2007 resultaten.
De stoel en de klok
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
707 De stoel die plotseling leeg is
De leuning en het zitvlak;
alsof 'ie eerder leven kon.
Zo bewegingloos, eenzaam en stil
Vergiste de klok zich maar.…
Wil het ooit weer wat zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
859 Het is teveel:
De leegte van de bladeren in de winter
Het teveel aan sneeuw dat
onbeschreven de velden
en de wereld uitwist
tot niets
Daar kan ik tot komen; tot niets,
want niets van mijn verlangen
komt meer tot mij
Ik wijs de winter af; de dood;
de stilte, de leegte daarbij
Deze witte winter, dit blanco blad
ik zal haar moeten…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
fluister verder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 woorden sprekend
lippen die zich vormen
naar klinkers en
consonanten in een
onbekende taal
ogen weerspiegelen
de betekenis van vorm
en staven stem totdat
de woorden vallen
in een zilveren schaal
het is alleen maar
een droom met haar
hoofd tegen zijn schouder
luisterend naar het geluid
van verre trommels…
Hoe lang nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Emotie
mijn emotie-lichaam ruimt op
ruimt op de pijn, het gemis
Hoe lang nog?
Maan
vanuit het duister
zij begrijpt me, zendt haar
zachte licht. Hoe lang nog?
Ik wend mij tot haar
ontvang haar vrouwelijke energie
zij schenkt me moed om verder te gaan
Hoe lang nog moet ik helen?…
Herfstbladerend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
689 Nu de schaduw grijpbaar wordt
zich vangen laat in mijn handen
tussen de vingers wriemelt
vrijheid van het licht zoekt
Maakt zich in mij een voelen los
dat liefst als blad uiteen valt
verteert en zich vindt in sporen
weggeblazen en gedragen door de wind…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Ergens
moet je zijn
ergens
waar de eerste stralen
van het zonlicht
door de opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters…
Retour afzender
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Dat je mooi kon zijn als een zomermiddag
maar herfst komt met rijpende appelgeuren
regen trekt nat in onze droge kleren
verdrijft van het gezicht de bronzen kleuren
Het land verlangt naar zachte sneeuw en ijs
om de wortels van 't leven te beschermen
de wegen tegen schade te behoeden
kracht in trage sappen te laten schuilen
Maar jij bent…
Wolkenvlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 De plek is gebleven
maar jij bent opgelost
spoorloos verdwenen
Zelfs de braamstruiken
met hun scherpe doornen
herinneren zich jou niet meer
In de holte van een boom
groeien drie paddenstoelen
in de bast daarboven,
gekerfd een hart en twee namen
hoog boven het hoofd gegroeid
niet meer te lezen
De warmte van de zon
is onder je vleugels…
Troostmuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 Muziek bespeelt de snaren
van mijn hart die mij verklaren
gevoel van onvoorspelbaarheid
't besef van jou aanwezigheid
Muziek gevormd uit tonen
t' Kondigt mij De Jezus aan
in gedachten bij personen
die naar Hem zijn toegegaan
Muziek die mij doet dragen
in gemis en in verdriet
en met zoveel vragen
't is de Vader die mij ziet
Muziek van…
Den Haag, stedengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Den Haag (stedengeur)
Haagsche Kak schijnt
erger te zijn dan het
twijfelachtig gebak
van die naam, dat
trouwens alleen
in Den Haag te ver-
krijgen schijnt te zijn.
Alleen Haagse hopjes
zijn alom in den lande
te koop net zoals
Indonesische koffiesnoepjes
die iets zoeter smaken
in de schaduw van de toren
van de Grote Kerk op een
regenachtige…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 Als het leven mooi is
Waarom voelt het dan oud
En als de zon toch warm is
Hoe is de dag dan koud
Waarom toch die leegte
Die spijt
En het verdriet
Waarom dat verlangen
Naar wat ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een…
Voltooid Verleden Tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
740 Even zag ik je lopen Dré,
een jonge man met aan de ene hand een kind,
een ander kind er achter aan,
en in de andere hand een tas vol vuurwerk
Maar nee, je was het niet..
Even zag ik je weer zitten Pieter
aan het water, genietend van een broodje paling
en een biertje
Ik knipperde met mijn ogen, je was het niet..
Terug thuis bij Jan…
Bonbon en boterbabbelaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
505 dronk thee in doorzichtig porselein
sierlijk met de pink omhoog
in de lucht geurtjes van jasmijn
jij slurpte, glimlachte verlegen
zo kom ik jou nog steeds tegen
denkend aan jou, de ogen sluit
reden geef en daarom mij uit
jouw stem blijf horen in de regen
druppels, die ons namen geven…
Vooruitblik 2016
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Ergens valt een bom, een blindganger
op een huis door het dak, maakt
een gat in de vloer, blijft steken
Verbaasd kijkt een gezin omhoog
angstig en met schrik in de ogen.
Een wonder is geschied tussen
hemel en aarde, want er is meer
dan geluk hebben en geloven:
de allergrootste kracht in het kleinste
gevangen in een uranium atoom.
