Alle inzendingen over ex-liefde

ik herinner mij een jonge god te zien vereeuwigd in de spiegel een flits ijdelheid hoe jij mij aanbad zo oprecht, intens en de nacht lag stil te wachten nog maar zwanger van genot…

Ogen dicht geknepen wacht ik span ik al mijn spieren aan wacht ik ogen dicht of stil verdriet ooit weg zal gaan Vervlogen, ogen dicht gespannen knijp ik palmen blauw denk ik ogen dicht vervlogen tijd met jou Dagen, stil verdriet zal komen wacht niet weet ik is in zicht daarvoor deed ik stil verdriet, maar, mijn ogen dicht…

Onderhuids daar zweef jij ergens diep onder mijn huid Verankert in mijn warme hart en je gaat er maar niet uit..... Steeds in mijn gedachten zelfs in dromen ben je daar Ik hoor je stem ruik je geur herken je in ieder gebaar Ik hoor de echo van je lach zie de lijnen van je gezicht Weet nog hoe fijn het was hoe ik voor je was gezwicht…

Ik mis je handen Ik mis je lach Ik mis je ogen Waarin ik altijd sterren zag Ik mis je stem Ik mis je woorden Ik mis je lichaam Van toen wij nog echt bij elkaar hoorden Ik mis niet de stilte Ik mis niet de pijn Ik mis niet de kiltes Van ons laatste samenzijn Ik mis niet de ruzie Niet het bedrog Maar ondanks dat schat Mis ik je toch…

Jouw liefde voor mij verdween bij het gevoel van eenmaal vrij slipt als zand weg tussen mijn vingers om neer te komen in een poel van tranen die van mijn kokend hart een blubberzooitje maakt mij langzaam weg doet zinken in jouw moordende drijfzand…

Weet je lieve schat hier scheiden onze wegen Ik ben nu klaar met jou jij komt jezelf wel tegen Weet je mijn ex lover ik beminde je dag en nacht Maar jij fuckte mijn liefde hebt mijn hart verkracht Weet je bla bla bla man jouw woorden waren niet echt Je zette alles naar jouw hand wat krom was praatte je recht Weet je koele kikker ik…

Je harde blik verstikt woorden die je mikt Loodrecht in mij ziel geen dialoog geen deal Mijn hart jankt kraakt diep heb je mij geraakt Alsof je me intens haat nu je liefde mij verlaat Geen greintje tederheid jouw kil en koud beleid Breekt en beukt me kapot ik voel me gekwetst rot Boos ben ik dat is zeker jij roekeloze hartenbreker…

Tranen Tranen in mijn ogen Die niet vloeien Tranen te veel Maar geen te zien Huilen doet mijn hart Een intens verdriet Tranen die jou niet bereiken Tranen van gemis Tranen die willen zeggen Ik hou nog van jou Tranen die willen zeggen Het komt wel goed Huilen doet mijn hart Een intens verdriet Tranen in mijn ogen Voor…

Denk terug aan het begin De eerste momenten Jou dicht bij me Een intiem moment Dat leidt naar een wonder Een kind van ons samen Even zo gelukkig Maar die tijd is nu voorbij Ik wil zo graag zeggen: Het komt goed, Ik mis je, Ik wil jou voor altijd, Maar zeggen kan ik het niet... Je zit diep in mijn gedachten Al vanaf de eerste…

Waarom blijft een mens toch steeds maar hopen Op het ultieme geluk Dacht het eindelijk te hebben gevonden Maar voor ik ’t wist was ’t al weer stuk Het was dit keer geen vechten Alles klopte, voelde goed Toch kwam er snel een eind aan Eenzaamheid bracht tegenspoed Te groot de afstand tussen ons Te weinig tijd toch met elkaar Maar toch bedankt…

Golven vocht druipen langs ons gezicht geuren vermengend als beesten bijtend kwijlend in liefde verzengend Elkander berijdend stotende gelijk in ritmisch harmonie Soenda muziek kling klong op de achtergrond Zo heerlijk doch zo prikkelbaar als de durian gekliefd en verslonden penetrant en bitterzoet in het midden van bedwelmende…

Ongemakkelijk zittend In mijn gemakkelijke stoel Wacht ik op wat er komen gaat Want ik wil af van dit gevoel Daarom stel ik de vraag aan jou: "Ben jij nog boos en kwaad?" Wij beiden zijn te ver gegaan Controle was er niet Verwijdering was voelbaar Wat rest is het verdriet Mijn gevoel van spijt gun ik ook jou Dus kom weer terug Niet straks…

de ochtendlucht was water op rode bessen de avondzon een kers op brandewijn ik hoor dwarsfluiten in mijn minnekozen ergens moet een lied ophanden zijn gewiegde vruchten in een strelende stilte in late slaapwandelende geluiden ik doe moeite om ze vast te houden verzen komen aanstromen in pianospelen maar ik ben bang voor schuimende nachten…

Vergeet maar dat ik heb bestaan En laat me verder gewoon met rust Mijn leven zal alleen maar beter gaan Daarvan ben ik me volledig bewust Laat me los, ik wil niet meer Ik wil niet meer op mijn tenen lopen Schenk je geslijm maar aan een ander Mij zal je niet meer slopen Ik kan jouw woorden niet meer aanhoren Ze zijn nietszeggend en zo leeg…

Wat denk je..... Dat ik je zo nog wil.... Wat doe je...... Zet me voor schut..... Wat doe je...... Met je mooie praatjes.... Geloof je niet..... Wat doe je.... Je raakt me weer... Waarom? Je bent niet goed voor mij... En toch raak je me... Stom toch... Wat doe je met me? Ik wil afstand van je... Is niet goed.... En toch? Nee, echt niet…

