Alle inzendingen over emoties

Een liefde Zo ingewikkeld Uiteindelijk heeft 't Zichzelf ontwikkeld Het is anders En erg gevoelig voor mij Ik heb er niet voor gekozen Het hoort gewoon bij mij Geaccepteerd Heb ik 't inmiddels wel Is dit mijn lot Speelt 't met mij een spel? Een liefde Ingewikkeld maar mooi Toen jij in beeld kwam Werd ik niets anders…

Het blauwe gif geeft inkt haar zijden gloed vloeibaar drenkt een schaduwvlek zich in immer geheelde taal brakend schuilen letters onder een volgende aanval gebukt vangt ze de laatste druppels op het scherm terwijl zij de paraplu zijdelings laat liggen leest zij nogmaals…

Het schemerde al toen ik langs grauwe huizen liep en daar herinneringen zag van het huis waar ik als kindje sliep Ik proefde weer de sfeer van toen de stilte van de kleine straat waar op het hoekje nog steeds dat klein en oud cafeetje staat Ik wist ik heb hier niets te zoeken mijn ouders zijn er niet meer en ook mijn boers en zusje niet…

Achtergelaten met verlaten woorden. Zeggen wat ik niet kan zien. Weten dat de avond niets vraagt. En beseffen dat jouw droom mij niets vergeven zal.…

Tranen van `t leven in trance stroom ik mee sloom langs ramen vloeibaar los van lichaam bewust van geest volg het kozijn voegen van gestapelde stenen over grijze tegels zo naar `t achter van een tuin om vervolgens willoos de afvoer te bereiken.…

In mijn hoofd speelt het geluk Vergezeld door een lied Over de mooie dag Dat je de zwaluwen weer ziet De grote warme zon Bruint je dunne huid Overal om je heen Is beweging en geluid Wind die stroomt Door metershoge bomen Het heeft mij op reis Over de zee meegenomen De zoute opgeslagen druppels Verfrissen mijn gezicht Het golvende…

dat het iets betekende daar gehecht in vaste grond waar zandstappen ooit zandhappen was en een stoel gebruikt werd om op te zitten aanschuiven mocht en terwijl zeemeeuwen de laatste letters oppikken denkt zij zwijgen praat soms zoveel makkelijker…

soms gaat het in je leven niet zoals je zelf wel wil en zie je alles om je heen een beetje grauw leeg en stil dan moet je gaan knokken en vechten en er weer tegenaan of misschien wel een hele nieuwe weg inslaan het heeft geen zin om maar te blijven treuren en lijden zo laat je ondertussen wel mooi je leventje voorbij glijden daarom ga genieten…

Weten wat ik denk. Zien wat jij verbergt. Gaan waar we elkaar liever ontlopen. Maken wat de stilte ons niet vraagt. Liefde liefdeloos laten worden. En jij en ik zijn weer wat we waren zonder het ongeluk dat we niet konden verzinnen.…

Als het kon wil ik je zien. Als het kon wil ik met je samen zijn. Als het kon wil ik je vasthouden. Als het kon wil ik je zoenen. Als het kon wil ik met je wakker worden. Als het kon wil ik met je verder gaan. Als het kon........…

dit had ik toch nooit gedacht ik heb me zo bedacht.. iets negatiefs is nu alemaal zo positief en heb het leven weer zo lief... ik kwam rechtstreeks uit de hel en stiekem in mijn hoofd wist ik het wel ik kom er wel weer overheen knokkend,vechtend,huilend echt door merg en been littekens dieper dan het bot maar het gaat allemaal zo vlot!! positiviteit…

Naakt open bloot gedachten gevoelens in jouw schoot voor jou buig ik nachten raap sterren in verboden land dwaal ik tussen dromen niet wetend wat gaat komen geef mij jouw hand mijn zielsverwant ik toon mij naakt open en bloot leg mijn ziel en zaligheid in jouw schoot…

Mijn lijf wordt steeds ronder Het einde is nu al bijna in zicht Nog een week of zeven te gaan Dan zie jij voor het eerst het licht Mijn kleine lieve baby mannetje Gekoesterd in mijn warme buik Het is net alsof ik je al goed ken En ik de geur van je huid al ruik Mijn slaapgebrek deert me niet Je dolt en speelt graag in de nacht Tegen zonsopgang…

In verte waar meeuwen hun schreeuw krijsen in noorderwind dwalen gedachten samen heel even dacht ik jou hier te treffen te horen en te voelen maar het blijkt een illusie van de nacht het donker verbergt mijn getergde gelaat ik proef het zilte zout raap zilveren tranen in zand wis de sporen in dit verlaten land…

