1696 resultaten.
Vurige gedichten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
871 Hout is brandstof voor gedichten!
Ook mensen vergaan ooit als hout,
uniek levend naar een vurig licht.
Een foto heeft zijn unieke weg gevonden.
Onmogelijk om zichzelf te herhalen,
of om een identieke fotograaf te vinden.
Gedichten ontstaan als brandend hout.
Vaak uit vurige gedachten.
Soms uit bijna niets.
Zo lijkt het.…
Uitingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De behoefte van ons mensen,
om ons uit te spreken,
is diep geworteld.
Meestal praten we tegen God,
in de vorm van gebeden,
maar we weten niet of hij bestaat.
We weten ook niet of hij luistert,
naar eigen goddelijke gedachten,
of naar onze goedbedoelde raad.
Het liefst praat ik tot mezelf,
in de vorm van gedichten.
Ik schrijf gedachten…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Help! Het water stijgt tot aan mijn lippen.
Help! Ik verdrink!
Er is niemand hier die dat belet.
Snel draai ik de kraan weer dicht.
Gelukkig, ik heb mezelf gered!
Help! Mijn gedachten blijven stromen!
Er is niemand die dat kan tegengaan.
Het is alsof het water weer gaat stijgen.
Nu bedreigen gedachten mijn bestaan.
Help! Mijn gedachten…
Tijdzaam leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Bijna iedereen streeft,
naar duurzaamheid.
Bijna iedereen leeft,
gehaast of met spoed.
Iedereen musturbeert.
Moeten, moest en moet!
Mensen, het wordt hoog tijd,
om tijdzaam te gaan leven.
Tijdzaamheid streeft niet,
doet niets, maar voldoet.…
De ontdekking van het dagelijks leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
831 Alles wat ik elders zocht,
vind ik weer dichtbij huis.
Hier, waar ik niets meer zag,
dan het doodgewone leven.
In mijn saaie doorsnee huis,
dat lijkt op alle andere huizen.
Een rondgang door mijn eigen huis,
is een bijzondere ontdekkingsreis,
door een voorbijgelopen heden.
Wat ik er terugvind in oude kasten,
is in geen ander huis te vinden…
Zeven generaties...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Mijn grootvader en ik,
waren jarenlang vrienden.
Ik sprak met hem zoals ik nu,
met mijn kleinkinderen praat.
Hij vertelde mij, zestig jaar geleden,
dat zijn opa ernstig bij zijn wiegje stond.
In het jaar achttienhonderdzesentachtig.
Hier, mijmerend op mijn zolder,
waar foto's in oude dozen rusten.
zie ik mijn goede, bloedeigen opa,
en…
Contrôle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Angstig zijn voor contrôleverlies terwijl.
Terwijl we niets controleren kunnen.
Onze longen blijven adem halen.
Onze hersenen blijven waken.
Onze harten pompen trouw.
Nieren filtreren terwijl wij.
Terwijl u en ik slapen.
Ons verwonderen over het wonder dat.
Dat mensen levenskunstenaars zijn.
Dat het idee van contrôle illusie is.
Dat we…
Schrikkelleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Een schrikkeljaar is een geschenk,
door tijdmakers ons geschonken.
Niet om de tijd, maar om mensen,
te corrigeren.
Een schrikkeldag is een extra dag,
om de tijd even stil te laten staan.
Voor het eerst in mijn leven,
ben ik verbaasd en geschrokken,
omdat we toch dóór bleven gaan.
Alsof leeftijd niet bestaat,
alsof we eeuwig leven morgen…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Vertraag uw tijd. Vertraag.
Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Wolken komen en gaan,
vormen wolkenluchten,
die nooit eerder bestonden,
of ooit zullen bestaan.
Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.
Soms maken ze ons leven mooi…
Over het leven en de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
717 Mensen vallen en overlevenden mogen opstaan.
Wij allen zullen moeten leren leven met de dood.
Mensen die dat leven aanvaarden zoals het is,
zijn niet hulpeloos klein, maar moedig groot.…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Wanneer we niets doen blijven we leven.
Ons bloed blijft stromen.
De wereld draait door.
Emails blijven komen.
Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
Ziende blind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Wie ziende blind is,
kan door geen oogarts worden gered.
Zie!
Druppels die schitteren in de zon.
Dauw die weidevelden tooit.
En spinnenwonderwebben.
Een traan die eenzaam valt,
in een oceaan van verdriet.
Of op speenkruid langs de sloten.…
Lachen om onze dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Wie dood gaat verliest zijn ego.
Wie sterft verliest zijn zorgen.
Kwalen verdwijnen uit het zicht.
Jezelf doodlachen is feestelijk.
Lachen om de dood,
maakt leven licht.…
Bloed en adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 God is geen werkelijkheid.
God is een idee, een woord.
Door mensen zelf bedacht.
Bloed is echt.
Ademhalen is werkelijk waar.
Bloed voel ik kloppen in mijn hart.
Adem voel ik door mijn longen stromen.
God is een idee, betwijfel ik nu.
Goddelijk is het hart van ons bestaan,
dat als bloed door onze aderen vloeit.
Wanneer we lucht opzuigen…
Wijzers zijn wel wijzer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Wie zijn gelijk wil halen,
stapt naar een rechter.
Wie de waarheid zoekt,
zoekt een wijzer op.
Een wijzer wijst je de richting,
waarin je wijsheid vinden kunt.
Rechters spreken recht wat krom is.
Wijzers zijn wel wijzer.…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wat is het toch dat luistert,
wanneer ik met mezelf praat?
Waar komt wilskracht vandaan,
wanneer ik onbeweeglijk raak?
Wie toont me het pad terug,
wanneer ik van de weg af wijk?
Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.
Wie is de…
Kijken naar Koffie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Ik luister
naar het malen van koffie.
Onderwijl kijk ik aandachtig
naar een koffieplantje.
Nu waan ik mij in Panama.
Verwonderd kijk ik in het rond.
Vol verwachting voel ik mij.
Volle melk hoor ik schuimen.
Mijn flat white is bijna àf.
Het water loopt me, nu al,
in de mond.…
Oude mensen verdwijnen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Huizen worden getekend,
en gebouwd.
Oude mensen wonen er tevreden.
Maar oude huizen zijn onzuinig.
Oude mensen zijn een kostenpost.
Thuiszorg is duur.
Oude huizen worden afgedankt,
getekend door de tijd,
en afgebroken.
Oude mensen verdwijnen.…
Gelukkig veertig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Wanneer zij veertig wordt,
is Sarah nog een vreemdeling.
Hij weet bij lange na nog niet,
waar Abraham zijn mosterd haalt.
De saaie tijden zijn gelukkig voorbij.
Het is hoog en hoog tijd geworden,
om niet langer stil te blijven staan.
Het is hoog tijd om te worden herboren,
en door de komende jaren op reis te gaan.…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Mensen zitten in hetzelfde schuitje.
Gelukkig is er koffie aan boord.
Koffie spreekt al onze zintuigen aan.
Koffie brengt ons bij onszelf terug.
Koffie vertraagt onze snelle tijd.
Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.
Koffie…
Van Kooten en De Bie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
902 Samen met Van Kooten en De Bie,
zijn generaties rijk geworden.
Zakenlui zoals Jacobse en Van Es,
maken helder dat geld kan roesten.
Zonder simplistisch denken,
kan duurzaamheid niet bestaan.
De leiders van tegenpartijen,
bedienen kiezers op hun wenken.
Zonder Kees en Wim,
zou Nederland bestuurlijk Juinen zijn,
vol met Hekkingen en Van…
Twee bedelaars
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 De vader begrijpt zijn zoon niet.
Zoon wil zijn vader niet verstaan.
Vader wil dat zijn zoon hem volgt.
De zoon wil zijn eigen wegen gaan.
Twee bedelaars smeken elkaar,
om aandacht en om erkenning.
Twee bedelaars vragen elkaar,
om een aalmoes en een fooi.
Er bestaan zonen en vaders,
die leven als vrije vogels,
in een zelfgemaakte kooi.…
Doordenkers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Doordenkers
denken door gedachten heen.
Voorbij het denken vinden ze
RUST.…
Waddenstrijders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Mensen van ons Hoge Noorden.
Geurt Busser schildert.
Lutz Jacobi inspireert.
Hij met waterverf.
Zij met woorden.
Zo beschermen zij onze Wadden.
Wereld van getijden.
Land van zand en eilanden.
Zee van licht.…
Monument voor Abraham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Als in een visioen zie ik,
joden, moslims en christenen,
samen bidden.
Als in een droom zie ik ze,
hand in hand,
naar hun gezamenlijke vader gaan.
Overal zie ik monumentjes verrijzen
in synagogen, moskeeën en kerken.
Ter ere van aartsvader Abraham.
Namens hem zie ik ons bidden om vrede,
voor alles wat leeft,
voor alles wat adem heeft…
Mijn lasershow
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
745 Kijken naar een lasershow,
in de open lucht, is fascinerend.
Een show in je eigen oog bekijken,
is helemaal het einde.
Daarna volgt het duister van onzekerheid,
en vertrouwen in de....tijd.…
De Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Aan wachten in wachtkamers,
ontkomt niemand.
Geduldig wachten op je beurt.
Klokken tikken zoveel trager hier.
Ongerust wachten op een oordeel.
Is het een tumor of een opgezette klier?
Vragen. Zat ik maar rustig thuis.
Twijfel. Wacht mij een enge behandeling?
Hoop. Wie weet ga ik met een receptje,
of met een adviesje weer naar huis.
Zucht…
Onvoorstelbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Wat onvoorstelbaar is
voorstelbaar maken.
Dat drijft kunstenaars.
Zelf zin durven geven aan.
Aan leven dat zinloos lijkt.
Eeuwigheid scheppen
uit onvoltooide tijd.
Wat voorstelbaar is
onvoorstelbaar maken.
Zo leven mensen die liefde delen.
Zo voedt liefde een moedig mens.…
Toeval en bedoeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Wat ooit als toeval begon,
eindigt als bedoeling.
Wat ooit de bedoeling was,
eindigt onbedoeld.
Een willekeurige zaadcel,
vond een toevallige eicel,
en Mozart zag het licht.
Toevallige woorden,
vinden een dichter,
en worden een gedicht.
Een toevallige ontmoeting,
met een unieke man of vrouw,
leidt soms tot levenslange trouw.…