2284 resultaten.
Kwatrijn
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.404 In vrome afschuw ben 'k door hen versmaad.
'k Zou , meelij smekend, knielen op de straat,
Maar mijn verachting spuw ik voor de voeten
Der huichelaren in hun plechtgewaad.…
Kwatrijn
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.761 Wat baazlen zij van zede en wet en recht.
Die zijn zo grillig als een vrouwenvlecht,
Dan glanzend en dan streng, los en stijf saamgebonden,
Altijd verwarrend en maar zelden echt.…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Het overblijfsel
van mijn hart
is de ruis in zijn duplicaat.
Zijn er radiogolven
in de ruimte
van een radio
die opgehouden is te bestaan?
Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde…
Kwatrijn
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.721 Bedenk, als mensenwoorden krenkend zijn:
Gifslangen scheiden niets af dan venijn.
De spraak weerspiegelt 't wezen van de spreker.
Het varken noemt het edel renpaard zwijn.…
Kwatrijn
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.576 O minnespel en zoete beuzelpraat,
O sleutel waar het hart mee opengaat.
Wat maalt de liefde om kennis en om geld.
Zij wil de gloed van handen en gelaat.…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 O aangezicht zo licht en stil,
Een goudenregen in April,
In gure tijd voorzegt gij zomer.
Gij hebt mijn dagen rijk gemaakt.
Ik, door uw goedheid aangeraakt,
Werd tot een godgeslagen dromer.
En dacht gij, dat ik u vergat,
Voor schoon gelaat in schone stad,
Belust verboden buit te werven?
Uw wezen wies zó door mij heen
Als klimopwortels door…
ZIEKTE-VERZEN
poëzie
2.9 met 17 stemmen
4.731 III-1 Voor Okke
Hij zat gemaklijk op de rand van 't bed,
En sprak van school en leuke jongensspelen,
En hoe de vreemde talen hem vervelen,
En van de vrije Zaterdagse pret.
Ik luisterde gelukkig, want het was
Of 't leven aan mijn leger kwinkeleerde.
Kwellende koorts, die mij verdervend deerde,
Verdoofde, tot de felle pijn genas.
Toen…
MOEDER
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.242 (de teruggekeerde peinst:)
Het hart van Moeder kan ons nooit ontsterven,
Want ’t is ontfermend als Gods grote hart.
Hóe men haar liefde wonde en treitrend tart,
Ze ontvangt vergevend na het woeste zwerven.
En geen verwijten, want het vuns bederven
Van ziel en ogen is opeens gestuit.
Zij bad voor ons en mocht, armzaalge buit,
Ons, worstlend…
Het meisje
poëzie
3.1 met 17 stemmen
4.625 Egyptische grafschildering
Zij is een nauw ontloken lotos,
Maar veel hulplozer en droever.
Zij is als een smalle boot, los
Van de nog nabije oever.
Zij is niets dan een kleine leegte
In dit boordevol heelal,
Want zij smachtte, maar verzweeg te
Zeggen, wat haar vullen zal.…
Sterrenhemel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Ik kijk naar een donkere sterrenhemel
met in het midden de zwarte maan.
Hij lijkt me overal te volgen,
waar ik ook naar toe zou gaan.
De mooiste en helderste sterren
staan hier nu allemaal bij elkaar.
Ik kan er wel uren naar blijven kijken,
maar dan besef ik dat ik
naar je ogen staar.…
Geen andere goden
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.459 Vergeef! verlangen, aards en heerlijk,
Dat plotsling aan de ziel ontsprong,
Een jong begeren, maakte jong,
En hield zijn glans, ook toen het deerlijk
Besef ons met ontzetting sloeg,
Dat wie de hemel wil verwerven
Zijn liefste afgod moet ontstèrven,
Zelfs als hij hem ten vure droeg.
3/4-12-1933…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 Hij weet ’t niet, maar is een der onbegeerden,
die egoïstisch worden en jaloers.
Ze suggereren dat hen niets ontbeerde,
en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers.
Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel,
en drinkt zijn kop niet rozig, maar grauwblauw.
Hij was ook graag iets anders dan ’t afgietsel
van opgekookte jeugd, maar amper…
Op de hoge
gedicht
4.0 met 23 stemmen
25.478 Liep augustus op zijn einde,
sloot de badmeester de hokjes af,
fietste neuriënd september in.
Niemand was er dan ook bij
dat ik de plank betrad. Ik was
geblinddoekt als een deserteur.
Dit zijn de stappen bang bang bang.
In het Bospad op de hoge
zweet men het peentje bangverlang.
De zon stond even laag als ik en stond
op punt van zakken…
DE DICHTER
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.691 Er leven velen in hem, maar zij sluimren.
Hij mag hen niet ontwekken, en hij wacht
Of geen zich wakker woelen zal, en zacht,
Een duif, tot ’t leven kringlen zal en tuimlen.
Als hij hun schaduw in de grijze nacht
Bewegen ziet, en waagt in de gezichten
Een licht te wekken en met hen te richten,
Bespeurt hij dat hun masker hem veracht.
Zij…
Wit hoeft niet stil te zijn
gedicht
4.0 met 11 stemmen
16.580 Wit hoeft niet stil te zijn
in een iglo van papier
is geen bubbel in de tijd
maar constante geboorte
wat gebeurt als je kleur
met een moker kapot slaat
wit is schansspringen
wit is een spaceshuttle
laat me aantreffen wat
er voor mij nog niet was
onder de tafel de postduif
van een jonge vorstin
de huid van een telegram
een ansicht…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 De slaap ontwijkt in deze lichte tijden.
De schemering verdiept tot donkerblauw,
En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw
Reeds als een rook de hemel overglijden.
Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust?
Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*?
Valt er een schaduw binnen van de blâren?
Is dit een droom? Spoken hier dood en lust…
Het leven maak ik fijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
526 Soms is het leven niet zo fijn.
Niks geen rozengeur en maneschijn.
Alleen maar leed en pijn.
Kon het maar anders zijn.
Toch leef ik met plezier.
en geniet op mijn manier
met hindernissen en obstakels
hoogtepunten en mirakels.
Het leven maak ik fijn
zonder moeten en haasten
met klanken en woorden
en warme akkoorden.…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 Ze heten Jan, en Klaas, en Ko,
Hun burgernaam maakt hen verlegen,
Die glimt en geurt u muffig tegen
Gelijk een appel uit het stro.
Geboorte, trouw en overlijden
Zien ’t plechtige familiestuk.
Dan stellen zij het weer terzijde,
Blij met hun alledaags geluk.
En merkt de buurt iets in hun wezen,
Dat haar mishaagde of geviel,
Dan noemt zij…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Weinig schone dagen
Zijn ons nog gegeven.
Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.678 Ja, ook jij wordt grijs.
Je haren geven je leeftijd prijs.
Mijn botleeftijd was altijd lager.
Mijn biologische klok was altijd trager.
Je verjaardag, ja je verjaart.
Daar wordt echt op blindgestaard.
Op 't eind van 't jaar, altijd weer,
ben ik niet blij, doet het weer zeer.
Je gevoel zegt je dat je veel jonger bent.
De tijd haalt je in, iets…
Dichter des Vaderlands
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.246 In Mierlo zag ik de Dichter des Vaderlands.
Voor vier jaar maakt hij het bont.
Hij reist de hele wereld rond.
Hij komt ons echt te nader thans.
Je wordt geestelijk rijk, verdient weinig poen.
Het is een rotbaan maar iemand moet het doen.…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Dit was een dag van heimelijk begeren,
Van sterk verlangen en verholen lust.
Nu wordt het avond, nu komt de rust.
En Gij zult tot mijn stiller harte keren.
Zoals een vogel wegduikt in zijn veren,
Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust,
Een ademende zachtheid, onbewust
Van alles wat zijn argloosheid kan deren,
Gaf ik mij onvoorwaardlijk…
Alsof je er niet bent
gedicht
3.0 met 53 stemmen
57.068 Zoals er eerst een onbekend geluidje start
zonder dat je schrikt,
zo wil ik dat je reageert
en poëzie klinkt.
Het verzetten van een stoel,
hanengekraai,
blurpen van een onvermoede afvoer,
de kuch van een ziek kind
naast je op een bank.
Ook als het stormt
versnelt, verhevigt de wind.
Van jou verlang ik het
omdat ik je het dichtst in mij voel…
Zoveel emoties
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
493 Zoveel emoties
verstopt van binnen.
Telkens de glimlach
die weet te overwinnen.
Zoveel emoties
te vermijden
Telkens de glimlach
die weet te bevrijden.
Zoveel emoties
blijven verborgen.
Telkens de glimlach
die het volhoudt tot morgen.…
Wij weigeren geen bitterheid
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.481 Wij weigeren geen bitterheid
wij zijn niet bang voor schande en nijd.
Als Gij ons hart maar aan wilt nemen,
O God, die wijs en heilig zijt!
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1923)…
De regen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
446 De regen valt met grote druppels uit de lucht.
Ik wil dansen met de druppels
Ik wil mijn haren nat voelen worden.
Ik richt mijn gezicht naar de lucht
en voel de druppels rollen over mijn wangen.
het spoelt alles van me af.
De regen stopt.
De laatste druppels rollen langs mijn lichaam.
Ik voel me herboren.…
Ode aan de muziek
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.082 Je kan niet zonder
het is er altijd
Als het stil is
is het tot spijt
Het is een deel
Een deel van mijn leven
Als het tastbaar was
Had ik het je gegeven
Niet langer zeuren
Anders krijg ik repliek
Hetgeen ik het over heb
is het wonder: muziek.…
De vlieg
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.382 Het brommen van een vlieg is in de kamer.
Ik kan niet werken door dat domme brommen.
'k Sla met mijn waaier, links en rechts, vergeefs.
De Keizer houdt niet van mijn hekeldichten.
Hij heeft soldaten om mij uitgezonden.
De Hemelzoon stoort mijn gezoem de rust.
Ik ben naar deze schuilhoek uitgeweken…
De grootvader
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.323 De laatste levensglans lag over hem
In afscheidnemen en ontzeggen moeten
Van kleine vreugden, die het leven zoeten,
En iets gebrokens in gebaar en stem.
Hij liep behoedzaam, en de wandelstok
Werd losgehouden, of hij nog niet steunde,
Maar als hij statig in de tuinstoel leunde,
Trilden zijn knieën, en een kleine schok
Ging door zijn fijnomzilverd…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 In wildernissen en plantsoenen
Begint het lentelijk geluid
Van nestelen, en de blazoenen
Van alle bomen hangen uit.
’t Is groen met geluwe schakering
In kruinen en vlak langs de grond.
En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven…