317 resultaten.
Van ooit naar ons heden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
514 we hebben ze genomen
de voetangels en klemmen
van het dagelijks bestaan
voorzichtig zijn we
verder gegaan naar
de wereld van onze geest
de onneembare torens
kerkers en catacomben waar
eonenlang niemand is geweest
voelden schuld en berouw
in een ijskoude tocht langs
generaties hoop en gebeden
maar overweldigend was de
tunnel…
In delen van wat er was
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
670 ben weer terug
maar hopeloos verdwaald
tussen twee werelden
daar ging alles
met het hart
van generaties lang geleden
ook links en
rechts apart vol
retoriek en kerkse gebeden
heb alles opgeschreven
ben met ze gaan leven
in delen van wat er was
ben nu terug
geschrokken van de hardheid en
het egoïsme hier wat viel dat tegen…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Een geboorte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 helder glanst
en schittert glas
in donkere dagen
veel glinsters
dragen kleuren
die om uitleg vragen
streekjes verf uit
de tijd dat beelden
antwoord gaven
een lief verhaal
dat al generaties lang
wordt uitgedragen
in het zich overgeven
aan de sfeer van
samen en verwachten
met buiten kou
en binnen een zo
warm familieleven…
De wereld van ginds
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 lief schreef
een droom haar
verhaal in de
mimische spieren
van je gezicht
in heerlijke
ontspanning liep
jij door de wereld
van ginds waar ook
je lach zonnetjes bracht
in kleine klanken
klonk de tijd van
vele generaties zonder
strijd en spijt in
gelukkig samenleven
toen remden
je ogen en in een
langzamer bewegen
kwam je tot…
Trappen die nu zwijgen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
878 in lege huizen
waait de wind
in fluisterende tonen
soms hoor je nog
de gil een kind dat
daar ooit lag te dromen
zie de vlekken
op de muren een
schande voor de buren
voel het stil
gekraak dat generaties
weer volwassen heeft gemaakt
op kale trappen
die nu zwijgen en hun
geheimen nooit verklappen
samen met de
stilte in portaal…
Geen magie en tover
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 niet
echt de heer die
over golven loopt
zijn vinger doopt
in water dat ooit
wijn had willen zijn
droogt langharig
warm mijn voeten in
je ogen mag ik zoeken
naar de vonk
van kennen in de
tweedeling van pijn
geen magie en tover
ik ken het lover
waarin jij bloeien zal
de appel en een slang
delen het paradijs
helaas al generaties…
Hun leven
netgedicht
5.0 met 185 stemmen
471 jij bent op
op formidabele
wijze verrast
zij hebben de kleuren
van hun leven
gisteren jou gegeven
in tal van leuke
composities in
een veelheid
van combinaties
op de meest
uitgelezen locaties
kijken ze jou
liefhebbend aan
gezin kinderen en
kleinkinderen die
tussen de generaties
door- en op zijn gegaan
in hun subtiel
verschil…
Dansten de stofjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 ik zag de
flits steeds
weer dwars
door de
kamer schieten
in de zachte
trek openden
gordijnen
voor even een
lichtende plek
waar stofjes
zich opwerkten
in de lucht
beschenen door
zon op hun rug
juist daar
waar stilte was
en tijd vergleed
in generaties lange
immobiliteit
dansten de
stofjes in een
totaal bewegen
enkel…
De veelgestolene
gedicht
3.9 met 7 stemmen
2.106 Als zij loopt zoals ze loopt, zoveel
benen en ik zie haar gaan en kijk
hoe ze voet voor voetje werkelijk
wordt, die schoenen die ze borstelt als ze
recht voorover in het strooizout valt
wil ze nooit meer uit, zo ben ik echter
zegt ze, uit haar ene gang groeit haar
volgende, zij doet maar raak (zomaar
is ze werkelijk door mij heen en klaar…
Jouw eerste vlinder
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
725 zag je huis
op eeuwenoude
fundamenten voelde
jij je thuis
generaties daar geboren
getogen in een strak regiem
en toch verander jij
de ornamenten en wat togen
zachter zijn de kleuren
de ruimtes herverdeeld
een nieuwe tuin waarin de
zon weer met de lichten speelt
op dat fundament
kon ik jou vinden wij
deelden samen dat beginnen…
Een nieuwe border
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 met zorg gekoesterd
zijn zij opgegroeid
tot in de volle wei
blij en zorgeloos
tot zij later weer
in borders zijn geplaatst
geselecteerd op groei
totdat hun bloei
volwassen is geworden
een tuin met generaties
die voorspelbaar waren
tot achter de geraniums
daar krioelt het van jong goed
zij groeien tegen wind en weder
ook al worden…
Bestaan zonder repliek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 zacht regeert
de mystieke vleugelslag
