2736 resultaten.
Flow showt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 de flow
van het low
extravagante
aardse
gekkigheden
zijn hot en
tot lunatics
verheven
waarbij
vrijheid los
van norm en
waarde is gekomen
zelfs de beperking
van dromen is
verbroken in het
dwalen van de geest
het is geen
intuïtie geweest
die de remmen
los hebben gegooid
flow showt juist
het nihilisme dat
nu eindelijk…
De ironie van Antwerpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.925 Teruggelopen naar de kade
om opnieuw de geluiden te proeven
nu het eindelijk stil is in mijn hoofd
met de nasmaak van echt bier in mijn mond
voelen mijn handen nog
jouw slanke lijf
golvende dijen
de ironie van Antwerpen;
het besef dat prachtige vrouwen
door de stad blijven vloeien
net als het water
--------------------------------…
Spelen overleven na
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 ik ben onder
de aarde gekropen
wist niet meer
wat boven was
heb het leven
geabstraheerd
het bestaan radicaal
binnenstebuiten gekeerd
gelijkheid voert
nu de boventoon
een droom met alle
alarmfases op nul
er is geen
voedselketen meer
de jacht op elkaar is
eindelijk opgeheven
aan het nieuwe manna
doet ieder zich te goed
er is…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
Springtij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
633 De zee kookt,
ik heb het zelf gezien
ver weg aan de einder
gloeit een oranjerode bron
die bruisende schuimkopjes
verwarmt totaan branding
eindelijk weer hot-nieuws
onder de zon.
Eerst een teen, dan
een been voorzichtig,
er zijn muistromingen
en kolken, half in de warme zee
half tussen de groene wolken…
Ik poets de plaat
netgedicht
3.2 met 37 stemmen
1.898 er valt een scherf op de grond
gesprongen van een bord dat ooit
met liefde werd gedeeld
gebarsten was het schild al langer
maar de immer parate kleefpasta
wist breuken steeds weer te lijmen
nu ze eindelijk is uitgemoeid
poets ik al onze grijsgedraaide platen
en strijk haar kukident in de groeven
gelukkig zat er toch al geen
muziek…
Ik kan je niet vergeten....
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.624 Ik wil je graag vergeten
mijn hart dat doet zó zeer
Ik blijf maar aan je denken
en slapen gaat niet meer
Jouw leven gaat gewoon verder
het mijne staat op stop
Ik moet steeds aan je denken
je spookt maar door mijn kop
Ik wil je nooit meer spreken
je liefst ook nooit meer zien
Dan kan ik eindelijk verder
met leven, heel misschien....…
Suites voor Annemieke XXI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 smalle vensterbank
op de neus van een auto
waarop kan ze nog
eindelijk verder
het vuur zit in de peuk
keten ongebroken
de nacht is vol
maan en regen tegelijk
de kou kruipt langzaam
slaan we iets over
terug naar het felle licht
de nacht is leeg
stiemende regen
ronde van de nachtwaker
hij komt haar tegen…
Droom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.318 En als ik dan eindelijk in slaap val, ben je er weer.
Je lieve lach en die mooie ogen, waar ik telkens in verdrink.
Maar dan gaat de wekker en is het weer tijd om naar school te gaan.
En ook daar zie ik je weer staan!
Je bent de Droom die mij blijft achtervolgen....…
De hemel was leeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 het voelde bevrijdend
en als zoete pijn
om eindelijk
onder gelijken te zijn
de hemel was leeg
toch gevuld met ons allen
geen opzien meer naar
of voortdurend aanbidden
nooit meer het kijk
en licht jaloers vergelijk
in het stralende licht
vibreerden wij samen
namen deel aan het eeuwig
geheel waar wij zonder
naam naadloos in pasten…
ik
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.947 ik meegemaakt
ik ging door menig dal
van pech en verdriet
zo uitzichtloos
niets in het verschiet
moeizaam en
heel alleen
worstelde ik
overal doorheen
ik zie het als
een leerproces
een jarenlange levensles
die mij gevormd heeft
tot wie ik ben
en ervoor zorgt dat ik
mijzelf herken
ik kan nu alles
beter aan
en zie mij zelf
eindelijk…
Het dak
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
821 Jij bewoog mij
daar het huis te bouwen
met een dagelijkse krant
en een dichteres op het dak
en ze sprak daar over het weer
over de oorlog en eindelijk vrede
tussen ooievaars en zomerregen
liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied
nam ze op in haar vloeiend repertoire
vol speelse zomer woordenzinnen
zag ik het dak vaak als de hoogste…
In jouw stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 ik zie je staan
een monument van kracht
je voeten in het water
geen rimpeling
verzacht standvastigheid
nu en ook niet later
jij vlagt
banieren eerlijkheid
zonder knieval aan de tijd
eindelijk gaan zij
weer samen lopen
transparantie doet ons hopen
jij brugt het overleg
verbindt de woorden
die in jouw stilte zijn gezegd…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen
ik ben geland onder applaus
eindelijk…
Een aarzelend begin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
548 ik kende de melodie
van het lied maar
pas na driekwart
van mijn leven heeft zij
eindelijk stem gekregen
na een aarzelend begin
met kleine lieve woorden
kwam jij goed op toon
gingen wij als duo
voor de mooiste akkoorden
nooit was er applaus
er waren geen zalen
het gordijn viel niet dicht
maar bloemen waren er altijd
als ik je kwam…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 soms zou ik willen zweven als een vogel
dan zou ik mij vrijer dan vrij voelen-
kan ik eindelijk beseffen hoe het is
samen met de zon.…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
zacht dromen
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.327 Gewoon eindelijk eens dat gevoel terug
op een bed met liefde gemaakt
niet gelijk die olifant we houden het bij een mug
ook nu weer heb je me flink geraakt
maar ook ik heb zo mn dingen gezegd
dus laten we gewoon tezamen gaan genieten van elkaar
op dat bed met liefde gemaakt
een kus niet meer dat rottige gebaar
dat is nu over gestaakt…
dat had voldoende moeten zijn
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
705 die nacht gekleed in naaktheid
en volle overgave
ontdaan van elke franje
waarop de wonderlijke stroom
ons eindelijk in stilte samenbracht
die nacht waarin je smeekte
- KIJK ME AAN -
heb ik mijn ogen geopend
en meer dan mijn ogen
om jou in liefde te ontvangen
die nacht heb jij door mij
tot op de bodem van mijn ziel
DE WAARHEID GEZIEN
dat…
Meteoor
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
696 Een blinde wesp, een speldeknop van licht
is eindelijk tegen de lamp gelopen.…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
Plak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 We krijgen eindelijk de gouden plak
Die ons een eeuw geleden werd ontnomen
Ons bootje was als eerste aangekomen
Maar daaraan had de jury destijds lak
Reactie van de sporters uit hun graf:
'Nog even en dan gaat het dak eraf!…
Epistelde je leven
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
518 je krulde letters
vlocht woorden
verbaasde zinnen
epistelde je leven
in alinea’s van geven
zonder nemen
totdat je inkt op was
en tranen kwamen
op het wit papier
gevouwen en gepost
het adres niet ingevuld
niemand kreeg jouw schuld
onbestelbaar is zij teruggekeerd
toen jij eindelijk had geleerd
het leven ook te nemen…
Wekker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
758 Eindelijk is het voorbij,
de zware ochtendstrijd.
Ze wil het niet,
maar ze moet.…
Ik verdronk te vaak
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
935 jouw woord
was wet
een gebed voor mij
als ongelovig rationeel
was wel religieus
in filosoferen
het onbekende beredeneren
niet kerkelijk traditioneel
jij ving me op
met hoop en liefde als
ik de diepte ging proberen
ongeweten en niet functioneel
ik verdronk te vaak
jij reikte mij de hand
toen ik eindelijk bad en
bracht me het beloofde…
Kleurde later pas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 soms druppelt
glas in kleuren
naar beneden geven
scherven geen houvast
de spiegel
die je was is een
beeld van lang geleden
jij kleurde later pas
wij zijn nooit
gaan verhalen om
te rapen en te
lijmen wat niet was
kijk in het glas
spiegel maar het beeld
dat eindelijk bij je past
we dragen samen toch die jas…
Gevoel van verliefdheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Dwalend door mijn gedachten
de mooiste bezielde vlinders
stelde ik voor in mijn fantasie
alleen in een ongeremd leven
waarschijnlijk minstens veertig
allemaal op zoek naar jouw schoonheid
je weet het misschien al
het is een gevoel diep in jezelf
een eeuwigdurend welkom
als je eindelijk loskomt
handen zwaaiend zonder woorden
iedereen…
In windstilte kringelt rook
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
770 zag jouw sigaret
een puntje op balkon
zij lichtte zonder zon
wist dat jij
de rust genoot
van eindelijk alleen
in windstilte
kringelt rook in
zacht weer herbeleven
van alle mensen
om je heen zo ga je
naar een nieuw stuk leven
doof je sigaret
ik wacht op je in het
nieuwe kuiltje van je bed…
Ruzie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 Deze stilte is geen gewone stilte, deze stilte
is een doodse stilte nu jij in een ander bed ligt
zou ik je een verzoenend ontbijtje moeten
brengen met een lepeltje liefde maar ik
doe het niet lig veel te lekker in mijn eigen
boze sopje gaar te koken eindelijk ruimte
waarom moet ik altijd de eerste zijn
hé, ik hoor je lopen, kom je…naar…
de dichter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
566 Met stoffer en blik ging hij aan het werk,
zijn liefje keek nurks naar een soap
De merel verscheen al aan't ochtendzwerk
toen hij eindelijk z'n muze bekroop.…