Alle inzendingen over generaties

317 resultaten.

Sorteren op:

Van ooit naar ons heden

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 514
we hebben ze genomen de voetangels en klemmen van het dagelijks bestaan voorzichtig zijn we verder gegaan naar de wereld van onze geest de onneembare torens kerkers en catacomben waar eonenlang niemand is geweest voelden schuld en berouw in een ijskoude tocht langs generaties hoop en gebeden maar overweldigend was de tunnel…
wil melker28 februari 2011Lees meer >

In delen van wat er was

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
ben weer terug maar hopeloos verdwaald tussen twee werelden daar ging alles met het hart van generaties lang geleden ook links en rechts apart vol retoriek en kerkse gebeden heb alles opgeschreven ben met ze gaan leven in delen van wat er was ben nu terug geschrokken van de hardheid en het egoïsme hier wat viel dat tegen…
wil melker4 september 2011Lees meer >

Nog scherpt de rots

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
geef mij de stenen die je vindt wil de gedachten zien van generaties lang hun zicht in het weerkaatsend licht heeft ze gerond door water wind en ijs zijn ze schitterend gepolijst zo kwamen de lagen bloot van hun vloeibare dromen samen zijn we ooit ontstaan maar alles is een eigen weg gegaan nog scherpt de rots en…
wil melker2 december 2011Lees meer >

Een geboorte

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
helder glanst en schittert glas in donkere dagen veel glinsters dragen kleuren die om uitleg vragen streekjes verf uit de tijd dat beelden antwoord gaven een lief verhaal dat al generaties lang wordt uitgedragen in het zich overgeven aan de sfeer van samen en verwachten met buiten kou en binnen een zo warm familieleven…
wil melker24 november 2017Lees meer >

De wereld van ginds

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
lief schreef een droom haar verhaal in de mimische spieren van je gezicht in heerlijke ontspanning liep jij door de wereld van ginds waar ook je lach zonnetjes bracht in kleine klanken klonk de tijd van vele generaties zonder strijd en spijt in gelukkig samenleven toen remden je ogen en in een langzamer bewegen kwam je tot…
wil melker11 december 2019Lees meer >

Trappen die nu zwijgen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 878
in lege huizen waait de wind in fluisterende tonen soms hoor je nog de gil een kind dat daar ooit lag te dromen zie de vlekken op de muren een schande voor de buren voel het stil gekraak dat generaties weer volwassen heeft gemaakt op kale trappen die nu zwijgen en hun geheimen nooit verklappen samen met de stilte in portaal…

Geen magie en tover

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
niet echt de heer die over golven loopt zijn vinger doopt in water dat ooit wijn had willen zijn droogt langharig warm mijn voeten in je ogen mag ik zoeken naar de vonk van kennen in de tweedeling van pijn geen magie en tover ik ken het lover waarin jij bloeien zal de appel en een slang delen het paradijs helaas al generaties…
wil melker17 november 2008Lees meer >

Hun leven

netgedicht
5.0 met 185 stemmen aantal keer bekeken 471
jij bent op op formidabele wijze verrast zij hebben de kleuren van hun leven gisteren jou gegeven in tal van leuke composities in een veelheid van combinaties op de meest uitgelezen locaties kijken ze jou liefhebbend aan gezin kinderen en kleinkinderen die tussen de generaties door- en op zijn gegaan in hun subtiel verschil…

Dansten de stofjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 442
ik zag de flits steeds weer dwars door de kamer schieten in de zachte trek openden gordijnen voor even een lichtende plek waar stofjes zich opwerkten in de lucht beschenen door zon op hun rug juist daar waar stilte was en tijd vergleed in generaties lange immobiliteit dansten de stofjes in een totaal bewegen enkel…
wil melker4 januari 2022Lees meer >

