Hartenkreten over humor

Speelse blikken, een leuk karakter en toch mis ik je Mooie ogen, een lieve lach en toch mis ik je Golvende haren, een gevoel voor humor en toch mis ik je Zoete klanken, een mooie naam en toch mis ik je Altijd vrolijk, een gelukkig leven en toch mis ik je Zelf heb ik alles en toch mis ik je…

Wandelstof kruipt achter me aan… wolkend Het bos, zwoele warmte, flikkerend zonlicht Zoemend geluid, muggen die struiken bevolken Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken Laat in de middag, zon zakkend…

indien de grob ontslimpt door badwedder doen wij er goed aan de zompbevoetsels ferm van onder te verblubberen. al gluwend en flebberend zuigen wij dan in waddentred ten einde toe de slemp en doorzien wij een diepzogende voetzomp bijtijds!…

Alexander Pechtold wie kent hem niet hij bewaakt de koninklijke poet maar als je hem zo ziet weet je totaal niet wat hij doet Rita Verdonk mediageil en een tikkeltje maf staat voor de Nationale uitdunning maar soms vraag ik me af of ze zelf wel in het bezit is van een verblijfsvergunning Agnes van Ardenne heeft u haar naam…

dat kan ik dus niet, uitwaaieren, mezelf prostitueren op andere sites ik heb mezelf hier gevonden en bevredigd ik geef mijn woord minder heb ik niet nodig ja, u kunt mij ook nog vinden op liefdesgedicht.nl, maar dat beschouw ik als een jeugdzonde ik was toen pas vijfenvijftig grijzend, nog niet zwart…

Wij zijn de Hells Angels voor helemaal niemand bang wij zuipen en moorden al een aardig tijdje lang We hebben heel veel vrienden met drugs verdienen wij ons brood en als je ons niet bevalt dan schieten wij je dood Met de politie in de knip is Justitie de klos dus blijven wij dealen en chanteren wij erop los Ons lichaam vol met tattoos…

een rubriek getitteld "wat voelt een heer" gelezen de heer geeft daar gevoel weer tjeempie hij heeft geen gevoelens meer (men ziet dat vaker: mensen schrijven over koken nadat ze uitgekookt zijn and'ren worden veel zeggend sinds ze niks meer te zeggen hebben - schrijver dezes) maar je moet wel half gaar zijn om dat publiek…

De ogen geopend een nieuwe dag dient zich aan ik gaap, rek me uit en besluit de wekker maar heerlijk zijn gang te laten gaan De irritante piepgeluiden kunnen mij nog altijd niet bekoren en het snerpende geluid voelt aan als de klokken van de Westertoten Uit frustratie gooi ik de wekker hard tegen de muur ik draai me om…

Laatst kocht ik een mooie kast zo eentje met veel planken en mooie mandjes eraan vast met steunen aan de flanken Het waren een doos of zes plus een zak met schroeven dus ik, inclusief wijnfles getracht mijn kennis te beproeven Al bij de eerste doos ging het niet zo goed want uit de opening die ik koos donderde een plank op mijn voet…

In weer en wind droeg de slak haar huisje Gewoontegetrouw de ganse lange weg Het is echt geen onzin wat ik zeg Ze dacht zo draagt iedereen zijn kruisje Toen zag ze een slak die geen huisje had ‘dat kan ik ook’ dacht ze en betrok naakt een flat.…

kwam tegen en over niet eerder zo uitgesproken dacht ik, van enig gevoel verstoken, dit is het, tot zover verdraaid, dit is mijn site want met speels gemak zet ik hak na hak ik heb allang door dat men gaat voor een welluidende titel voor aanschrijvend gekietel steek een woord steek de moord zeg nou zelf dit is toch ongehoord !…

kijk naar me alsjeblieft ja, kijk maar goed mijn moppie hier voor jou staat: daar is ’t ie dan: de ideale man het absolute toppie ik doe niets fout, ik ben jouw droom gemaakt van stevig eikenhout wil met jou samenleven de ‘oude dag’ beleven jouw toekomst? mij wel toevertrouwd! een drankje…? Soms, maar in het nette ook roken dat is…

de marge, mijn wereld ook al ben ik zelfvoldaan, zijlijn volgeschreven ik kan maar niet voldoen krijg het er maar niet ingewreven het geeft niet, hoor ik modder aan en ga door waar een ander blijft staan…

is altijd informatief over fameus leed en lief: ‘wittgenstein en einstein zwijgen nu in zweinstein’ ‘tachtigers worden gemeden behalve de perk van eden’ ‘billy woodcocker tracht te verblommen dat hij komt om jerry’s tenen krommen’ ‘Coetzee is nu echt van den zotte schudt handen met meisjes in grotten’ 'don Quishot was als windbuil mal en…

Ik zeg weinig maar praat erg veel roep vaak: er is niks aan de hand ben geen denker, wel rationeel en plas regelmatig over de rand Ik ben stoer en zeker niet lief hou gesprekken graag kort luister wel maar selectief en zwijg alleen tijdens studio sport Voor mij moet alles wijken als je wilt shoppen, doe ik niet mee ik kan wel stiekem…

