meer
en jij mijn lief lijkt opgelost in spiegelbeeld van duister water
in grijze nevel en de zand die storm slaat kan ik je niet meer zien
hartverscheurend schreeuwt mijn ziel jouw naam
als jij er niet meer bent en het eiland niet waar ben ík dan
er is hier niemand meer en ik vecht tegen golven die verzwelgen
onvermoeibaar bouw ik nieuwe dijken…
gezicht was sterker ZO
in triestigheid dan een gebroken cello
en de gigolo's en de hoeren dansten hun trage WALS licht
enkel op het triestige ritme van Uw GEZICHT
Ik heb U gezien in een stinkende slop
Gij waart met Landsturmman samen
Gij stond onder de opgeëiste werklozen
naar Duitsland gingen lange treinen van havelozen
Boven op de dijk…
Lachend brachten ze haar aan land
waar ze tragisch stierf, op het strand.
’t Volk stond nog beteuterd te kijken
toen van achter de dijken
woest een zeemeerman
met een vervloeking kwam:
Schouwe, Schouwe, Het zal u berouwe
dat ge geroofd hebt mijne vrouwe!
Westenschouwe zal vergaan,
alleen de toren blijft er staan!…
Bij de mooie stad Enkhuizen
ja daar pal achter de dijk
ligt een schitterend museum
en dat museum is zo rijk
Ja zo rijk van het verleden
de Zuiderzee die was nog zout
kerels waren toen van ijzer
en de boten nog van hout
In dat schitterend museum
waan je je in vroeger tijd
daar kun je kloeten door de grachten
en werkt een echte keukenmeid…
Het Pisa-onderzoek heeft het bewezen
't is triest gesteld met onze
bloem der natie
vocabulaire verdampt door
woordhiatie
schrijfvaardigheid daalt door
gebrek aan lezen
Hun woordbeeld is een rohrschach-fluctuatie
geen inspiratie zonder concentratie
originaliteit wordt imitatie
met hun diploma's vol cijferinflatie
Ook maatschappijkritiek…