Thans is het in uw binnenst’ nacht;
’t Is koud, ’t is winter in uw boezem;
Doet wel, en straks ontluikt de bloesem
Der bloem, door ’t weldoen voortgebracht.
Die deugd is u als ingezworen,
Mijn Landgenoten!…
Jij zong over liefde, bergen en zeeën. En vrijheid
voor Chili uiteraard, maar ook voor ons.
Je bracht troost, solidariteit en blijheid
voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons.
In het stadion werd je stem gesmoord;
lachend sloegen ze juist je handen kapot.
Daarna werd je met 30 kogels vermoord,
want hun zieke geest was totaal verrot.…
De schepezeilen
Worden met weidegeur gevuld, en mijlen
Ver wordt de bonte bloesem opgetast
Door wind op ooftboomen. Maar 't is geen last.
Toen legde ze zich moe onder de haag,
Zooals een koejong, een kalfje, dat traag
Zich op z'n weeke pootjes laat, haar kin
Vulde haar handen.…