Mijn passie staakte Door jouw harde woorden Die mijn ego raakten Die mijn hart vermoordden Mijn liefde stikte Door jouw brute klappen Die je tegen m'n zieltje mikte Ik ging naar adem snakken Mijn goedheid smolt Door jouw moordende manieren Mijn bloed dat stolt denkend dat het je plezierde... Ik zeg je nu met deze woorden Ik pak…

Heel even zou ik willen Dat ik een vlindertje zou zijn Dat stiekem keek bij jou naar binnen Zittend op je raamkozijn Huil jij nog tranen Of ben je blij Huil jij nog tranen Of ben je nu gelukkig zonder mij. Ik kon niet anders Ik moest gaan voor mijn geluk Ik kon niet anders Maar maakte daarmee zoveel stuk. Ik heb zo veel van je gehouden…

Eindelijk na jaren van verdriet en pijn Niet kunnen weggaan bij die ene En nooit eens echt gelukkig zijn Maar duizend tranen wenen Kwam jij mijn lieve schat En leerde mij wat liefde is Slechts heel kort kwam je op mijn pad Nu ben je weg, het voelt als groot gemis Ik was bang, durfde me niet te geven Kon niet geloven dat iemand zoals jij…

Donkerbruine koeienogen op sterk water porseleinen in een poppekop luguber starend in het niets mooi in zijde geklede lijkjes Dan jouw grote ogen iets heel anders een deinende zee met zwarte golven geven een zware storm van erotiek op komst verdrinkend in jouw veranderende iris geef ik me machteloos gelukzalig over het weeë gezapige…

Met een grauw en een snauw beukte jij mijn hart blauw Jouw blik keihard en koel vermorzelde al mijn gevoel En ik snapte niet waarom was ik dan zo naïef zo dom Ik had je al mijn liefde gegeven met jou wilde ik delen, leven Maar jij sloot je helemaal af behandelde me gemeen en laf Het werd alleen maar jij en jij steeds minder plaats voor…

Glanzende tranen onder mijn huid Onafgebroken zonder geluid Zacht serene rust aanblik van schijn Diep van binnen vervuld van pijn Gedachten scherp malen en dwalen Willen begrijpen onmacht vertalen Lichtgroene ogen broos vol verdriet Zoeken verlangen vinden je niet Mijn hart verdwaald toen jij verdween Bevroren geluk weer alleen…

Vergeten moet ik wat ik voelde Frêle vlinders die wild krioelde Vergeten moet ik je zachte lach Het is je hardheid die ik nu zag Vergeten moet ik het verlangen Naïef was ik zo onbevangen Vergeten moet ik dat ik geloofde In de liefde die jij beloofde Vergeten moet ik van jou en mij Ijdele hoop verstikt voorbij…

Niet alleen en toch eenzaam. Ervoor gekozen om het leven waarin ik aanbeden werd af te sluiten. Op zoek naar nog iets beters. Hoe vind ik dat? Moet ik zoeken? Moet ik wachten? Moet ik wel iets doen? Had ik mijn keuze wel moeten maken? Al die vragen door mijn hoofd. Logisch denken met mijn hoofd, jaloezie in mijn hart. Niemand mag…

Van hier tot aan de sterren en terug, zoveel hou ik van jou. Van hier tot aan de sterren en terug, nu is er alleen nog de kou. Van hier tot aan de sterren en terug, mijn hart heb je meegenomen. Van hier tot aan de sterren en terug, nu zie ik je alleen nog in mijn dromen. Van hier tot aan de sterren en terug, je houdt me vast en geeft een kus…

Zittend verlaten en alleen Terugkijkend naar de toekomst Naar een verbitterde oude man Zijn oneindige liefde wilde geven Afgestompt van zijn dromen Door giftige doornen in zijn hart Langzaam verrottend van binnenuit Een verlamd gevoelloos schild creëerde Apatisch en afhankelijk door pijn Zijn liefde niet meer kon tonen En tergend en hatend…

Donder nu maar op ik voel teveel pijn Hoe lief ik ook ben jouw hart is te klein Wees maar heel stil je woorden stinken Slim en doordacht kwetsen verminken Voel wat ik nu voel of lieg je hart vrij Ontken je hardheid je speelde met mij Laat me nu met rust ver van mij vandaan Liefde eens zo mooi voorgoed vergaan....…

Waarom heb je mij toch steeds verstopt? Waarom heb je mij voor iedereen verzwegen? Waarom wist dan uiteindelijk niemand ook maar iets van mijn bestaan? Jij, die altijd zo de mond vol hebt van echte liefde en van echte vriendschap Als jij dan zo eerlijk bent als je steeds voorstaat, waarom is alles dan zo stiekem en zo anoniem gegaan?…

Jij kwam 'snachts laat thuis hard huilend en dronken omarmde mij huilde tranen met tuiten mijn schouders nat ik heb iets verkeerds gedaan het spijt me zo echt waar ik zal het nooit meer doen want ik hou alleen van jou kotsend hing ik in de w.c. vanaf dat moment brak mijn laatste stukje hart en kreeg ik eindelijk een rotshart kloppertje…

Gezegd waar het op staat, het heden is gekomen, het is toch al te laat, je verlaat nu ook mijn dromen. Tijden ontweken, jaren van pijn, mijn hart bezweken, maar zo moest het zijn. Alles een reden, vragen gesteld, maar toch ontevreden, genoeg verteld.…

Mag ik in de duinvallei je schaduw lieven je stalken in de chaos van deze wanorde maar mag ik bovenal me bevinden tussen de coulissen van je warme lichaam? Ik streepte met zand over de toppen van je schoonheid, raakte met mate je vrouwzijn aan kuste het strand in je haren terwijl je wist dat je op het hoogtepunt mij tot stoppen zou…