2284 resultaten.
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.
Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten;
En zij verderven, want zij zijn…
Sloot
gedicht
2.9 met 12 stemmen
8.593 Geen bel ontsnapt
zijn keurslijf; het wak
geslagen door een steen
groeit dicht: hij ligt
te hopen op een bui
die hem zijn huid
afstroopt.
----------------------------------
uit: 'Het keurslijf', 1974.…
De pasgetrouwden
gedicht
2.2 met 344 stemmen
115.426 Gevuld met helder water staat er
op de tafel in de tuin een schaal.
Wie hem daar plaatste deze nacht,
geen flauw benul, en het is februari,
en het water wiegend zich bedaart.
Ster na ademloze ster begeeft zich
op het watervlak. Dit kan niet opgetild,
of heel het uitspansel gulpt plons
naar god, gebogen als hij raakte
over haar die tot de rand…
Gedicht om over te schrijven
gedicht
2.6 met 134 stemmen
59.785 Vrouw van monden en wonden,
vroeger was je nog mooier
dan een gewoonte.
Stil was je
als tijdens een lange droevige reis
en ik hield van je
als van mijn dood
en het zaad van pijnbomen.
Vrouw met de duizend lippen
die danst met een luid lachend lichaam
tot je achterover stort
in de nacht.
Je bent een nieuw begin.
-----------------------…
De zoen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.987 Teder als een bloeiende roos
verwelkomt de zoen een innige droom
Het opent de roes schaamteloos
om openlijk te worden ontvangen
als een voorbode van geestelijke instroom
De aorta zwelt aanstonds met verlangen
alle levenssappen transporterend
het nijpende energietekort compenserend
Slechts door een enkele lipsamensmelting
ontstaat deze alles…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling
van de schemerlamp in het raam.
En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.
Aan rozen of zo.
----------------------------------------------
uit…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Tussen zijn aankomst en zijn gaan ontkwam
de tijd die nodig was geweest om te bestaan.
Zoveel wist hij. Maar onder aan het strandhotel
richtten zich de golven op en vielen neer.
Soms trad in deze buldering ineens een stilte in.
Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam.
Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel
opnieuw verstrijken kan.…
New York City
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.317 Er brak plots brand uit
in het Museum van Moderne Kunst.
Ben Shahn, Robert Moterwell en Man Ray
dienden haastig van de muur gehaakt
en weggebracht. Ik keek toe,
de handen rustig in de zakken.
Heimelijk legde ik de eerste steen
van het UNO-gebouw (1949).
Buiten, in de zon van 5th Avenue
liep een meisje uit Californie,
ik telde haar zomersproeten…
Nieuwbouw
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.446 Zwevend achter de ruit
zijn wij in onze slaapkamer
vissen in lamplichtwater,
kleden ons schichtig uit.
Betasten angstig het lichaam,
buiken, ruggen en benen:
nog niets gebeurd. Behoedzaam
durven wij ons weer te kleden.
Op een avond, vroeger of later,
als we ons lichaam zien
is het zover: vinnen, water-
vingers. De eerste kieuw.
---…
Dood Kindje
poëzie
3.6 met 160 stemmen
38.164 Men heeft het kindje, wit en recht,
Uit 't wiegje in een kleine kist gelegd,
En wit en zwart, o simpel onderscheid,
Zijn slaap en dood, zijn tijd en eeuwigheid.
Hij is maar even hier geweest.
Men gaf hem op 't geboortefeest
Van hand tot hand, tot, stil en lief,
Een gast hem kussend aan de lippen hief,
En allen keken... later is…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 In wildernissen en plantsoenen
Begint het lentelijk geluid
Van nestelen, en de blazoenen
Van alle bomen hangen uit.
’t Is groen met geluwe schakering
In kruinen en vlak langs de grond.
En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…
Introïtus (Ps. 4:7)
poëzie
2.6 met 10 stemmen
2.454 De knoppen der kastanjes kleven,
De struiken schieten kreuklig uit,
En ’t glimmend rijs, dat nog niet spruit,
Staat met gespannen bast te beven.
De sappen stijgen in elk leven
Dat zich voor Uwe drang ontsluit.
Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid!
Bereid, hun volle bloei te geven.
Bloeien wij, Heer, alleen gelaten
Met schaduw en met spiegelbeeld…
Kyrie
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.485 De bloemen dringen om U samen:
De rozen koninklijk en rein
In rode zijde en wit satijn,
Edel van stam en hoog van namen;
In geur van meidoorn en seringen
Der duizendschonen stijve rij;
En werelds in bruingouden pij
De muurbloemen, de boetelingen.
Ach Heer, in dit uitbundig leven
Heerst reeds een onbekend gevaar.
Als zij hun zoetste geuren…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Nu is de lucht zo teder groen
Als 't ritselen der vroege lente.
Knapen plantten hun blanke tenten
In schaduw van het fors plantsoen.
Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.
In deze wijde dadenloze
Dagen is niets door hen verkozen
Dan lach en milde heiligheid…
Geluk zit in de kleine dingen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.140 Geluk zit in de kleine dingen.
In een knipoog, in een lach.
In een straling, in een knuffel.
Of een mooie verjaardag.
Geluk zit in de kleine dingen.
In de wolken, in de lucht.
In de sterren, in de hemel.
Of de vogels op hun vlucht.
Geluk zit in de kleine dingen.
In de koeien, in de wei.
In de bladeren, in de bomen.
Of iets liefs dat iemand…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.207 Uw handen lieten ‘t leven stuiven
Gelijk een bloem het gulden meel.
En kinderen ontloken, heel
Zijig en roze als duiven.
Zij moeten langs Uw licht verschuiven
Gelijk het schaduwend gespeel
Van vingeren, en aller deel
Is, dat de dood hen komt omhuiven.
God, die ons achtloos verder telen,
Begaan in wellust en vervelen
Met heilge rust aanziet…
U zien
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.636 Of Gij niet hoort, toch schreeuwt mijn hart
Nachts angstaanjagend donker in,
Of mij niet eindlijk een begin
Van troost gewerd.
Ik heb Uw pand, ik heb Uw woord!
Wat baten beiden
Als Gij niet hoort,
Of luistert zonder medelijden?
Zijt Gij nu ver, of dicht nabij?
Mijn handen tasten
Het duister tussen U en mij,
Of ze U verrasten!
Dan zinkt…
Gouden zonnestralen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Gouden zonnestralen.
Het zilveren ochtendlicht
glijdt over mijn wangen
en streelt mijn gezicht.
Gouden zonnestralen.
Het hete middaglicht,
passie en liefde samen
als een goed bericht.
Gouden zonnestralen.
Het gouden avondlicht.
In bloemengeuren zal ik verdwalen.
Straks gaan de bloemen dicht.
Zilveren manestralen.
Het zilveren nachtlicht…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.817 I Het land
't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde,
En alledaags bij werelds wufte pronk:
Het zwaatlend koren rond de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boerderijen
Met brede schuren tussen schraal geboomt'…
De pottenbakker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.897 Hij vormde een kom, en hij verhoogde
De ronde randen, en een buik
Boog zich naar boven, en hij boogde
Haar buigen in, en zag de kruik
Slankhalzig en met edel welven
Van lippen, en haar schone mond
Was lachende; want hij was zelve
Zo gul als zij, zo diep van grond.
Maar zonder aarzlen of bedenken
Beproefde hij haar in het vuur
En smolt, die…
Het wak van Eden
gedicht
3.5 met 19 stemmen
9.396 Van kindsbeen heb ik kennis van een wak.
Denk ik het in dan denk ik mij in
de voorbedachte winterdag waarop ik,
spijbelend, in de late ochtendschemering,
een onbeschaatste, mensverlaten wijde
Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte
steeds hetzelfde en mij toegedachte wak.
Denk ik het in dan denk ik mij in
dit wak totdat het zingen gaat van…
Noortje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.002 Het was liefde op het eerste gezicht.
Die allereerste keer,
ik vergeet het nooit meer.
Die avond deed ik geen oog meer dicht.
Zij,
zij verpletterde mij.
Met haar stralende lach,
o, wat was dat een mooie dag.
Charmant, mooi en lief,
ik was verkocht.
Zij was alles wat ik zocht.
Ze stal mijn hart, de dief.
Nu al
negen maanden bij elkaar…
De moordenaar
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.686 Toen hij gedaan had wat hij wou,
Begon er in hem een bedroeven
Of hij moest wenen bij een groeve
En nooit meer vrolijk wezen zou.
Vlak naast hem was de vette vrouw,
Nog naakt, zich wassend, of de schande
Met ’t zeepsop droop van hare handen.
Haar ogen waren hard en grauw.
En plotseling had hij zijn mes
In ’t deinen van die buik…
De voortplanting
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.706 Ik trouwde een vrouw, en kocht mij vele vrouwen.
Voor ik verouder wil ik zonen winnen.
Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht.
Doet zo de rijke niet die veld aan akker
schakelt en 't grote goed met goed groot graan
Bezaait, en rijst en goede bomen plant?
Zaad is het kostelijk bezit des mans.
Veel zaad bezitten is veel zonen hebben.
Zaaien…
Zien tot aan de sterren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Ik zie tot aan de sterren
en van verre zie ik duizenden
hemellichamen staan.
Voor iedere ster is er op aarde
een lichtje uitgegaan.
Voor diegenen die nu aan de hemel staan
zijn op aarde mensen doodgegaan.
Die nu stralend neerkijken op ons leven
en ons een gevoel van rust geven.
Ik zie tot aan de sterren
en van verre wenkt mij het hemellicht…
Geen mens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Ik kijk naar de wereld
naar religies en verder.
Ik zie zoveel geweld.
Veel schapen, geen herder.
De zwakkeren lijden.
Zowel mens als dier.
Leiders die het mijden
voor hun eigen plezier.
Zelf ben ik niet volmaakt.
Maakte fouten in dit leven.
Ik ben wel al tot hier geraakt.
En zal mijn kennis blijven geven.
Geen mens op aarde
is helemaal…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 II Het volk
Zij kennen niet de delicate zwier
van de gebaren, en het soepel spreken.
De woorden die zij uit hun harten breken
Zijn luid; hun lachen schuimt als donker bier.
Zij werken machtig, wild is hun plezier;
Brutaal wordt ieder vreugde aangekeken.
Hun feesten razen, en de nachten bleken
Als het dorp nog davert van dans en getier.…
Zo sierlijk ben jij daar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 Hertje, zo mooi.
Zo sierlijk ben jij daar.
Ik voel mij zo ontspannen.
Als ik jou streel door je
zachte haar.
Hertje zo dapper.
Zo sterk is jouw gewei.
Jij bent zo ontzettend vlug.
Je bent zo vrij.
Ik loop naar je toe.
Door het bos, zo oud.
Ik pak voor jou een appel.
Een appel van goud.…
Veel zaken laten het leven kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 Veel zaken laten het leven kleuren.
Sommige dingen maken het leven grauw.
Volhouden aan je idealen.
Niet wijken voor een kleine douw.
Bij het pad dat je gaat bewandelen
komen al die dingen op je rug.
Maar met wilskracht en wat kleuren
vind je altijd weer de weg terug.…