1543 resultaten.
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Boyke, Boyke, neen, ga niet dood!
Boyke, we houden van je,
hou vol, lieve chihuahua van ons.
Het gif deed z'n werk snel, onverbiddelijk, adequaat.
Gif dat je argeloos en gretig verslond.
Vermomd gif dat je een lekker, extra hapje vond.
Gif, moedwillig gelegd door een of ander onverlaat.
We aaien je kleine, slappe hondenlijfje.
We roepen…
Trein der traagheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Er was eens een fiere Fyratrein,
zo een trein met een fijne lijn,
een trein met zuiders temperament
zonder, zo dacht men, mankement.
Men droeg hem vooraf al op handen,
als redder van de Lage Landen.
Ten einde raad heeft men beslist,
hoewel men het al maanden wist
geen nieuw tijdperk in te luiden,
hem terug te sturen naar het zuiden
want hij…
ZuiderzeeMuseum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
944 Bij de mooie stad Enkhuizen
ja daar pal achter de dijk
ligt een schitterend museum
en dat museum is zo rijk
Ja zo rijk van het verleden
de Zuiderzee die was nog zout
kerels waren toen van ijzer
en de boten nog van hout
In dat schitterend museum
waan je je in vroeger tijd
daar kun je kloeten door de grachten
en werkt een echte keukenmeid…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 't Is de laatste roos van de zomer
die de ochtend begroet, alleen.
Bloemen die haar eens vergezelden,
zij verschrompelden één voor één.
En geen knop zal openbloeien
tot opnieuw de lente weer ontwaakt.
't Is de laatste roos van de zomer
die mij altijd weemoedig maakt.
Nu de laatste roos van de zomer
aan haar tocht naar de herfst begint…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 In de stoffige veldweg liggen ze daar
en in de omgeploegde akkers.
Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.
En daar tussen de kleurrijke posters,
daar in mijn hippe kamertje
waar mijn voorraad sigaretten…
Nachtvlinder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
612 Nachtvlinder
fladderend doelgericht
naar ieder straaltje licht
vannacht.
O nachtvlinder, jij lichtvinder
toch fladder je nooit naar de stralende dag.
Goudzoeker
dolend in de nacht
de duisternis die wacht
op jou.
Waarheen jou je zoektocht ook brengt
er is geluk dat wenkt
iemand die liefde schenkt
nachtvlinder, aan jou.…
Luis op Venus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Een kleine schaamteloze luis
voelde zich er niet echt thuis,
klom op Venus op een heuvel
en vond het werkelijk een euvel
dat ze er landde per abuis.
Met dat vreemde landschap daar
had ze geen problemen, maar
nooit had zij 't besluit genomen
om op Venus toe te komen
op een vliegende sigaar.
Zo draagt ook een arme luis
af en toe haar eigen…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Met mijn ogen dicht
reik ik in het ijle naar het firmament.
Naar de eeuwigheid
waarvan niemand het begin of einde kent.
Stof in de wind
wij zijn net als stof in de wind.
En ons bestaan
is niets dan een druppel water in de zee.
Wat wij doen
neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee.
Stof in de wind
't is niet meer dan stof in de…
De Luisterboom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
839 Er staat een oude boom in het bos
die weet van iedereen wel wat
want horen kan hij ook heel goed
het is een luisterboom,wist je dat?
S'morgens vroeg al komen kinderen
heel voorzichtig een voor een
om aan de boom te gaan vertellen
want ja die luistert als geen een
Heb je soms weleens problemen
of een heel rare enge droom
weet je niet wat…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over,
larielijders allerlei, killers en kaalslagers.
Er zijn zovele moegemaakten, klemgeraakten;
uitgereisde roer-me-niets, murw, nurks en stuk op hun stek.
Er zijn patsers en paljassen plenty, vele lepe strebers,
regelneefjes en meters van Nut.
Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver…
Over billen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
855 Zei de ene bil tegen de ander:
'Zullen wij nu maar eens gaan trouwen,
men zal ons wel als 'n stel beschouwen
na zoveel jaren naast elkander'.
Neen, zei toen de andere bil,
ik denk er nog niet aan, zwijg stil.
Wij gaan nu al vaak zomaar
voor de minste scheet uit elkaar.…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.149 Voor jij er was, mijn kindje lief
heb ik niet zitten zoeken
naar het woordje 'hartendief',
zelfs niet in woordenboeken.
Nu jij er bent, mijn kleine schat
weet ik haast vanzelfsprekend,
als je in mijn armen ligt, wat
het woordje 'hartendief' betekent.…
In het week-end
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Een sirene loeit
en er wordt een meisje weggebracht
in de donkere novembernacht
in het week-end.
En haar mama huilt
want een ouder weet maar al te goed
wat verkeer met jonge mensen doet
in het week-end.
Zij reed voor de eerste keer
ondanks het gure weer
met haar fiets langs de verlaten straat.
Laat die avond vond men haar
de hulpdienst…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Dans de herfst in, de bruinkleurige, spit
de aarde om, je velgen bespat met slierten
in een Ford zonder olievlek de avond in.