Pablo Magnifico uit Palermo de schorre rietvoornvogel zingt z'n lied als in Uitdam 'n stel van kleur verschiet zij waren bloot in elkaar geknoopt maar Pablo wil ’n vluggertje en anders niet - - - Stradivaria in hoge C de dame was diep in 't hart geraakt ‘n zwerver had ‘t met viool gemaakt maar voor het zoenen eerst tien keer…

schitterend, prikkelend uitdagend heupwiegend jeans getekende biep haar schattige kont, zoals ze liep mijn oude ogen, niet meer zo sterk fixeerden toch dit achterwerk zag ik nog wel goed was dat nu echt...een poep!!! verdorie, ik heb zojuist een gat gedicht.…

een brunette met ‘n euvel lag haar venusheuvel stiekem bij de Sint Jansbeek te bruinen tussen de gladiolen vóór de haagbeuk-haag van de Begijnenmolen in stadspark Sonsbeek op het heetste uur vandaag ze hoorde in de verte donderen uit richting Velp ze zei ‘help als het weer daar gaat donderen moet ik mijn heuvel als de weerlicht…

Spiegeltje, spiegeltje, wat is er toch aan de hand. Zo lijkt ik heel mager, dan weer aan de dikke kant. Nu hele korte benen, zo lijk ik een lange trien. Spiegeltje, spiegeltje, lach je me nu uit misschien?…

Hongersnood is groot in China, vooral door de wandelende tak…

Toen super-genie Leonardo da Vinci, Gewiegd in Toscane, een pracht van provincie, De schoolbanken achter zich liet na een poos, Werd hij in veel kunsten een groot virtuoos. Al werkend in Rome, Milaan en Florence, Werd hij een der parels van de renaissance. Hoewel hij wel forten (maar fordjes nooit)zag, Ging hij toch als auto-didact aan de slag…

Ken je die frustratie dat je auto even niet start motorkap open, handen zwart buurman die lacht, irritatie en je wenste dat je een andere auto had zeg, ken je dat? Weet je nog die ene dag dat het regent en jij op je fiets onbevreesd terwijl een auto door de plas heen sjeest de bestuurder je aankijkt met een lach en je doorfietst volledig…

Sniffel, snuffeldiesnuf Vroeg in de morgen … je bewustzijn half verlicht Wellicht nog een beetje duf Je ruikt het weer…. doet niemand dan zijn plicht?! Je hebt het altijd wel bevroed Wanneer het neer komt op moraal Hebben ook de dames totaal geen moed Niemand neemt het op tegen deze geurvandaal! Er wordt veel gesproken in de wandelgangen…

wat allemaal niet kan men spreke er niet van: zo wordt heel wat af gevogeld onder Nom van Plume bij klokslag twaalf volle maan worden lieve boerinnetjes zachtjes en op eigen naam gedicht als loops met zinnetjes het is een crime maar ‘t beurt anoniem…

Hij startte zeggend van 't stuur zich wendend: tabee dan, Moeder, daar gaan we weer. En door die laan daar zag zij hem gaan naar zijn nieuwe baan - en naar nog veelmeer. Zo zag zij hem gaan en dacht: jaja - mooie baan en bier, kerels en wijven en nog zo meer. Dus toen hij na vijven niet opdaagde weer schreef zij een Annonce en zuchtte…

Een glazenwasser uit een of ander land, solliciteerde op een personeelsadvertentie uit de krant. Stond die gek op de voorstellingsdag, met een emmer en een ladder in zijn hand, in de spoelkeuken van een 5 sterren restaurant. Ook kwam er die dag een bordenwasser voorbij. Hij dacht: "die baan is van mij". Maar ook voor hem viel de uitslag niet…

vrouwen krijgen in de zomer de verontrustende vorm van bewustzijnsverruimende hersenschimmen op een koele plek in het zwoele bos wat zij doen met hun vrijelijk toebedeelde rondingen gestifte lippen lila nagels onbebrild niet waarneembare strings is een groot raadsel voor d’argeloze dwaalgast die zich haast-je-rep-je uitkleedt al zijn…

Je haar verward Je heupen hard Je borsten groot Je naakte schoot Je lijf amorf Je bent mijn Venus van Willendorf…

Maar de poort naar terug was hermetisch gesloten raadselachtig klonk door het sleutelgat de stem Wil je terug naar start los eerst dit raadsel op waarom kraait de kraai niet en de haan wel? Daar zit hij nu compleet met grijze lange baard geen gouden haantje maar een oude kraai wiens vals gekras gans in het niet viel tussen al het…

Aan normen en waarden Huizen en haarden Koninkrijken moeten komen, hier Deuren dicht, zelfs niet op een kier Ik kwam dus achterom Tuindeur wagenwijd open, wat stom De tuinman was aardig Zelfs ietwat eigenaardig Liet mij zijn kwekelingen zien Was hij plantengek, misschien ? Des huizes zoon, daarentegen, heeft afgemeten Mij bij kop en…