39153 resultaten.
stairway
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wankel als mijn woorden zijn
en rafelig van taal,
schrijf ik een heel onvast
gedicht.
Geen touw is vast te knopen
aan mijn vers laten we
zwijgen van trossen, kabels,
spierballen waar anderen
goed in zijn.
Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.
Ergens hecht mijn liefde zich:
onbeduidend…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Terwijl jij aan tafel zit en bloesems opent
slaat in mij leven om, ruimt oude velden.
Kan ik de warmte van je aarde voelen,
het leven dat uit zonlicht wordt verzameld?
Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
Onder spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.564 Wanneer ik thuiskom
danst daar die kleine
ook als ik wegga
staat ze te zwaaien op
de stoel voor het raam
Het is allemaal spel
en elke vraag die zij stelt
roept spelregels te voorschijn
uit mijn eigen onwillige mond.
Maar of ik nu kom ga of blijf
altijd bewijst de klok aan de muur
het ongelijk van de tijd zeker
als zij bij de tijd is…
Meine unsterbliche Geliebte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 Het zal de tijd van weemoed zijn,
die ons doet voelen als we doen;
er zijn wat uitgebloeide uren
waarvan het pluis bijna
verwaaien moet.
Ja, het is de tijd van lage zon
en de dunne adem van nat hout.
Maar ook al gaat het bos in dode geuren op
en staat de lucht van vogels leeg,
mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…
Spiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Dauwdruppels op het gras,
zij weerkaatsten mijn gevoel.
Verdriet van mijn ziel.…
Voorbij de horizon
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.088 De zon straalt vreugde.
Laat zijn liefde zien aan ons,
kijkend wat er komt.…
De Droom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.230 Het leven lijkt nooit zo kostbaar.
Niets anders is waar.
Het leven door Gods handen gegeven,
en door een en dezelfde handen weggenomen.
Hij schenkt ons het leven.
En bezorgt ons het Beloofde Land waar wij over dromen.
Hij schenkt de weggenomende het leven van zijn dromen.
Op aarde wordt er iemand ontnomen.
De liefhebbende wordt het verdriet…
Water als water
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.247 Je zegt: Wanneer ik boos ben
kan ik water worden, sleep ik
woede mee, spoel alle nijd
mijn bedding door en waterval mijn
schuim over een rand zodanig
vloekend dat god zelf
schrikt.
Je zegt: En dan is het weer over,
daal ik verzachtend neer in
een kom tussen bergketens,
verbreed de glinstering tot glans
en spiegel.
Ik zeg: zo ken ik…
Alweer anders
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.782 Zo had ik je nog niet gezien:
terrein wuivend van gras
speciaal ontsloten voor
de voeten van wandelaar ik
Je bent mijn glooiing zonder
slangenbeten, peilloos diepe kloven,
prikkeldraad of paden.
Je bent als kon ik in je
thuiskomen: lief lijf,
zacht jachtgebied.…
foto (een variant)
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.215 Je was nog jong en je zat daar
op bladeren van een vroege herfst,
zó buiten ruimte, buiten tijd,
zó vlinderlicht en opstijgbaar,
los van de aarde, waar ik zwaar
aan liefde lijd die nimmer sterft.…
jij als klein feest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.134 Zo had ik je nog niet ontmoet,
zo dansbaar en doorschenen,
zo thuis bij discolicht zo snel wer-
velend in die muziek van jaren her.
Ik heb je lief, mijn ster.…
geheimtaal
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.666 We keken naar de film, er vlijde
zich zoveel herkenning tussenbeide
dat ademloosheid zich ontspon
alsof een eerste liefde aanving. Ik begon
je aan te raken, te verleiden
tot zachte weerstand. Van terzijde
keek ik naar je smalle mond
waaruit ik één voor één verstond,
wat wij wel wisten, maar niet zeiden:
stille geheimtaal, diepste grond.…
nog kind
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.175 Er is een droom, adiafaan:
Ik ben nog klein, een kind
en ik sta voor het raam -
over de vensterbank geleund,
hoor ik een smal geluid.
Spreekt iemand in de
diepte daar iets uit?
Mijn vader, hij staat hele-
maal beneden en hij wenkt
zonder een woord.
Ik weet:
Ik ben bedrogen,
hij is dood,
er is geen stem.
Dus wuif ik terug
en…
examen
netgedicht
2.3 met 42 stemmen
6.820 Dit is examen doen:
duizend energieseconden
lang uit evenwicht
aan gene zijde
de doodsrivier: een rij
verlegen tafels zonder
kandidaten
En ik, vanuit doodleuk
volwassen zijn schrijf hen
vast in de lijnen
van mijn hand,
opdat wij samen zijn.
Daarna kunnen de tafels
aan de kant.…
Dat is dichten
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
669 De titel zet het licht op groen.
De spatieregel die volgt drukt
een gaspedaal en scheurend
rukt de eerste regel mij
volledig weg uit het fatsoen.
Hier maakt de taal mij snel en licht,
een carrosserie van voortbestaan:
gelast, genageld en gedicht.…
1964
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.295 Dat jaar
was er maar
één woord heilig:
haar.
over je voorhoofd
en je schouders,
over je ouders.
