2284 resultaten.
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 I. Morgen.
Goede morgen!
Alle de vogeltjes zingen al - hoort!
Jubelend dragen ze 't overal voort:
Goede morgen!
In de weide
Flonkert de dauw in de jeugdige staat;
Erica purpert in vreugdige praal
Op de heide.
In de bomen
Ruist er het liedje zo jong en zo oud,
Fluistert van alwie er zongen in 't woud,
Van hun dromen!
Kom dan…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Als 't latere geslacht dees woorden leest, -
Want dit geslacht zal lachen om dit vers,
De zotte poppen van de pratte pers
In de aller-aller-eerste plaats, dán 't Beest
Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 Hoe! met een ganzenschacht, gegrepen in de vingeren,
Beveelt ge aan 't vluchtig woord: Rust op dees broze stof!
Ge aanschouwt het in de zwaai der dode letterslingeren,
En de eigen klank keert weer, die oor en boezem trof.
De spreker ging voorbij; zijn adem is gebleven:
Hij stierf; zijn adem leeft, zijn ziel kleeft vast op 't blad;
Ja,…
Gij zult niet met een kroon op 't hoofd
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.610 Gij zult niet met een kroon op 't hoofd in 't Rijk
Der Lettren zitten na uw dood, verdwaasden,
Gij knutslaars ijdlijk, die alleen maar aasden
Om eens te zitten, niet voor 't Volk, te prijk
Voor boeren, die dan zouden zeggen: ‘Kijk,
Dat 's óók een knappe dichter, maar 'k bereik
Er niets van, met mijn dom hoofd, 't zijn verraasden,
Die…
Mensenwoorden
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.508 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.
Zij liegen, die geen leugnaars willen wezen,
En zelfs, wie moedig wil de waarheid spreken,
Hij voelt de waarheid op zijn lippen breken
Vóór 't spreken zelf,…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…
Mijn stemming is als van een stilstaand water
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.376 Mijn stemming is als van een stilstaand water
Vlak uitgemeten in een wijde kom.
Wat anders daalde en rees in luid geklater,
Is thans als een mooi avondweder stom.
O, ik gevoel zo innig, dat ik kom
Door droef geschrei en helderblij geschater
Op tot mijns levens hoogtepunt en ‘k som
Mijn smart van altijd op, mijn heil van later.
Ik ben een…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op.
Middag: aan de voet van een praatzieke fontein
kwijt een klein dier.
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Zucht ten hemel.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.344 Neen, Hemel! niet om eer of staat,
of aardse nietigheden,
En wat voor heil en voorspoed geldt,
bestormen u mijn beden.
Neen, heb ik vaadrenerf en goed
voor 't Vaderland geofferd,
Ik vraag niet, wat die 't heeft verkocht
in zijn trezoren koffert.
Ik vraag niet, wat verraad of list
de braafheid mocht ontstelen,
Of duizend snoden…
Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn
gedicht
1.8 met 177 stemmen
36.988 Wees niet zo bang voor Kerst. Het zijn twee dagen,
dat is niet meer dan achtenveertig uur,
En uren, het ene vlug, het andere trager,
uren vervliegen op den duur.
Raak niet verloren in herinneringen,
wees toch een beetje wijzer deze keer.
Zing maar van "Stille Nacht" als je kunt zingen,
want stil zal het zijn, die nachten. Zeer.
Zing in…
De menschen dóen, maar weten niet waaróm
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.482 De mensen dóen, maar weten niet waaróm
Zij doen, en zitte' in hun eentjes te wegen,
Hoe zij het meeste van het leven kregen,
't Leven dat langs hen gaat en ziet niet om, -
Hopen en haken of er níet wat kom,
Voelen hun hartjes van blijdschap bewegen,
Stil in hun lekkere bedjes gelegen.....
Maar áls 't wat geeft, dan houden zij zich…
Recept
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 Een klontje boter,
Een beetje water erbij.
Laat zachtjes smoren.…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Mij lust de Lent', die bloemgewassen draagt,
De Lenteroos, die Goôn en mens behaagt;
't Aanminnigste versiersel voor een Maagd,
Ter eer' te zingen.
Het is de Roos, de malse Roos-alleen,
Met welker blaân de drie Bevalligheên,
Als 't Minnewicht met haar ten rei' zal treên,
Haar hoofd omringen.
Zing, Disgenoot! zing vrolijk met mij mee!…
OUDE EN NIEUWE STEDEN
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.894 Je voelt je razendsnel vertrouwd
met oude steden, fraai gebouwd
om torens heen:
al kende je daar heg noch steg,
na een klein uur vind je de weg
heel goed alleen.
Maar neem een wijk uit onze tijd:
je raakt er vaak de weg nog kwijt
na honderd keer.
Zelfs in één bouwwerk, één kantoor,
zoek je je rot, de jaren door
en telkens weer.
Ach,…
Uitreiking van diploma’s
gedicht
3.9 met 7 stemmen
13.990 Onder de meisjes menig stevig stuk,
maar er zijn ook van die nog hele tere,
onder de jongens veel in herenkleren,
en allen, allen stralend van geluk.
