Alle inzendingen over verjaardag van de ou

39153 resultaten.

Sorteren op:

Kleuren

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Ik zie een overmacht aan weemoed in je ogen. Ik vraag of je gelukkig bent; je zegt: nog koffie? Wat wordt de wereld wit, wanneer ik vragen aan je stel. Ik zie de pauwen op een kinderboerderij en denk dat zo het paradijs geweest moet zijn.…

Dit wit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
Papier spiegelglas water dat was vóór de geest De ziel van dit blad is de witheid geweest en de pijn is de pen die geheimen uitlekt Desondanks geneest: gewicht contra gewicht dichter contra gedicht pupil, blinde vlek.…

Taal van liefde

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Alle clichés aan jou gericht: Julia, Roxanne, Regenbogen, ja, alles wat ik ooit gedicht heb over jou, ooit overwogen, is te goedkoop en te oneigen, ik gooi het weg, wanneer ik in een hartslag voel hoe puur en zacht jouw ziel zich buigt over de mijne.…

Elkaar zien

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.141
Wanneer wij op een dag eens dwars door alle huizen konden kijken, ik hier, jij daar: wij gingen naar het raam om eeuwig naar elkaar te staren. Ik zag een hemel waar jouw ogen waren. Ik zag jouw hemel en jij zag de mijne; ze zouden beide vol met sterren staan boven de bergen die al eeuwen vragen of steen ook transparant kan zijn.…

Waterspiegels

hartenkreet
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.943
Jij hemelspiegel van mijn aarde, waren wij waterspiegels maar, vereeuwigvuldigden wij zo veel, elkaar doorkijkend, jaar na jaar, Maar werkelijkheid is schaarste jij bent mijn luchtkasteel ik ben jouw zwaarte.…

Op het ijs

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.945
Ik ben drie vaders. In mij komen opa en vader samen met een kleine ik. Wanneer de kou gaat hangen in de bomen kleden wij ons in warme truien dik en jassen groot om in te wonen. Als dan de winter invalt gaan wij schaatsen op onderwerelden van pikzwart ijs, maar één raakt achterop bij oude plaatsen en één slaat een doodlopend slootje…

Latere liefde

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Dit is latere liefde ’s Middags het veld in en sprakeloos beseffen dat de hemel nog binnen je handbereik is alsof je die gave vergeten was. Zo is latere liefde met de ander de straat opgaan in de avond, en voelen hoe de koelte over je heen buitelt als uitbundig kind. Wist je dat nog? Zo is latere liefde samen naar boven…

Een dag latere liefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 915
’s Middags het veld in en sprakeloos beseffen dat de hemel nog binnen je handbereik is alsof je die gave vergeten was, zo is de latere liefde Met de ander de straat opgaan in de avond, en voelen hoe de koelte over je heen buitelt als uitbundig kind. Wist je dat nog? Samen naar boven kijken wanneer de nacht valt, vaststellen…

Strandliefde

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.664
Wanneer de zon die altijd samenvoegt op onze huid kristallen laat ontstaan, dat wij dan niet dat zout laten verbranden maar het door de handen laten gaan Het raakt aan diamant aan liefde ook die zuiver is en loutert.…

Wintervooravond

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 880
Een ouderwetse winter ontbreekt dit jaar: banale regens en kleinschalig weer roeren de bebouwde kom. Niemand weet dat Fimbul komend is en Fenris zich al uitrekt, loert, vraatzuchtig gaapt . Alleen de zuivere regenkinderen, uit de beschutting van polders en akkers te voorschijn gekropen, de dijk op- gegaan met een omhaal van kleding zeggen…

Ontmoeting (voor mijn trouwste fan)

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.268
De kleuren van de dag werden die avond alles wat van jouw lippen kwam. Een gouden eeuw begon, waarin wij met god zouden spreken en tevens weten van een hof van eden en van een vlammend zwaard. Eens zal dat overgaan. Het verhaal zelf is vergeten de tuin waaruit wij zijn verdreven. Aansluitend wordt het leven nog alleen…

Het ruime sop

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.613
Zandbank wordt zee, en schepen varen uit het oog, het hart, van wie hen uitzwaait aan de rede, tot zij ook aan elkaar verloren raken Waar is zij, kapitein, is dit wel onze zee? Is dit opspattend schuim ons samen? Ik wil langszij en enteren maar weet alleen zeewaardige gebeden: blijf bij mij heer, de avond valt Ik…

conversje

hartenkreet
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.441
nou en? hoezo nou en? gewoon nou en hoezo gewoon nou en? nou ja gewoon nou en. o ja echt niet. echt wel.…

Dan

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
Wanneer jouw vingertoppen mijn gedachten zouden raken, dan Wanneer mijn handen naar de jouwe zouden haken, dan Wanneer mijn mond was stomgeslagen met jouw lippen en de stilte over ons verleden dalen kon, ja dan Dat ik dan jonger worden zou en niet een dag, maar jaren. Dat wij dan samen zestien waren of zes of ongeboren…

Onderaan de bladzij

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 900
Niet als verhaal, overbekend, of gedicht laat jij je lezen zelfs niet als anekdote. Toch ben je lettergewijs mijn leven ingeslopen anders gezegd en beter: je bent voor mij het laatste wat er onzichtbaar bij al mijn sores staat geschreven, gewoon de voetnoot bij klein maar onmisbaar jij, lief sluitstuk van mijn tekst, O, hoe licht…

