Hartenkreten over spijt

( voor Gerrit Achterberg ) Hij verzonk voortdurend in de wereld die hij aangreep zonder te vallen of aansturend op dit zwaarmoedig gedweep met een dood die hem op de hielen zat. Onder het ijs vergaf het moordhuis de man die om bevrijding bad van een rekkend Golgotha, een vierde kruis. Vertoevend in het land van woord- getover zocht hij…

laat laat mij dan ben ik kan ik zijn wie ik ben zonder verdriet niemand die bedriegt me verlaat laat wachten met duizend gedachten in mijn hoofd ik heb nooit geloofd in de woorden van de maan woorden die zo ver weg van mij staan ik ken ze niet wil ze niet verstaan ik laat ze gaan kom kom maar niet dichterbij laat laat mij…

De vele fouten in mijn leven Je herstelt ze nimmer weer Soms wordt iets vergeven Iets anders vergeet je op een keer Anderen blijven knagen Ze waren doorslaggevend indertijd Je blijft zitten met wat vragen Kijkt regelmatig om in spijt Nooit kan je omkeren Hetgeen je hebt gedaan Je zult moeten accepteren Voor je daden moeten staan Beterschap…

Het is raar om terug te wensen Wat je vroeger hebt gehad Wat je toen niet echt waardeerde Wat een rijkdom je bezat Het is raar nu te begrijpen Hoe ondankbaar je toen was Hoe gemakkelijk je leefde Dat besef is er nu pas Het is vreemd te moeten zeggen Dat wat je toen had dat was goud Het toont lef te kunnen zeggen Wat ik opgaf Dat was fout…

vogels vliegen voorbij in een liefdevolle lucht laten ze mijn adem wiegen als een kalme zee hun zilveren vlucht neemt mijn verdriet om liefde mee wie zou niet geloven in de hemel die ze beloven ach, kijk toch goed zie je dan niet in jouw hemelse ruimte vliegen deze vogels niet…

Het geluk was er het werd niet aangevochten het was er het zou er ook gebleven zijn als ......... het andere was er het leek anders het geluk was er niet meer…

Nooit heb je erbij stil gestaan dat het leven zo vlug zou gaan altijd had je plannen en dromen waar je nog heen zou gaan en nog zou komen plannen bleven plannen dromen bleven dromen nooit aan je plannen en dromen toegekomen nu in je stoel ongelukkig te zijn je gezicht vol ongeloof en pijn je handen over elkaar gevouwen heb je verloren…

leeg, zo leeg lijkt de weg leeg en zo stil sst maak het stiller dan stil, ze wil zoveel meer het volle licht straalt uitzinnig verblindt haar maakt haar lichtzinnig ze loopt en loopt door, het einde bij lang niet in zicht mag het uit dat licht? maak het donker zo donker zo veilig in de nacht voelt ze zich heilig het maakt haar zacht…

Morgen zal ik van je houden Vandaag doe ik nog rot Morgen komt er weer vertrouwen De ganse dag geen mot Ik zal dan laten zien Hoe mooi ik eigenlijk ben Het tegendeel bewijzen Mezelf dan haast niet meer herken Morgen mag je hopen Op een omslag, permanent Je beseft wat je hebt lopen Hoe je mazzelt met zo´n vent Een man van weinig woorden…

spijt om strijd gestreden om tijd verspeeld om woorden niet gezegd zoveel paden onbetreden ach, had ze alles uitgelegd…..…

Pas toen wij daar aankwamen besefte ik bij de oever van de rivier van spijt dat de tijd nooit meer kan goedmaken wat er is gebeurd wij stierven daar gezamenlijk alsof wij beiden te ver gingen in onze haat en nijd geen grens kon ik bereiken geen kus kon of kan mij ooit nog bevrijden omdat de tijd geen wonden heelt daarom zijn wij het liefhebben…

waarom kan ik niet vragen teruggaan naar die dagen de hemel huilt nog steeds de tranen weg maar het is op dat verdriet dat je verkocht om wat schade aan te brengen als een engel die wil zeggen het is nog niet vergeten het is nog niet versleten die avond dat alles viel zoals ik al eerder schreef het is gebeurd ik treur opnieuw…

Valentijn nadert, hét feest van de liefde Ik las het boek: liefde is een ' werkwoord ' Lief hebben, kan je enkel wanneer je van jezelf houdt Daarom dit persoonlijk onderhoud. Hoe vaak was ik niet fijn, was ik hard en deed ik pijn Dikwijls kwam het in het gezin tot woorden en venijn. Ideaal moment om vergiffenis te vragen Het was compleet…

Sshattig, Valentijntje, je werd genegeerd Heden is je mama erg gegeneerd. Je lag in je bedje, in stinkende pamper, zonder pap Moeke was plots weg, opgedirkt, zo maar op stap... Rijke mijnheren schonken haar diamanten, Dior en Cardin Vies bekakt hemdje, je had vast chagrijn. Liters champagne, zo kregen ze hun begeedere genot Zakenlui en…

Zo'n diner is prachtig, sprak Marie, het geeft wat kleur en versterkt de familieband en uit de keuken kwam een geur van vlees dat was aangebrand.…

Het spijt me, Voor alle bozen blikken die ik jou bracht, Terwijl jij nog eens naar me lacht. En ook voor elke traan die je soms laat, als het door mij soms even niet meer gaat. Hou ouder ik word, hoe verder we weg gaan van elkaar. Maar weet goed, Ik hou van je, voorgoed!…

Ik heb een gevoel een naar gevoel een voorgevoel een vreemd gevoel en gevoel dat anders is dan normaal een zielig gevoel een verdrietig gevoel een idioot gevoel maar ik voel niets voor jou…

Soms heel even bekruipt mij het gevoel, dat mensen niet snappen hoe ik me voel. Voor de buitenwereld iemand die altijd loopt te stralen, maar niemand ziet dat ik blijk te verdwalen. Verdwalen in emoties, gevoelens van vreugde en verdriet. Die vreugde laat ik zien, maar het verdriet niet. Dus oordeel niet te snel over iemands…

In Parijs, onder een brug werd een jongeman gevonden, 't hoofd bebloed van diepe wonden en een messteek in z'n rug... Dag papa, zegde hij fier, ik ga heel veel geld verdienen en er jullie mee bedienen als ik weer terug ben hier. Dag klein zusje, lieve meid, wat zal ik je erg missen, ik moest dit zo snel beslissen maar 'k zal terug…

In de zeik genomen Is het u overkomen Laat het je welkome Op de korrel genomen Je hebt niets vernomen De naïviteit ten top Voel je de flop De associatie Die we vernamen Kende geen namen Deze creatieve geest ten voeten uit Lacht in willekeur voorzichtig In je vooruit Afgezeemd in een gebaar Weet u het nog? Wat is uw bezwaar…

De dag dat alles anders was was een geen dag als alle andere. Mijn auto, ja die reed te hard, die maakte het de dag, die alles liet veranderen. Er kwam een grafsteen met jouw naam. En het maakte het de dag, dat ik me schaam. Iedereen heeft wel eens haast Maar mijn haast die was niet gewoon. Mijn haast is een moordenaar en kostte het leven…

Ik mis je, lief, ik mis je, ik heb een grote fout gemaakt, ik had het nooit mogen doen, maar nu is het te laat. Ik mis je, lief, ik mis je, ik heb een grote fout gemaakt, mijn leven is bedorven, maar nu is het te laat. Ik mis je, lief, ik mis je, ik heb een grote fout gemaakt, ik hou alleen van jou, maar nu is het te laat. Ik mis…

de straat zingt een droevig lied voetstappen vol van verdriet lopen door de straat van verleden tijd elke voetstap zit vol met lood spijt maar we moeten door wachten op de tekens o geef toch èèns gehoor het is zo donker in de straat zo stil de straat is oneindig de straat is leeg de straat de steeg…

natuurlijk zag ik jouw vanuit mijn ooghoek natuurlijk zei zij alleen maar koekkoek natuurlijk hou ik van je voor eeuwig en altijd natuurlijk heb jij gelijk geen strijd dit leven o gaan we het beleven ga je weer leven naast mij of zomaar iemand anders zomaar iemand niet zoals ik stik we zijn niemand kansloos…

Hier zit ik dan, Verbijsterd en verloren, Van alles heb ik spijt. Mijn grootste fouten onomkeerbaar, Ik ben verslagen door mijn ergste vijand, Mijn ergste vijand: tijd.…

Ik heb spijt. Spijt van het verleden. Spijt van hoe het is gegaan. Maar met spijt kom ik niet ver. Met spijt maak ik het niet ongedaan. Ik heb veel kansen gehad, maar heb gefaald. Ik heb getracht te leven, maar heb het niet gehaald.…

Staand in de woestijn met niets dan twee handen vol water en jou, waar ik naar dorst in mijn uitgedroogde hoofd Als de trillende lucht je loslaat zie ik mijn lege handen Weer een dag vergaan ongemerkt in het gulzig hete zand…

Neem plaats tussen de herfstkleuren neem in je op al die geuren neem op diep in je gedachten zaten wij daar te wachten te smachten toen zag je mij en we lachten.…

Voor jou onbekende vrouw mooi, maar onbereikbaar geen hand die je streelt geen mond die je kust geen ogen die je bewonderen; dan maar woorden op een koud scherm met de achterliggende hoop jou ooit te bereiken om nooit meer woorden voor elkaar te zijn…

Ach, mocht ik maar al mijn verloren tijd inruilen Alles weg wat nutteloos is besteed aan trivialiteiten De minuten en zelfs seconden van zinloos huilen Het moeraszompig en drijfzandig klauwend kwijten, aan zinloos gewauwel, geneuzel en zogenaamd genot Egostrelend en dom gebrabbel, m’n eigen ik altijd vooraan De dan mij resterende jaren van kloktikkend…