In beweging gezet Energie losgebroken De beer die is nu los Het vuur is ontstoken Het gevecht aangaan Je doelen hervinden Boven jezelf uitstijgen Hart en ziel verbinden Juiste keuzes maken Obstakels uit de weg Geluk wenkt naar jou Verpletter nu de pech Je bodem versterken Grond onder je voeten Kijk nu recht vooruit Niet in oud zeer…

die dikke muur om jou heen. ik kan er niet doorheen. je helpt me daar ook niet mee. je houdt me vast. je houdt me tegen. en dan stop ik. ik maak je verlegen.…

Modder besmeurt het lijf regen spoelt schoon wind droogt lijf en haar natuur kleurt beelden honden doen ons lachen soms blaffen wij terug en met rugwind beleven wij ons leven.…

Geef terug Mijn tranen Laat me voelen Mijn verdriet Sla me hard Met je woede Laat me tonen Wat jij niet ziet Want ik kan Niet meer huilen Weet niet hoe 'k Mezelf moet zijn Kan niet tonen Wat ik voel En toch voel ik Steeds die pijn…

daar achter die ogen daar achter die lach daar zit iets iets wat je niet verwacht daar zit het vol met angst voor het einde van ons samen bang dat ze weer vallen die verdomde tranen angst voor mijn gevoelens sterker dan die van jou zo bang, zo onzeker, omdat ik van je hou…

Een blanco gevoel van binnen, Geen idee hoe ik moet omschrijven hoe ik me voel. Laat staan waar ik moet beginnen, Of hoe ik moet zeggen wat ik bedoel.…

dromen in duister gevangen slechts van terzijde wat licht dood onontkoombaar genaderd heel dicht tot in een heldere flits de doos wordt opgeschud Pandora uit verwarring haar verrassing vergeet duistere merrie laat lopen stroomt het licht weer door verbroken dromen worden maan en sterren hartstochtelijk begroet lijkt dood gereduceerd…

Zijn wie je bent Vrij en ongeremd Dansen in het licht Je bent tot niets verplicht Het leven is je gegeven om te worden wie je bent zoveel nog te beleven en te ontdekken wat je nog niet kent Je bent van harte welkom, het is helemaal aan jou Wees jezelf en anderen trouw…

De bliksem in mijn hart Het is neergeslagen En kaatst tussen de wanden Nu al velen dagen Het vuur dat verbrandt De kracht van de elementen Ze zijn in mij losgekomen Ik zal de macht inprenten De macht die zich toont Ik heb het in mijn handen Altijd al gehad Maar nu voel ik het branden Die angstaanjagende power Die in mijn ziel huist…

Zie jij wanneer een man gelukkig is? tevreden, bevredigd en voldaan? zonder geklaag, geween en bemoeienis, blindeling met z'n lot begaan? Weet jij wanneer een man verdrietig is? benauwd, gebroken en verward ervaart hij 't leven zonder betekenis niet beseffend dat z'n hart verstard? Hoor jij wanneer een man te zwijgzaam…

vroeg bij de vijver hier in het bos raakt er van alles los van mijn remmen als pa en moe fuut met hun kinderkes voorbij komen zwemmen waait de wind door hun kuiven heel dapper aan de wapper de kleintjes sperren met rood hunne muiltjes ze krijsen wahowee geef me te eten daar ginds komt de zon op om niet te vergeten met traantjes uit…

Ik zie ze weer, de beelden, ze blijven herhalen, keer op keer zie ik ze in mijn hoofd ronddwalen. Geen rust, geen pauze, laat ze maar weer komen, een dagelijkse lust van beelden die mijn gedachten binnenstromen. Alleen ik weet, waar ze voor staan, ze voeden mijn leven, nooit op dieet, komen en gaan, de beelden over mijn bestaan…

Je kunt alles willen wensen gunnen verlangen maar strek een arm lang je hand waar de middelvinger reikt jouw grens misschien iets rekken iets verder de grens wordt voelbaar bereikt de pijngrens.…

ik zie je nog in de verte verdwijnen rechtsaf Laan van Meerdervoort ter hoogte van De Mient haalde jij mij in ik heb je gezicht niet gezien wel jouw lachende lange lokken een blanke rug boven een lage broek ranke schouders en toch die kracht op weg naar een doel dat ik al te lang miste desondanks voel ik mij niet gepasseerd vereerd met…

In de hemel begeven, omgeven door hartstocht. Door verliefdheid gedreven, overdreven naar liefde gezocht. Twijfel slaat toe, van vragen zo moe. In de hel aangekomen, bekomen van de neerslachtigheid. Door naiviteit gaan dromen, dromen tot mijn spijt...…

In de schaduw van de avond kwamen dan twee die vertelden dat zijn vader op sterven lag; hij volgde hen gedwee. Het licht was vreemd; een tere groene schijn was in de hemel en stilte regeerde boven twee die aangenaam verdoofd waren, hun mededeling ver van hen gedragen en gelost - en een in wie het stormde als in een versomberd bos. Zo kwamen…