Jouw naam

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.819
Hoe vaak jij ook uit taal opgroeit tot die ene warme naam Ik wil je het liefste ongesproken laten liefste geheim houden want vreemde toehoorders kunnen om de hoek wachten Ik wil je het liefste binnensmonds op het puntje van mijn tong Ik heb je het liefst net niet gezegd maar bijna Vanuit mijn overbevolkt hart…

Reincarnatie 2

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.523
Niet de probeerballon maar warmtebron en echt: daar stijg je op ik zie je Niet het doorbladerd boek maar het echt manuscript je ligt voor me ik lees je. Niet de vrouw met Franse naam maar Hollands en kortaf ik spreek je, lief ik spreek je Ik houd van je zoals je was en word: warm, ongekend van ieder graf tot elke wieg…

Schelpen 1

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.773
Vooral die dagen lagen er mossels op het strand. Hij toonde mij het donker huis, door zeepokken ontruimd. Toen ging hij dood. En nog na zoveel jaren - want breekbaarheid wordt telkens dierbaarder - zijn mij bijgebleven de smetteloze ruimte, de lege ogen, de bewoner niet thuis…

Schelpen 2

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.697
Ik zag hem aan het strand: mijn vader. Zijn jas hing als een schreeuw tegen de hemel op die dag en die minuut voorbij aan ons begrip en telbaar vóór zijn dood Ik dacht het te horen ik dacht zo dadelijk doe ik mij handen voor mijn oren ik sluit mijn schelp voor zijn vreselijke woorden tot mijn bloed alleen nog maar de zee hoort…

Schelpen 3

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.719
Zo gingen wij wel vaker: een uur lopen naar Scheveningen en dan schelpen zoeken langs de vloedlijn dat verdomd lange en zinloze front tegen de zee Zo botsten dikwijls onze elementen: mijn water kwelde steeds zijn weifelende strand maar dan was daar zijn vuist een golfbreker waarop ik schuimend zinloos aanviel Zo altijd aan…

Om het aankijken

hartenkreet
2.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.914
Om alles wat van jou mij groot en overmooi aankijkt bestaan de regenbogen. Zou ooit god zelf daarvan het spectrum binnengaan en kleuren uitdoen, onbewogen, het is mij goed als hij maar over laat het mooie blauw van ogenlicht dat ik jou toedicht tot mijn dood…

Babel (duplokids)

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Als genesis nog over de kamer ligt en gods geest ternauwernood is opgetrokken, spelen zij al toren- hoog de blokken op elkaar. Er groeit een vreemd gebouw: één rek en reikhals al. Dan, na een hartslag van terreininstinct en binnenangst, weigeren zij elkaar welk playmobielfiguurtje waar mag wonen in die toren; met woorden bijten zij als…

Een dolescent

netgedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.816
Vóór schooltijd wandelen. Onder mijn laarzen ligt Hollands weiland altijd vlak en groen met koeien die het nog veel vlakker grazen of traag en treurig hun behoefte doen. Later bij het ontbijt krijg ik een visioen: het melkpak draagt van Willy Vandersteen Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen wil, de school moet het nu maar eens zónder…

Als je er niet bent

hartenkreet
2.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.385
Juist als je er niet bent, ben je er zo nadrukkelijk gezeten in mijn stoel lezend wat ik schreef zonder jou over jou Juist als je er niet bent is er die geur van gisteren zo nadrukkelijk rondom mijn polsen doordat ik je omhelsde je geurt naar fluitekruid Lief, laat mij tot je toe, ook bij afwezigheid.…

WIJDING AAN MIJN VADER

poëzie
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 5.494
O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart, en míj liet leven, en me teder léerde leven met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven, en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard; - ik, die thans ben als een, die in den avond vaart, en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven door zoele zomer-winden in…

IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS

poëzie
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 4.484
Ik ben met u alleen, o Venus, felle star. En, waar 'k vergeefs in mij uw stralend gloeien zoeke, blijft leeg mijn marrend harte, en bar. Mijn harde mond is strak aan beide starre hoeke. Geen vraag. En zelfs wat 't eerst me naêrt en 't laatste scheidt : zelfs ángst en komt mijn ijlt' bezoeken. Ik ben met u alleen, mijn ogen droog…

ZEGEN DEZE' AVOND, GOD

poëzie
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.792
Zegen deze' avond, God: ons handen rusten ; en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan : thàns zijn onze ogen moede als van wie sterven geen... - Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên ; om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen; en wij, die elke vrucht in onze…

De meiskes uit de taveernen

poëzie
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De meiskes uit de taveernen zij hebben een malse schoot. Zij zien er de jongens geerne. Zij baren haar kindren dood. Zij dragen van vurige zijde een keurske dat spant en splijt. We ontwaken aan hare zijde met de houten mond van de spijt. De ronde zee waar wij zwalken, die eindeloos wenkt en geeuwt, en ons doet van begeren balken…

Het huis mijns vaders

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.533
Het huis mijns vaders waar de dagen trager waren, was stil, daar 't in de schaduwing der tuinen lag en in de stilte van de rust-gewelfde blaêren. - Ik was een kind, en mat het leven aan de lach van mijne moeder, die niet blij was, en aan 't waren der schemeringen om de bomen, en der jaren om 't vredig leven van de roereloze dag. En 'k…