De veelgestolene

gedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.106
Als zij loopt zoals ze loopt, zoveel benen en ik zie haar gaan en kijk hoe ze voet voor voetje werkelijk wordt, die schoenen die ze borstelt als ze recht voorover in het strooizout valt wil ze nooit meer uit, zo ben ik echter zegt ze, uit haar ene gang groeit haar volgende, zij doet maar raak (zomaar is ze werkelijk door mij heen en klaar…
Eva Gerlach28 februari 2017Lees meer >

Jouw eerste vlinder

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
zag je huis op eeuwenoude fundamenten voelde jij je thuis generaties daar geboren getogen in een strak regiem en toch verander jij de ornamenten en wat togen zachter zijn de kleuren de ruimtes herverdeeld een nieuwe tuin waarin de zon weer met de lichten speelt op dat fundament kon ik jou vinden wij deelden samen dat beginnen…

Een nieuwe border

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
met zorg gekoesterd zijn zij opgegroeid tot in de volle wei blij en zorgeloos tot zij later weer in borders zijn geplaatst geselecteerd op groei totdat hun bloei volwassen is geworden een tuin met generaties die voorspelbaar waren tot achter de geraniums daar krioelt het van jong goed zij groeien tegen wind en weder ook al worden…

Bestaan zonder repliek

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
zacht regeert de mystieke vleugelslag in kerken en tempels het vaak religieus onbekende straalt al van verre zijn hoop gebouwd op meridianen van kracht uit een lang vervlogen wetenschap gesticht om gezicht te geven aan hen die in geloof en liefde willen leven generaties gebeden mantra’s en offerandes gaan naar goddelijke handen…

Het stralende

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
ik pluk geen bloemen meer om weg te geven ook zij willen bloeien en leven ik neem je mee naar de plaats waar zij groeien zacht door alle seizoenen vloeien zij openen en wiegen op de wind die wij voelen kleuren in warme zon vertellen in vruchten hoe generaties vluchten voor noodweer en onvruchtbare grond zij overleven en willen…

Nog sluimerend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
Nog sluimerend laat ik me de dag in trekken Buitenwereld is er nog niet veel, hoor ik Geen kwetterende vogels geen achtergrondruis alleen het lichter worden van het vierkant van het raam op het gordijn, het schijnt door mijn oogleden heen Ik voel mijn voeten Ze zijn wakker, ik draai me om, mijn benen willen nog niet het bed uit…
Zywa27 november 2021Lees meer >

Totaal ontluisterd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.503
nog zingt de boom zijn kerst in groen of wit het repertoire al generaties lang nog onbetwist wat soul en jazz een groot orkest koren zonder dissonant er lijkt niets aan de hand totdat naalden vallen en de ballen glijden lichtjes scheef gaan staan en oudjaar nadert met een traan voor een nieuw begin totaal ontluisterd ontdaan…
wil melker24 december 2008Lees meer >

Het oogt markant

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
je hebt je glazen huis gehoekt met de kantelen uit verleden de oude rode stenen zijn opnieuw gevoegd met specie uit de generaties genen het fundament verzonken in het veen aangepast aan heden het oogt markant de glazen wand is transparant naar buiten de inkijk biedt slechts schaduwen van huiselijk intiem bewegen na eeuwen van…

In eigentijdse liefde

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
met respect voor talent en vaardige vingers toch kies ik niet voor antiek craquelé van oude doeken houtsnijwerk en smederij van edele metalen het zegt me niets wil het echte leven om me heen een lach de warme blik handen die me strelen geen verstild gezicht of landschap uit verleden het eiken waaraan door generaties is gebeden…
wil melker28 augustus 2010Lees meer >

Had mijn bodem lief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
ik aardde diep in vele generaties had mijn bodem lief het weidse land onder de hoge lucht stond altijd borg voor rust nu scheurt de grond trillen lagen in verzet fundamenten zijn onthecht mijn wortels zijn gespleten de toekomst is vergeten het was geen menselijk falen dat de grond zou dalen maar een bewust genomen gok als zij…
wil melker17 december 2013Lees meer >

Nog hangt de waas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb het zand en de rotsen van eonen geleden gezien de diepe kleuren spraken mij aan in een zinderend heden nog hangt de waas van hun gebeden en leven over het land gevangen in onherbergzame oorden waar zij de tijd trotseren proberen te ontsnappen uit generaties inteelt door een nomadenbestaan hun magie is verloren in het…

De afwezige ouder

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 630
De Vader- en de Moederwonden Door velen van ons opgelopen Zij laten zoeken, zwerven, hopen Op kussen die gemis afronden Dan, in de verte - een oase Omringd door bomen in de wind Wij vinden er ons eigen kind Doorlopen elke levensfase Weer in het heden aangeland Wacht daar het weten van de schade Al generaties aangericht Het snakken…

WORDING

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 854
Beton stort zich neer ijzer buigt en verdraait vormen keren zich tegen je wereldwijd verdwijnt in het niets kolommen staan verbeten recht resten van verdorven generaties uitgeproduceerde verwanten wachtend op een reis in het niets opgegraven toont alles zich in realiteit van de wording niet hier alleen, ook ginds samengaan in een episode…

In orgelspel en korenzang

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
het marmerwit gezicht kleurt langzaam rood de kruisiging en dood ontheven de zon schijnt door het glas in lood brengt zijne heiligheid tot leven met vinger wijzend in het groen het testament onder de arm geklemd in geel en bruin bewegen in orgelspel en korenzang ziet hij de generaties gaan op zijn voetstuk is hij blijven staan…
wil melker7 september 2010Lees meer >

Het grote plezier

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Maar ik voelde al vrij vroeg dat in de kracht der eigen ziel een opdracht klaar lag en samen viel met generaties na en voor mijn leven. Dankzij prachtig uniek geschapen hoofd, geloofde ik zelf meesteres te zijn.…

de Woensdagmens (IV)

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Ondanks gezapige generaties, weldoorvoede rechters en hemeltergende kortzichtigheid door gebrek aan zelfkritiek. Opdat in vele verzuurde zielen weer povere sporen van liefde ontvlammen kunnen... tot men eindelijk onbevangen ademen kan: corruptie wacht de strop!…
K.Bladzij27 augustus 2014Lees meer >

Het familiehuis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
er is een stukje horizon langzaam verdwenen dat deel uitmaakte van mijn jeugd en leven nog zijn er muren dak en schuren buren waren al gegaan welig onkruid bleef hoog op de paden staan het familiehuis van meerdere generaties bewoond met werk en deugd het spelen van de kinderen in een toch zorgeloze jeugd die horizon van vele…
wil melker1 december 2016Lees meer >

Bimbo-box

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Beleefden vele generaties van kinderen hun eerste momenten van muzikale spontaniteit. Op woensdagmiddag of zaterdag klopte een kinderhart zonder zorgen. Begeleid door ouderen werd zo een kort moment van kindergeluk bij de muziek van een aapjesorkest in hun glazen kast verworven.…

De banvloek

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 397
van heel ver klokte vrede een onbekende melodie voor gespitste oren uit een donkerrode stenen toren zacht omhulden tonen de tik die agressie geladen was en toch zijn boodschap gaf in verrast ontvangen nog waren zij niet klaar met hun onderling getwist de boze blik die werd geworpen met ach stik generaties hadden elkaar…
wil melker9 september 2021Lees meer >

Subterranean blues

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Ruim tachtig jaren zweeg hij als het graf Drie generaties lang noem ik pas laf De kruik gaat net zo lang, totdat hij scheurt Te water, onder gras, met zand besmeurd …

een eigen biotoop

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 301
ik wist de wolken klein te krijgen door ze met warme zonnestralen te beschijnen tot het strakste blauw nog nieuw van de intense kou tevoorschijn kwam zonder enige belemmering deed de zon haar ding gaf energie en licht aan de aarde daar waar wij al generaties lang wonen omringd door leven in een eigen biotoop steeds…