeft hun gedane arbeid voort. Zijn hun allerlaatste woorden, nog niet gezegd.…

Niemandsland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Hier is een mens iedereen en niemand. Het is hier een komen en een gaan. Hier regeert de dienstregeling. Alleen vluchtigheid kan hier bestaan. Tijdelijkheid. Onverstaanbare gesprekken verwaaien hier, mengen zich met een zakelijke omroepstem. Piepende wielen van een bagagekar, mengen zich met het gillen van een rem. Geroezemoes. Hier kan…

Oorverdovend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
Omdat stilte van nature oorverdovend is, kun je hier geluiden voelen. Kleuren kun je zuiver horen. Gedachten kun je in het water, rimpelloos gespiegeld zien. Hier, aan het rimpelende water, besef ik hoe ik vrijer leven kan. Zoals een speelse kat die jaagt. Of het spinnen van een oude kater.…