38847 resultaten.
Gitaarheld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Hendriks was een naam uit de polder
met vette laarzen in de klei
een graanbedrijf, een boerderij,
maar zijn ongebreidelde muziek
klonk nu bij mij op zolder
Hij maakte me zo high
hij raakte me fysiek
en in mijn jeugdig hoofd
ontstond de kick
van een ongrijpbaar bestaan
vanaf dat ogenblik
was het met mij gedaan…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;
zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 Ik hadde, o gij die me start, wier ogen zwijgen
als dode vijvers onder loom een lover-dak
dat nooit een blijde pijl van zonne-vreugde brak,
- 'k hadde over uw gestaar mijne ogen willen neigen,
en in de diepte van uw blikken willen zien
het leven dat er leeft, de driften die er dreigen,
en voor wie u bemint wat tederheid misschien
'k…
DE DICHTER
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.050 Geen zomer-schaâuwe is schoon als 't beeld, in volle teilen,
der welv'ge melk die ront, van roerig licht ommaald.
Mijn schamel huis, waar zoel een geur van peren draalt,
weegt teerder in mijn schroom dan 't hele herfst-verwijlen.
En, waar van 't winter-dak een schone mane daalt,
'n weifelt ijl een hele lente in hare wijle,
o mijn…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen,
herdenken zwijgen doet;
ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen
zijn eigen treurnis voedt?
- Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind...
En weder teder in…
Loslaten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.666 Ja, er zit een kindje. Maar het hartje klopt niet.
Dat wordt ons even verteld.
Mijn hart wordt verscheurd door grof geweld.
Mijn allergrootste droom vervaagt in een grote stroom van intense pijn.
Pijn, omdat jij niet bij ons mag zijn.
In intens verdriet dat niemand voelt en ziet.
Nu ga je me snel verlaten.
En niemand kan deze pijn wegpraten…
Tuintje
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.594 We tutten ons tuintje op
en kammen het gras,
make-uppen de randjes
langs het terras:
overal plantjes met lippenstiftkleuren,
overal bloemen met bloemetjesgeuren.
Daarna het heggenhaar
weg met de heggenschaar –
zo wordt ons tuintje een prachtig gezicht
dat plat naar de zomer
te glimlachen ligt.
--------------------------
uit: 'Superguppie…
Dag lief Engeltje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
986 Onverwacht ...
Nooit gedacht.
Dat ik jou mocht dragen.
Maar nu heb ik alleen maar vragen.
Waarom mocht je niet bij ons blijven?
Hoe moet ik dit verdriet omschrijven?
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Dat je bent opgehouden te bestaan.
Zo kort maar o zo krachtig.
Voelde ik me heel even machtig.
Nu ben je een engeltje van God.
En moet…
Intense pijn.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.343 Wat de mooiste dag van m'n leven zou kunnen zijn.
Is veranderd in een dag van ongeloof , verdriet, en intense pijn.
Ik had gehoopt om je hartje te mogen zien kloppen.
Maar mijn verdriet is niet meer te stoppen.
Je zit er wel.
Maar het zijn de minuten die ik nu aftel.
Je kan me elk moment gaan verlaten.
Nee, deze pijn valt niet goed te…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Lief is de Lente,
Vriendlijk haar aanblik,
Schoon haar gelaat.
Zwangere wolken
Voeren haar schatten,
Zweven haar voor.
Gonzende buien,
Trots als herauten,
Melden haar komst.
Hoe zacht,
Zacht en bevallig,
Treedt zij te voorschijn:
Alles ontluikt.
Duizenden bloemen,
Sieren haar gangen,
Vormen haar stoet.
Vrolijke zonnen…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Er is geen tijd. Wat gistren was
is wat vandaag me een liefde wijst.
Herdenken: ongedronken glas
dat morgen laaft en spijst.
Wat is me droeve scheppings-daad
en baren in 't gelaat der dood?:
een kindje dat aan 't schaatren slaat
daar 't wemelt in mijn schoot.
Welke is de krankheid die me pijnt
bij dreigend komen en vergaan?…
Afscheid
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.427 De ochtend in doorzichtig glazuur, nog bauw van dauw en
Hoofd dat naar adem hapt. Een steenworp van de boeg
Verwijderd: Ik was je nog niet vergeten. Zo innig blijft
Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het
Afscheid, de strelingen ervoor. Toen wind het boord
Scheerde, de golven voorwaarts braken en het zicht vernauwde.
----------…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar…
Jesus de vriend der waarheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.027 Toneel der dwaling, schouwplaats der ergernis!
Rampzalig aardrijk, vol van begoocheling!
't Mensdom, uw sieraad, 't Mensdom verpest u
Alles bedriegt.
Waar vlood de Waarheid? weet gij het, sterflijken?
In 't licht der Godheid zien haar de Hemelsen,
Boven uw aanval, Vader des leugens,
Ver van uw kreits,
Daar Waarheid heerst, daar…
O vruchten-lege schaal
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.016 o Vruchten-lege schaal, o flanken rijk aan reuken
die heel de zomer draagt maar niet verzaden zult:
nóg komt een kopp'ge bij uw nodende ijlte beuken
met hoornen hoofd en dom geduld.
Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen,
tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop.
o Vruchtenloze geur, wordt menselijk verlangen
ooit…
De vliegende man
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.063 Norselijk-krommende schroeve
die telkens, in duizelig buitlen,
biedt viervoudig de wind
neigend een nijdige nek:
'k zinge u; en 'k zinge u, o vlerken
die spant als den schoft van een trek-os,
maar die teder en licht
zijt als de vlerk der kapel;
motor, 'k zinge u en ronk
in me-zelf als het dommelig ronken,
('lijk aan de deur van een bie-
korf…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 Ik weet niet wat ik heb gedaan,
ik weet niet wat ik heb geleden,
om uit de huizen van 't verleden
weer naar een liefde-feest te gaan.
- Deze avond draagt op plane vlerken
het wegen van een milder tijd;
En 'k voel mijn blijheid in me sterken
bij 't staren in úw tederheid.
Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn…
een ochtend in maart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Een ochtend in maart
Het zonnetje wat door de wolken schijnt
Het begin van een nieuwe dag
kleine zorgen, grote gedachten
Dan boem bam, knal
een korte klap
Een ochtend in maart
Het zonnestraaltje wat door de knal verdwijnt
grote zorgen, wereldwijd!…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 Verloren tijd, hoe schoon vind ik u weer,
waar elk herinnren wordt een nieuw verlangen.
o Steden-laan, wat zijn uw meisjes schoon.
Eens was ik jong, en 'k ben niet jong gebleven...
Ik wandel bij de bomen die mijn jeugd
beveiligd hebben en haar jonge liefde.
Water is de adem van een meisjes mond
De stad is heet en droog als een begeerte…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 Naar Oostland willen wij varen:
het is er het oudste lied.
Maar monden zijn vol gevaren;
malheuren slapen niet.
Al hebben kombuizen geen lichten,
kombuizen hebben een bed.
En de reizen zijn maar gedichten
en de slaap is 't rijkste gebed.
Slechts verlangen kan nog doorreizen
wie daar ooit uit Oost-land kwam.
Een bokking is zeek're spijze…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik heb nooit in U geloofd, ik kon U niet raken met mijn handen
ik kon uw voorhoofd niet kussen in ook Uw aangezicht niet slaan.
Ik zocht U in kille kerken en liep langs brede warme stranden
vol verbeten haat om ’t schone schitteren van Uw eeuwigen naam.
Ik zag mannen en vrouwen U volgen als driftloze honden
en kroop U in ’t donker na om ’t strelen…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar…
Er komt iemand bij mij
poëzie
4.3 met 3 stemmen
878 Er komt iemand bij mij, die 'k nimmer zag,
en uit-der-mate vriendlijk, die mij zegt:
‘Gij weet, ik berg iemand in mijne woon.
Neen: er verbergt zich iemand in mijn woon.
Ik zie hem niet, maar ben in hem begaan.
Ik ken hem, en hij is mijn liefst bezit...’
- Ik durf niet zeggen dat die vreemdling liegt.
Ik durf niet zeggen dat zijn gast…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, –
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
– zal ’t míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in ’t schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
– Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
– – Ach, is…
Het kauwgomkauwende meisje dat frisdrank drinkt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
646 Het kauwgomkauwende meisje dat frisdrank drinkt
doet haar blauwgemouwde jasje uit als ze van de springplank springt.
Het kauwgomkauwende meisje dat van de springplank springt
doet haar blauwgemouwde jasje aan als ze frisdrank drinkt.
Waarom doet het kauwgomkauwende meisje haar blauwgemouwde jasje aan als ze frisdrank drinkt?
Omdat ze dan niet van…
De "misstap" (misdaadsonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Dit is wat hij niet verwachtte:
diegene die het lichaam vindt
is vaak de eerste verdachte;
daar lag het zestienjarig kind.
Al spoedig kwam de politie
die verjoeg elke toeschouwer,
overlegde met de directie
wachtende op de lijkschouwer.
Zijn besluit stond vast, het was moord
en geen gewone "val van trap":
men had eerst haar adem gesmoord…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.215 De Vleizucht moog een lofzang zingen,
Als Heerszucht mensenbloed vergiet,
Om volken door haar wenk te dwingen;
Zij schat, onsterflijk mens! zij kent uw grootheid niet.
Geen troon verheft, geen stulp vernedert;
Het goud versmelt, en de eer is schijn;
Maar 't hart, door eedler smaak vertederd,
Zingt vrolijk; ‘'t Is voor mij genoeg…
De slang
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.291 Een slang
Is niet heel dik, maar naar proportie te lang;
Schoon sommige slangen, die van Amerika komen,
Bijna zo dik zijn als eikenbomen:
En menige Leidse diender maakt een mens niet half zo bang,
Als zulk een Amerikaanse slang.
Over het geheel wordt een slang zelden geprezen
Of het moet zijn bij het Brandspuitwezen.
Voorts zou hij, zoals…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 Geknield en omringd door kruisen
volgen haar grijs bestofte vingers
de groeven van de letters
die zich gebeiteld zien in steen
de namen spellend van zij
die niet meer zijn, hier herenigd.
De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie…