Mijn eerste vriendinnetje woonde naast Abe Lenstra,
die zichzelf toen in een rolstoel voortbewoog
en zich achter de witgewassen vitrages schuil hield.
Hij deed nooit open toen ik naar een handtekening verlangde.
Op een gegeven moment was dat natuurlijk te laat.…
je schudde de schijnschaduwen
van je schouders
toen ik, bewust van
het banale alledaagse,
jou in je rolstoel
naar de kamer rolde
waar niemand meer wachtte.
je grootmoeder, griende je,
ging godverdomme een eeuw
of zeven te vroeg
haute cuisine met gouden bestek
naar binnen lepelen.
zij, een lekkerbek?…
Gebonden aan een rolstoel haalt ze netjes elke week €50 op om van te leven. Ik zeg niet " eten" want dat is te weinig.
Een knul ( zoon) in de groei vervolmaakt haar gezin, het simpele begin van de dag is een kom melk, aangelengd met water, wat poeder erin, geen suiker een stevig waterig ontbijt.…