38947 resultaten.
De Hond
poëzie
3.6 met 21 stemmen
3.830 Een hond is vermaard
Om zijn gezellige aard
En 't kwispelen van zijn staart.
Zijn neus, doorgaans rond,
staat gewoonlijk in 't front,
En zo lang die maar nat en fris is,
Is 't een bewijs, dat meneer zo gezond als een vis is.
Een hond is iemand, die van zijn baas bijzonder veel houdt,
Die hij, om zo te spreken, als zijn derde vader beschouwt…
ik wil een foto van je maken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.275 Ik wil een foto van je maken
zodat vaststaat hoe de sterren
uit je ogen stralen
En dan wil ik nog een tweede foto:
je ogen stralend tussen sterren-
stelsels,
melkwegen ondoorgrondelijk
universa onbegrijpelijk
en zonder grens
(maar wel van mij)…
jij was zo ooit en onverwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.722 Jij was zo ooit en onverwacht
alsof de schepping nog beginnen
moest.
Misschien was je te laat,
een dag teveel, een achtste,
toch heeft god jou
mijn leven ingesmoest
En nu je bij mij wegijlt, uit
een scheppingsweek verlangen
berg ik je op in genesis
Wij, eerste mensenpaar
Wij, eigen slangen en gesis……
Op natte hondenneus
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.305 Waarom is een hond
Toch zo gezond? -
Die er niet op gevat is,
Zegt: 'Omdat zijn neus zo nat is.'
Doch iemand die logica leert,
Zegt terstond: ''t is juist omgekeerd.'…
De Leeuw
poëzie
3.3 met 28 stemmen
8.028 Een leeuw is eigenlijk iemand,
Die bang is voor niemand,
Zijne ogen en zijn neus
Zijn groter dan die van een reus;
En zijn muil
Is een ware moordkuil;
Met zijn klauw
Is een leeuw geweldig gauw;
Met zijn staart
Gooit hij een schutter van zijn paard;
En met zijn tanden
Durft hij de hele schutterij wel aanranden.
Enfin, hij is altijd…
avond na jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.040 Zo had ik je nog niet vermoed:
ontroerd door knipsels van
het kind dat ik ooit was. Er kwam
zachtheid in je stem te liggen
en ach. Je zei: waarom heb jij
dat allemaal bewaard?
Toen je weg was en het glas
gloeiend aan mijn lippen lag
kwam er iets van wee en antwoord,
dat toeval niet bestond
o.i.d.…
Een aap
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.120 Een aap,
Schoon kleiner dan een schaap,
Is echter een veel verstandiger knaap
En zou zich niet zo gemakkelijk laten scheren,
Als een schaap doet, in zijn wollen kleren.
Een aap is zeer amusant,
Vooral in zijn geboorteland,
En heeft in zijn jeugd veel grappiger manieren
Dan de meeste jongelui onder de dieren.
Het klimmen en klautren doet hij…
Sluit uwe ogen op het licht
poëzie
3.2 met 30 stemmen
4.673 Sluit uwe ogen op het licht:
Dieper zal het branden…
Nimmer is me uw lief gezicht
Liever, dan waar ’t veilig ligt
Binnen mijne handen.
Keer uw zinnen van de dag:
Langer zal hij duren…
Rijker langend wordt uw lach
Waar hij schemert door het rag
Der verleden uren.
Neuren als een voorjaarswind
Bij geloken wachten…
Mondje, dat geen vraag…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 De meiskes uit de taveernen
zij hebben een malse schoot.
Zij zien er de jongens geerne.
Zij baren haar kindren dood.
Zij dragen van vurige zijde
een keurske dat spant en splijt.
We ontwaken aan hare zijde
met de houten mond van de spijt.
De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken…
Bittersweet
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
752 Het bitter en het zout
van jou bespeuren
aan mijn hart en dan wat
honingzoet verzinnen.
Zo is beminnen
een overdaad aan vlagen,
geuren, proeverij.
Soms mijn bittersweet,
meestal mijn puur,
altijd mijn jij.…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 Het huis mijns vaders waar de dagen trager waren,
was stil, daar 't in de schaduwing der tuinen lag
en in de stilte van de rust-gewelfde blaêren.
- Ik was een kind, en mat het leven aan de lach
van mijne moeder, die niet blij was, en aan 't waren
der schemeringen om de bomen, en der jaren
om 't vredig leven van de roereloze dag.
En 'k…
examen
netgedicht
2.3 met 42 stemmen
6.820 Dit is examen doen:
duizend energieseconden
lang uit evenwicht
aan gene zijde
de doodsrivier: een rij
verlegen tafels zonder
kandidaten
En ik, vanuit doodleuk
volwassen zijn schrijf hen
vast in de lijnen
van mijn hand,
opdat wij samen zijn.
Daarna kunnen de tafels
aan de kant.…
Dat is dichten
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
669 De titel zet het licht op groen.
De spatieregel die volgt drukt
een gaspedaal en scheurend
rukt de eerste regel mij
volledig weg uit het fatsoen.
Hier maakt de taal mij snel en licht,
een carrosserie van voortbestaan:
gelast, genageld en gedicht.…
1964
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.295 Dat jaar
was er maar
één woord heilig:
haar.
over je voorhoofd
en je schouders,
over je ouders.
Nu is het oude
uitgevallen en
wordt het woord:
zij.
