inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1495):

Het ruime sop

Zandbank wordt zee,
en schepen varen uit
het oog, het hart, van wie
hen uitzwaait aan de rede,
tot zij ook aan elkaar
verloren raken

Waar is zij, kapitein,
is dit wel onze zee? Is dit
opspattend schuim
ons samen?

Ik wil langszij
en enteren
maar weet alleen
zeewaardige gebeden:
blijf bij mij heer,
de avond valt

Ik kijk mijn kijker uit
en zie: langs elke horizon
reizen haar schepen
ver ver

Schrijver: Theo van de Wetering, 2 feb. 2003


Geplaatst in de categorie: liefde

1,5 met 6 stemmen 1.176



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)