En antwoord zonder spot, Jack, ontneem
de nacht zijn wijzers, voor jou de wissers,
vuige kledder over de beslagen ruit,
nu bewijzen zich de pedalen en
daarmee uit. Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 Mijn lief is blij, zij lacht en zingt
En schittert in de zonneschijn;
Als zij zó héél mijn leven zingt
Kan nooit mijn leven lijden zijn.
Ja! zang en lachen duren kort
Als bloemen in de zomerdag;
De zomer sterft, de bloem verdort:
Zo sterft der mensen zang en lach.
Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij…
Jeugdvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 "De straat" is dood nu
en praat niet meer
als in vroeger dagen
de straatlantaarns
wijzen als lichtende vingers
de hemel
tussen huizenblokken
straalt niet meer
zoals toen
de ijzeren putdeksels
klinken na in mijn oren
waar op de straathoek
onze stemmen vervlogen
in het nu van onze dromen
hangen daar misschien nog
ergens vervaagde beelden…
Ik mag sterven
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.714 Ik mag sterven als ik niet eindigen wilde zo----
Het hoofd op een graspolkussen.
De blik op het juttemisblauw.
Wolkenherders de eerste hominiden.
En dat voorbij moge komen
de honingkwijler gonzende.
Zo'n door de schorre kraai vanaf een boomtak genieuwsleesde,
boterbloemeeuwige cumulusdag.
------------------------------------------…
Kleine Sonatine
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.657 Dit is een sonatine
Precies voor jou, die zacht en fijn
Met een viool, een mandoline
Een cello moet bezongen zijn.
Ik kon de taal wel voor jou zetten
Op pauk, bazuin en klarinet,
Het klaar klaroenen van trompetten
En dubbel héél 't orkest bezet,
Maar bij die rozen op je wangen,
Die glimlach om je teed're mond
Die wedergeeft in diep verlangen…
Aan Anne
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 Jouw leed en pijn
zijn geld geworden
jouw dromen
worden uitgebuit
diegenen die
jou exploiteren
verrijken zich
met jouw verdriet
een commercieel circus
ben jij geworden
en Anne
dat verdien jij niet.…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen.
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend…
Onontbeerlijk.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
949 Mij kan geen donker leed genaken,
Mij kan geen lichte vreugde ontvliên
Zolang gij over mij blijft waken
En ik naar U, naar U mag zien.
Gij zijt als brood mijn leven nodig,
Wat regens zijn voor 't dorstig land;
En, wordt mij alles overbodig,
O, nooit de handdruk van úw hand!
O! nooit de gloed der stralende ogen,
Die in des Levens hooggetij…
Dat Jaar.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.869 Dat jaar, dat onvergeetlijke
Kan nimmer keren,
Dat gaf de ziel haar zo onmeetlijke
Vreugd na begeren...
Kus mij nog eens, geef 't onuitspreeklijke
In één Vaarwel...
Dan breke, wat scheen 't onverbreeklijke,
... En 't breke snel.…
koopmansland
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 In deze niet-zo-ver-van-ons-bed show
stromen rivieren van krokodillentranen
traag door oneindig koopmansland.
De meer dan droefgeestige beelden,
uitgemolken door de media,
worden net zo makkelijk verruild
voor misselijk makende reclames,
primetime is money you know.
Raketten, bommen, tanks en wapen-tuig
Gaza, Oekraïne, Syrië, Congo etc…
Massaslachting
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Hoogbejaarden, kleine kinderen
in een rolstoel of op een fiets
kleuterscholen ziekenhuizen
zullen wij van aarde vegen
wie verhindert ons nou iets?
land en leven, lucht en water
alles jatten wij al jaren mee
voor Gazanen is er geen later
met de hulp van fascisten
en de zegen van jhwh.…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wij allen zijn als die daarboven:
Wij leven zelden hier beneên;
Wij zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,…
nederland opstelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 Nederland wees op uw hoede
fascisme stampt weer in het rond
slaan u onverhoeds tot bloede
grondwetten worden ongegrond
weer met grof geweld getreden
door besmette overheden
a.i.v.d.ers slaan je uit je huis
terreur moet worden bestreden
kleine kinderen incluis?
heldhaftig? moedig? vast beraden!!!
nederland geeft weer niet thuis
het gevolg…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
EN GELOVEN?
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.618 EN GELOVEN? In het gave gebit,
de angels en de tentakels
van de beesten en beestjes velerlei geloof ik,
in de uitwissing der sporen
en de wenteling van de tekens,
in het luchtkasteel dat het lijf is
en in de mens die de moed heeft.
-------------------------------
uit: Molwerk (2014)…
Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.616 Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater,
Die steden zet in gloed met nooit-vermoede brand,
Dan terugkeert tot de rust, maar voeden blijft voor later,
Diep, het inwendig vuur onder geteisterd land.
Waar éens de vlammenbrand deed daavren 't zwaar gevaarte,
Gapen met brede wond de bergwand in zijn flank
Ligt thans het rustig…