Haastig…
Mal d'aimer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Je moto gaat en komt
zo vroeg in de morgenstond
Waar ga je heen
telkens weer
mijn hart bonst en laat niet los
Dat wervelend gevoel
dat gemis dat alsmaar komt
Wat wou ik je klein
als zakformaat
overal meenemen
naar waar ik ga
Pijn doet mijn lijf
ik weet niet hoe
dit nu hier verder moet
Ik revolteer
het was zo goed
wij waren…
Lucht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Nu zij weggaat neemt zij
de dingen met zich mee
Een steun voor het lijf een
kruk die in de oksel geschoven
ontlast en het lichaam
zo rechtop houdt
Hij zucht en begint met hamer
en beitel in de hand
het scheppen van een beeld
dat overeenkomt met vuur
dat schaduwen werpt van een
onduldbare werkelijkheid…
Verklaring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Pijl en hart gesneden in de bast
daar doorheen de letters onbeholpen
groot “U I T” en nog wat initialen
De boom ruist met zijn bladeren
draagt de namen van een toekomst
eens doorvoeld en voorspeld
Het bos maakt geen bezwaren, het is
winter en in de koude nacht dansen
de dryaden in mist en sneeuw gehuld
In hen passen de waanzin van
onvoltooide…
een hang naar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 in huis een boeket
zonnebloemen zodat het
binnen warmer schijnt…
BAM
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
705 Bij haar volle verstand besloot
zij met enige hulp van een man
moeder te worden van een kind
en zij kon het wel alleen af.
Een vent wordt een storend element
dat de baas wil spelen in de tent
Zo blijft zij meester in het huis
groeit zij steeds meer uit tot thuis…
Dat, ja dat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 Met het nipje mochito dat ik nam,
warmt nu zachtjesaan mijn maag
en ik roer afwezigheid in het glas
met de blaadjes mint die ik zopas
plukte uit de border van mijn plaatsje.
Zat ik maar naast je in verlegenheid,
met jouw warmte tegen die van mij
en af en toe wat oogcontact waaruit
meer dan wat dan ook op welke plek
iets spreken zou van werkelijkheid…
Voorbereiding op afscheid 1-5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 Voorbereiding voor afscheid 1
Een afspraak op 28 december
zou ons het beste uitkomen
Jij moet rekening houden met
je vader, dus wij passen ons
soepel en met mate aan
Er is immers niet meer
dan tijd, alle tijd
Voorbereiding voor afscheid 2
Ben bezig mijn eigen begrafenis
voor te bereiden en de liedjes
zijn uitgekozen met…
Lissette lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Spinrag voelen bewegen
tussen twee objecten
het zal de wind niet zijn,
sneeuwvlokken jagen
Een woord weglaten als wier
en kiezen voor wiens
vervolgens studentes
veranderen in studenten
Laat het begin nu maar,
het zaaien van pompoenzaad
de duiven van het veld verjagen
en wachten tot het groen
de lemen aarde kleurt
de zon langer…
Nog altijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 tel ik alle uren die voorbij kropen
tot een dag
toen werden het langzamerhand weken
de laatste keer dat ik jou zag
weken werden maanden voordat ik er erg in had
een half jaar
zomerjurken hangen geduldig te wachten
ook al ben jij niet meer daar
het on-begrip komt en gaat in vlagen
van sterrenhemel tot in het ochtendblauw
nog altijd tel ik…
vergeten denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 ik ben alweer
bijna vergeten
wat ik dacht
wat je pas beseft
als je niet meer weet
waar je je sleutels had
wie was die buurvrouw
die je jaren sprak
waarover hebben we het
al die jaren gehad
op weg naar de supermarkt
is allemaal weg
de herinneringen
en de aanbiedingen
ergens moet je je dwingen
dat je althans iets nog
de jonge…
Wit als sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Jij maakte een selfie op een golfbreker
schuimspatten in vlokken omhoog
jij leek uit alle macht te schreeuwen
Maar ik kon je niet verstaan, hoewel
met mijn middelvingers in de oren
kwam jij via de neusgaten naar binnen
Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes
met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt
van aaneengenaaide ijsberenvellen…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Een kus zijn en niet meer weten
lippen rond en getuit
smekken aan een onderlip
terugslag van vergeefs gebeuren.
De zin ontbreekt
verklaring in een fles
met schroefdop
boodschap luchtdicht afgesloten
na opening beperkt houdbaar.
Ongebroken dobberen met wat drijft
hier valt nog iets van te maken
oogsten waar zoveel van is
liefde en verbondenheid…
Nieuwe koers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 Schitterende ogen
voorbij gevlogen
door westenwind
ingetogen.
Bekomen van de schrik
leef jij door net als ik
door nieuwe koers
in hemelse blik.
Geluiden in de duinen
die gevoelens uiten
om met uitzicht op zee
af te sluiten.
Een rood vurige gloed
die mijn avond voedt
is jouw souvenir
wat liefdevol groet.…
Jongste geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Twee jaar lang het jongste
geheugen noemen
wat is er eigenlijk gebeurd
in 730 dagen
rafelig en merendeels vergeten
steeds minder waarheidsgetrouw
want het brein is een blokkendoos
wordt meer en meer uniek bizar
in al zijn falen en gebreken…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 De dames Sluik hebben blosjes
op hun ronde appelwangen
hun ogen staan op ver, zij kijken
als een rijtje pimpelmezen
naar links en rechts, op en neer
Als hun ogen elkaar treffen
plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken…