Hartenkreten over filosofie

Brein staat op een laag pitje. Dagdromen heerlijk. Droombeelden scheppen. Je overgeven aan het spel van verbeelding. De creatieve tintelingen komen aandraven en verrijkt het innerlijke. Zoekt naar oplossingen om draden te ontwarren, en druppels vertrouwen op te vangen. Laat de gedachte alleen aanmeren, als de kade hem met open…

Gegeven hulp wordt snel vergeten alsof het niet heeft bestaan alsof je het niet hebt gedaan door jezelf even te vergeten vergeet ik niet wat ik heb gedaan dat ligt vast aan m'n linker kant en de 'rechter' hoeft het niet te weten als de ontvanger het maar niet vergeet…

niets mooier dan naakte vrouwen zoals god ze ooit puur schiep! zei de franse kunstschilder gaugin. ik vraag me dan af: waarom laten ze dan dit mooie beeld verknoeien door modeontwerpers?…

van god los worden we gevallen engelen met enkel nog oog oor ons kleine ik. voor onze eigen gulzige, meestal perverse, pleziertjes. wereldproblemen? nooit van gehoord! de gemoedsrust van velen door anderen verstoord? kunnen we ons zelf vermaken als wij door onze spot anderen blijven kraken? we leven maar eens! dus zuigen…

Trots is als een rots die als een baksteen kan vallen…

de meesten vallen graag op, dat steekt anderen de ogen uit zo worden die dan ziende blind en dat valt meestal tegen.…

is het dan zo moeilijk eens één keer per jaar een extra-complimentje te geven? gewoon eens lief en gemeend te zeggen: ik vind je tof! of ik heb je graag? gewoon door eens een extra schouderklopje of een warmere zoen te geven? waarom vinden mensen dat slijmballen-gedoe? een siroop-aan-de-baard-smeren-parodie? waarom krijgen ze zelfs…

op mijn verjaardag 2 maart 2011 probeer ik de klein menselijkheid van sommige volwassenen "dichters" ik noem die meer "splijtzwammen" of nog erger "ver-wijd-eraars" die ze me gisteren nog, rancuneus,ongekuist,vanuit de hoogte met veel hollandse bombarie onder de gordel gaven, te vergeven. vandaag, omringd van vrienden en gelijkgezinden…

soms is spreken aartsmoeilijk om precies te kunnen uitdrukken wat mijn liefde voor jou betekent. daarom zwijg ik op dat subliem moment in alle wereldtalen. maar... vol gevoel speel ik dan dankbaar een vioolconcerto van mozart. als die snaren uni solo trillen met die van mijn hart worden woorden overbodig!…

Ik roep dingen niet te vroeg ik word te laat gehoord!…

het beste naar boven halen wie het beste naar boven wil halen mag nooit te vlug tonen dat hij, en hij alleen weet, waar abraham de mosterd haalt. wie dan met een te scherpe tong oordeelt over te botte mensen geven die hem zelfs met hoge rente meer dan het dubbele pond.…

geen dag nog zou ik hem voortaan nog willen missen, hij die mijn leven kleurt en ergens uitzicht geeft. hij die mij buiten lokt om samen rondjes om te lopen, hij die in de buurt elk huis en zijn bewoners en daar ook al zijn bomen kent. hij blijft voor mij in touw de brave,zachte knuffelbeer, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat:…

Ik ben de man van geheimen Die iedereen kent, Maar niemand kan mij vinden Door tijd die went, Ik ben de vraag Op het antwoord, De stelling Van het leven, Zelfs zoals ik Door dwazen sta beschreven, Zij mochten en morsten En staafden wat af, Ik ben de waarheid, Die je mee neemt in het graf…

hebben we niet allemaal boter op ons hoofd? wie heeft de ander nog nooit een peen gestoofd? wie heeft zich nog nooit eens een keertje vergist? wie heeft nog nergens buiten zijn potje gepist? wie heeft nog nooit op de parking een auto geschaad? wie betaalde zijn rekening soms veel te laat? allemaal vragen die de laatste dagen op komen…