Niet langer meer gebukt onder het juk
van heel veel saais om uit het hoofd te leren:
niemand zal ooit nog bij hen informeren
naar passé défini of overdruk.
Maar ’t is meteen ook de examenklas…
hoger en hoger
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.574 hoger en hoger klimt de maan
in het geboomte
tot zij zich nog
aan één tak vasthoudt
dan laat zij plotseling
de aarde los
------------------------------------------------
uit: 'de eeuwigheid duurt ieder ogenblik', 2011.…
SHELLEY'S STERVEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.052 Voorover, in het boot-ruim, lang-uit lag
Shelley en las. De wilde golven sloegen
Luider en luider langs de zijden, droegen
Hoog-op het broze vaartuig, met geklag
Van schril zoevend gieren door want en stag,
Die knerpten. Hoorde-i niet, hoe de andren joegen
Hierheen en daarheen, zuchtten, riepen, kloegen?
Hij las maar, las, totdat hij niets…
Vroeg en laat.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.640 't Open roosje, rijk van blad,
Zei aan 't nog gesloten knopje,
Dat aan 'tzelfde steeltje zat:
Zie eens, dik onaartig propje,
Zie, hoe luisterrijk en schoon
Sprei ik al mijn schat ten toon! -
't Knopje zweeg en hoorde 't aan;
Maar de middag kwam haar wreken,
Deed haar boezem opengaan,
En de volle roos verbleken.
Hoop en dartelend…
Stronk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.546 Kauwen pikken de letters uit een krantenpagina,
een flessenhals glanst onder de bank, het omhooggestoken
wiel van een fiets naast het pad als de hand om hulp, een schoen
zonder veter, het molenrad dat zijn schaduw werp op de kant.
Nachtkoele poel, luchtbellen borrelen, vochtig gras,
een tribune zwammen tegen een boomstronk, nee de romp
van een…
De Afgod
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.771 Een arme heiden boog gedurig voor zijn god,
Een houten beeld, reeds oud en, mooglijk, half verrot,
Maar door de verfkwast met wat kleuren overstreken.
Daar lag hij diep bedroefd op ’t ijvrigst voor te smeken.
Ach, zei hij, Huisgod, die mijn vader jaren lang,
En ik bijzonder ere, en aan wiens knieën ik hang,
Zie toch mijn armoe: ’k heb geen…
de reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 stap in de trein
neem plaats
ga naast me zitten
vind ik fijn
bepaal het doel
ik volg
jij beslist waarheen
jij weet wel
wat ik voel
we komen
daar terecht
waar wij elkander
dachten te zien
in de jas waarin
we samen passen
in de kas waar
onze bloemen
onenigheid verzoenen
op de uitkijkpost
waar jij je schoten loste
om aandacht…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 hij pikt kruimels en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder…
huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 ik was weer op m'n eiland
mijn mooie hoekse waard
op het zware kleiland
ze hadden het bewaard
ik mocht er even binnen zijn
in m’n oud geboortehuis
ik voelde vreugdevolle pijn
het was niet meer m’n thuis
we speelden hier
hadden plezier
met fiets en step
en zand en schep
’t was geen bedrog
het was er nog
het houten hek, granieten…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 ze gaan de tijd voorbij
de tikken van de klok
het was maar even nu voor mij
toen ik van later schrok
het verleden wordt steeds langer
de toekomst daarentegen niet
eeuwigheid maakt mij nog banger
omdat men daar geen eind in ziet
zit het er voor mij nu op?
of krijg ik nog respijt?
voor mijn gevoel ga ‘k in galop
en ben de tel der dagen…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 langs de geroeste golven in de rails
op bielzen groen en geel van mos
slenter ik in zacht’ gedachten speels
vol met verwarde vragen door het bos
de krakende kracht van oer oud hout
draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal
de gebroken brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 keurig klooster,
later, veel later
ruige ruïne
eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 rustakker
mijn leven ging voorbij
ik heb het al gehad
en legde langzaam af
een prachtig kronkelpad
achter mij hoorde ik
de snelle tijd nog razen
jij blijft
mijn hart stond stil
zij sloot mijn ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om…
het hek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
541 liggende staven
palen rechtop
ijzer en hout
gevangen vrijheid
geprikkelde grens
rechthoekig denken
erover erdoor
verdeelde mens
bladerend donker
naderend licht
doodlopend pad
geen vergezicht
maar………………………
flitsende beelden
krachtig moment
intense ideeën
gedreven gedachten
gaan……………………..
dwars door het hek
niet tegen…
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 vergeten
ik weet niet meer aan wie
ik wat geschreven heb
ik weet niet meer
of het mijn fiets is of m’n step
ik weet niet meer
of het mijn huis is of een heel hoog hek
ik weet niet meer
of ik gewoon ben of gewoonweg gek
ik weet het verschil niet meer
tussen mijn doen en laten
zeg, man, zeg vrouw, zeg kind
houden jullie me in…