in kerken en tempels
het vaak religieus
onbekende straalt
al van verre zijn hoop
gebouwd op meridianen
van kracht uit een
lang vervlogen wetenschap
gesticht om gezicht
te geven aan hen die
in geloof en liefde willen leven
generaties gebeden
mantra’s en offerandes
gaan naar goddelijke handen…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
Nog sluimerend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Nog sluimerend laat ik me
de dag in trekken
Buitenwereld is er
nog niet veel, hoor ik
Geen kwetterende vogels
geen achtergrondruis
alleen het lichter worden
van het vierkant van het raam
op het gordijn, het schijnt door
mijn oogleden heen
Ik voel mijn voeten
Ze zijn wakker, ik draai
me om, mijn benen
willen nog niet
het bed uit…
Totaal ontluisterd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.503 nog zingt
de boom zijn kerst
in groen of wit
het repertoire
al generaties lang
nog onbetwist
wat soul en jazz
een groot orkest
koren zonder dissonant
er lijkt niets aan de hand
totdat naalden vallen
en de ballen glijden
lichtjes scheef
gaan staan en oudjaar
nadert met een traan
voor een nieuw begin
totaal ontluisterd ontdaan…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 je hebt je glazen huis
gehoekt met de
kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van…
In eigentijdse liefde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
519 met respect voor
talent en vaardige vingers
toch kies ik niet voor antiek
craquelé van oude doeken
houtsnijwerk en smederij
van edele metalen het zegt me niets
wil het echte leven om me heen
een lach de warme blik
handen die me strelen
geen verstild gezicht
of landschap uit verleden het eiken
waaraan door generaties is gebeden…
Had mijn bodem lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ik aardde diep
in vele generaties
had mijn bodem lief
het weidse land
onder de hoge lucht
stond altijd borg voor rust
nu scheurt de grond
trillen lagen in verzet
fundamenten zijn onthecht
mijn wortels
zijn gespleten
de toekomst is vergeten
het was geen menselijk falen
dat de grond zou dalen
maar een bewust genomen gok
als zij…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…
WORDING
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
854 Beton stort zich neer
ijzer buigt en verdraait
vormen keren zich tegen je
wereldwijd verdwijnt in het niets
kolommen staan verbeten recht
resten van verdorven generaties
uitgeproduceerde verwanten
wachtend op een reis in het niets
opgegraven toont alles zich
in realiteit van de wording
niet hier alleen, ook ginds
samengaan in een episode…
In orgelspel en korenzang
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
482 het marmerwit gezicht
kleurt langzaam rood
de kruisiging en dood ontheven
de zon schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan…
Het grote plezier
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
616 Maar ik voelde al vrij vroeg
dat in de kracht der eigen ziel
een opdracht klaar lag en samen viel
met generaties na en voor mijn leven.
Dankzij prachtig uniek geschapen hoofd,
geloofde ik zelf meesteres te zijn.…
de Woensdagmens (IV)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.222 Ondanks gezapige generaties,
weldoorvoede rechters en
hemeltergende kortzichtigheid
door gebrek aan zelfkritiek.
Opdat in vele verzuurde zielen
weer povere sporen van liefde
ontvlammen kunnen... tot men
eindelijk onbevangen ademen kan:
corruptie wacht de strop!…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
Bimbo-box
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Beleefden vele
generaties van
kinderen hun eerste
momenten van muzikale
spontaniteit.
Op woensdagmiddag of
zaterdag klopte een
kinderhart zonder
zorgen. Begeleid door
ouderen werd zo een kort
moment van kindergeluk
bij de muziek van een
aapjesorkest in hun
glazen kast verworven.…
De banvloek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
397 van heel ver
klokte vrede
een onbekende
melodie voor
gespitste oren uit
een donkerrode
stenen toren
zacht omhulden
tonen de tik
die agressie
geladen was
en toch zijn
boodschap gaf in
verrast ontvangen
nog waren zij
niet klaar met
hun onderling
getwist de
boze blik die
werd geworpen
met ach stik
generaties hadden
elkaar…
Subterranean blues
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
491 Ruim tachtig jaren zweeg hij als het graf
Drie generaties lang noem ik pas laf
De kruik gaat net zo lang, totdat hij
scheurt
Te water, onder gras, met zand besmeurd …
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
301 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…