geen tijd! té druk! het blijft een jachten en jagen een rennen van hot naar her. overal en altijd :overvolle dagen agenda's puilen uit met afspraken van zakenmensen van heinde en ver. alles om je overvolle kas steeds nog meer te spekken de eigen bankrekeningen flinker te voorzien maar nooit een moment om te kunnen ontdekken dat…

sommige mensen spreken me oorverdovend aan. niet door hun woorden want die zijn geteld en afgewogen op een schaaltje als waren ze van goud. maar... hun daden volgen hen. zij hebben nog iets van die oude boerenwijsheid: woorden wekken maar voorbeelden trekken. misschien, onbewust ,zijn ze geïnspireerd op die oeroude bijbelse zinsnede…

de diepste verlangens blijven vaak onuitgesproken. we vermoeden ze wel maar we horen ze niet. daarom zien sommigen soms overal spoken en anderen blijven , met een kluitje, verscholen in ’ t riet.…

hij kon mensen van lang geleden weer tot leven brengen door woorden en gebaar we hoorden hen luidop dromen en werden hun verlangens gewaar. we zagen hen wroeten en vrijen. we proefden hun vreugde en pijn maar vooral ook hun honger naar vrijheid en hun verzet tegen verknechting en pijn zo trok hij een spoor door ons leven voor mensen…

als ik de zon op tafel zet, blozen mijn tulpen nog geler, fluit mijn kanarie nog beter, smaakt mijn sinaasappel nog zoeter. plots denk ik aan een vergeeld verleden: mijn vaderhuis waarin mijn moeder zong.…

room drijft steeds boven zoals banale woorden nooit diepgang vinden.…

waarom laten dictators mensen zo graag naar hun pijpen dansen? waarom hijsen zij zichzelf té vaak , liefst blijvend , op een schabel? waarom geven ze sommige mensen té weinig kansen? waarom wordt hun leven té vlug tot een hel? waarom blijven mensen steeds minder zoeken naar wat hen bindt dan naar wat hen scheidt? waarom laten mensen…

als jij mij zacht zoent, ben ik haast mezelf niet meer, jij kust een ander.…

iets laten schieten kan de rest van je leven totaal verpesten.…

Het is vaak bij allerlei soort zaken, belangrijk, er niet in verstrikt te raken. Al wat je ‘bezit’ blijkt vaak te renderen, als je het in jezelf gaat investeren, als je, het je ‘eigen’ kunt maken. Zo kun je er voor waken, je bezit niet kwijt te raken.…

Soms is het zo stil Dat je helemaal niks hoort Dat zijn de momenten waar op ik mijn gedachten beantwoord…

steeds meer rollen papyrus vliegen in het rond de balans gevonden in het woord begrijpt gij de simpelheid van dit soort want de moeilijkheidsgraad vermoord mens o mens o mens gij wenst zoveel gij bent zoveel gewend gij bent niet meer als de dappere dodo een jojo van hebzucht en succes veel geld en veel macht niemand staat op niemand…

Weer een dag in het paradijs voorbij sla de warme deken om je heen alleen de stilte doet nog pijn of zijn het stemmen in je hoofd hier zou het geluk toch moeten zijn achter dat groene gras ben je liever niet euforisch blij dat je hier nooit écht was de kudde heeft geen herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet…

als een kleine kleuter kleurt hij nu opnieuw duchtig buiten de lijntjes. als een kleine kleuter kent hij nu geen enkel gevaar, niets is te groot, te heet of te zwaar! als een kleine kleuter begint hij nu opnieuw in 't bed te plassen zelfs tijdens de dag in zijn broek. als grote, oude kleuter, nooit agressief maar altijd engelachtig lief…

stap voor stap groeien ze groot. van dag tot dag vloeit het één in het ander. wordt eigen domein verkend en afgebakend. van moeders pappot alleen op een kot. 's zondags met lief even aanlopen met een berenhonger voor tien. dagelijkse herinneringen bijkleuren en straks weer terug naar de stad. waarschijnlijk tot volgende zondag…

ondoordachte woorden uitgevloekt op een onvoorzien moment blijven altijd verder kankeren heel diep in je milt en lever totdat jouw toen gemaakte slachtoffer je daarvoor met zijn grote, warme liefde jouw kille bitsheid van harte vergiffenis weer schenkt.…