Hartenkreten over haiku

De zee komt en gaat fluisterende rolkeitjes op het stille strand.…

Winter in mijn tuin een roodbaardje op een paal hoe hartverwarmend…

Twee reigers baltsen en dat al in december 't is vroeg dit jaar…

Ik ben vandaag niet thuis weet je ik heb wel zin om te relaxen…

Van haiku nooit moe ook al weet ik wat het is niet mogen rijmen…

Leeggeveegd de dreef tevergeefs blaast hier de wind populieren kaal…

Op het boerenerf geur van varkens en kippen spek met eieren…

Twee jonge hengsten van 't knabbelen aan el- kaar een beetje moe…

Na de middag regen de dag is nevelmoe…

Kritiek is goed Zelfkritiek is beter…

Wees zacht voor anderen, hard voor jezelf…

De pannenkoeken Droog als een helse woestijn Stroop mijn oase…

Als een okkernoot niet te klein en niet te groot juist om te kraken…

En omtrent Anne blauwer kon het niet ze zei het met haar ogen…

Er is storm op komst je hoort de takken kreunen onder het geweld.…

Niet vanzelfsprekend een en al schoffelgewei eland daaronder…

Op de zendmast zwijgen de zilvermeeuwen de oren gespitst…

duindoornbes gloeit geel in de laatste stralen licht geurt de wereld rond…

Kijk je ook soms uit verveling naar die mode op teevee o nee…

Heb je ook het land aan dat getreiter om je oren dat gedans wespen dansen niet in september omwille van de late zon…

Opgepast er vallen kastanjes hard-op Vallende takken een auto is een verwittigd man waard…

Een allegaartje wilde duiven op een dak een werk van zitten…

Kwaak zegt het eendje en plonst in de diepe sloot lekker brood vandaag.…

Het onweer voorbij nu lammetjes aan de hemel vers gewassen…

Elke lettergreep kan een Haiku waardig zijn op de juiste plaats…

Vandaag wordt het mooi kijk eens hoe de bamboe van mijn buurman vedelt…

Zout in verstramd lijf, ligt de boot veilig aan wal maar vast aan een touw.…

Hoe geladen ook en hoe buitengewoon schoon dit lied zonder woord…

Zwarte nachten over Geschreven in de lucht Met gouden handen…

Water wast en walst Het zand glad en het strand plat Drogend in de zon…