Ik voel haar
over mijn angst,
over mij veilig.…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 Hij die, - uit vrije keus - ,
En in zijn achter kamer,
Met hoofdpijn als een hamer,
En volgestopte neus,
Met klemming op zijn water,
En lusten als een kater,
En met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen…
stoornis & toch poëzie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
972 Je voelt het helemaal niet aan-
komen het is een ziekte een
hemoptysis van de pen
dat gouden en vulbare hart.
Het woekert zinloos het
schuift woorden voort
kortom schrijft
dat koffie klaar staat om te zijn gelezen
een pizza ter ontcijfering
boodschappen die de mensheid
waarachtig niet baten maar
die desondanks dringend
ja zeer dringend…
lege dagen 2
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.471 Als deze dagen van gemis
zo zonder einde kunnen zijn,
hoe lang is dan een uur?
Een anticlimax wordt bijna
een climax op den duur:
een druppel helderrode wijn
die beter smaakt dan ooit een
heel stel flessen, anders gezegd:
ik voel dat ik jou missen mis,
een dorst die nimmer valt te lessen.…
De ezel
poëzie
3.5 met 26 stemmen
4.900 Een ezel is een heer met een staart,
Die hij van achteren draagt, als een paard.
Het verschil tussen ezels en geleerde doktoren
Zit hem soms minder in 't hoofd dan wel in de oren.…
straat (te Den Haag)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.105 Tienhovenselaan
Waar in de koffietent iedere maandagmorgen
schoorvoetend op gang kwam en ik in het
woonhuis van mijn kleine geboortepoort
tussen natte was woonde.
Tienhovenselaan er verbleven
eenvoudige portiekheiligen
bij gebrek aan snollen of hoeren,-
hoe zou mijn moeder ze ooit hebben herkend-
Nee, dat waren andere wijken.
Tienhovenselaan…
Gemis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.326 Als de dagen van het diepste kwijt
zo zonder einde kunnen zijn
en toch niet kwellen
dan zal ik zelfs jou missen missen
en geen tijd meer tellen…
ik zou je willen vergeten verlaten
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.601 Ik zou je willen vergeten verlaten
omwille van een boom,
omwille van een vis die niets
van doen heeft met een boom.
Ik zou je willen vergeten, verlaten
maar zie:
De treurwilg hangt zijn draden in het water
en vissen springen
soms…
Het kalf
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.729 Het kalf
Kent een natuurkundige maar half
Daar er geen tijd is om het te bestuderen,
zo gauw is het uit de kleren
Intussen weet men uit Plinius*, dat dit dier
Gewoonlijk PA! zegt tegen een stier
En tegen een koe:
MOE!
En 't antwoord is dan gewoonlijk BOE!
't Geen in het chinees zoveel wil zeggen als HOW DO YOU DO?
Voorts zeit hij OOM tegen…
OP IEMAND VERMOEID
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.912 Wandelaar, om u de waarheid te zeggen
u kunt zo moe van het lopen niet zijn
als ik van het leggen.
--------------------------------------------------------------------------------
uit: De gedichten van den Schoolmeester (1902) Grafschriften…
verlangen bijna bijbels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.017 Wanneer je lippen zich ontfermen
over een verlate glimlach
en je mond een blijheid
wordt, rijzen je ogen op,
als hoge poorten parelmoer.
Ik ben een stad, zeg je,
en ik ben mooi, dans
in mijn straten, kom.
O ja mijn liefste ik bezoek
en woon en dans en zing
het hooglied dat je bent…
vergelijking
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.072 Een angst om te verliezen
van wat je toch al niet had
bijna wel gehad had
als het toen was geweest,
een jaar of wat geleden.
Een plant zuigt op wat het halen
kan uit al het rot en misgelopen,
het verdord, beschimmeld
en tot voedsel geworden.
Verlangen groeit vanzelf
vanuit de dood vandaan,
voedt zich tot bloei
om te vergaan
en…
Terug op jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.886 1
Zijn moeder, een handvol onzekerheid,
voerde een ijzig regime
dus hop in de kast in het donker:
zo werd hij hard, de ogen
zo lang als het kon hield hij droog.
Uiteindelijk kende hij elke conditie
waarop hij de hel mocht verlaten.
2
Zo zag hij terug al die dagen van vroeger:
steeds vaker steeds voller met smoesjes
van neem me niet…
wonder
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.205 ik hoor jou
en hoor een wonder
je woorden
voorbij stromen je woorden
soms traag,
vaak niet te stelpen
je bent bijzonder
ik niet te helpen
godallemachtig, wat mag ik je graag…
zonder titel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Straaljagers schrijven een omgekeerde
v-formatie tegen de trek van vogels in:
ik vrees dat er een grote leegte
in de lucht komt hangen.
Jij die de lieve zomer lang
voor mij de wonderlijkste geuren weefde, luister:
sluip als de kou neerdaalt maar even binnen
in de mouwen van mijn winterjas.
Het is altijd de samenwarmte die geneest.…
Op vergevingsgezindheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.811 Ik wil, zei Jan, nu ik verhuis uit dit leven,
Heel gaarn aan Piet alles vergeven
Wat hij jegens mij heeft misdreven.
Maar zo hij 't met eksterogen op mocht doen,
Dan wens ik hem alle daag een wandeling in een nauwe schoen.
----------------------------------
uit: Puntdichten (1859)…