Nu is het oude
uitgevallen en
wordt het woord:
zij.
Ik voel haar
over mijn angst,
over mij veilig.…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 Hij die, - uit vrije keus - ,
En in zijn achter kamer,
Met hoofdpijn als een hamer,
En volgestopte neus,
Met klemming op zijn water,
En lusten als een kater,
En met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen…
stoornis & toch poëzie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
972 Je voelt het helemaal niet aan-
komen het is een ziekte een
hemoptysis van de pen
dat gouden en vulbare hart.
Het woekert zinloos het
schuift woorden voort
kortom schrijft
dat koffie klaar staat om te zijn gelezen
een pizza ter ontcijfering
boodschappen die de mensheid
waarachtig niet baten maar
die desondanks dringend
ja zeer dringend…
lege dagen 2
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.471 Als deze dagen van gemis
zo zonder einde kunnen zijn,
hoe lang is dan een uur?
Een anticlimax wordt bijna
een climax op den duur:
een druppel helderrode wijn
die beter smaakt dan ooit een
heel stel flessen, anders gezegd:
ik voel dat ik jou missen mis,
een dorst die nimmer valt te lessen.…
Gemis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.326 Als de dagen van het diepste kwijt
zo zonder einde kunnen zijn
en toch niet kwellen
dan zal ik zelfs jou missen missen
en geen tijd meer tellen…
ik zou je willen vergeten verlaten
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.601 Ik zou je willen vergeten verlaten
omwille van een boom,
omwille van een vis die niets
van doen heeft met een boom.
Ik zou je willen vergeten, verlaten
maar zie:
De treurwilg hangt zijn draden in het water
en vissen springen
soms…
OP IEMAND VERMOEID
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.912 Wandelaar, om u de waarheid te zeggen
u kunt zo moe van het lopen niet zijn
als ik van het leggen.
--------------------------------------------------------------------------------
uit: De gedichten van den Schoolmeester (1902) Grafschriften…
verlangen bijna bijbels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.017 Wanneer je lippen zich ontfermen
over een verlate glimlach
en je mond een blijheid
wordt, rijzen je ogen op,
als hoge poorten parelmoer.
Ik ben een stad, zeg je,
en ik ben mooi, dans
in mijn straten, kom.
O ja mijn liefste ik bezoek
en woon en dans en zing
het hooglied dat je bent…
vergelijking
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.072 Een angst om te verliezen
van wat je toch al niet had
bijna wel gehad had
als het toen was geweest,
een jaar of wat geleden.
Een plant zuigt op wat het halen
kan uit al het rot en misgelopen,
het verdord, beschimmeld
en tot voedsel geworden.
Verlangen groeit vanzelf
vanuit de dood vandaan,
voedt zich tot bloei
om te vergaan
en…
Een paard
poëzie
4.1 met 20 stemmen
3.596 Een Peerd! een Peerd! mijn bochel voor een Peerd!
- Richard III
Een paard,
Naar de aard,
Is er nog eer dan zijn staart;
Hij doet het te voet
Net zo gauw en zo goed
Als een ander te paard het doet,
En je kijkt niet om
Of hij is al weerom.
Met niemendal op zijn rug
Is hij bijzonder vlug,
En met iemand onder de man
Is hij in 't lopen nog…
Liefde als dorst (laaf mij)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
821 De hoge bomen, de okomtochbomen
verkommeren in jouw jamaartuin.
Ze zullen niet meer bloeien,
geen bladeren meer dragen,
geen liefstewater valt op hen.
Het wordt een droog seizoen.
Er wordt een jammerbos,
een beeld van zandverstuiving.…
kleuren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
874 Als ik je met kleuren inkleuren zou,
met oker en met hemelsblauw
en je omlijsten met een zweem
van teder licht cyclaam,
mijn god, dat lukte me niet gauw.
Blijf maar gewoon een mooie vrouw
in zwarte lijnen:
mijn pen die jouw naam schrijft
verlicht de pijnen.…
ik wil een foto van je maken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.275 Ik wil een foto van je maken
zodat vaststaat hoe de sterren
uit je ogen stralen
En dan wil ik nog een tweede foto:
je ogen stralend tussen sterren-
stelsels,
melkwegen ondoorgrondelijk
universa onbegrijpelijk
en zonder grens
(maar wel van mij)…
jij was zo ooit en onverwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.722 Jij was zo ooit en onverwacht
alsof de schepping nog beginnen
moest.
Misschien was je te laat,
een dag teveel, een achtste,
toch heeft god jou
mijn leven ingesmoest
En nu je bij mij wegijlt, uit
een scheppingsweek verlangen
berg ik je op in genesis
Wij, eerste mensenpaar
Wij, eigen slangen en gesis……
Op natte hondenneus
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.305 Waarom is een hond
Toch zo gezond? -
Die er niet op gevat is,
Zegt: 'Omdat zijn neus zo nat is.'
Doch iemand die logica leert,
Zegt terstond: ''t is juist omgekeerd.'…