1696 resultaten.
Vervulling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Tussen willen en moeten
grijpen verliezers macht.
Er leven machthebbers,
die op frustraties wachten.
Tussen willen en mogen
leven levenskunstenaars.
Daar leeft ook liefde,
die op vervulling wacht.
Zuivere liefde kent geen verliezers.
Ware liefde schept geluk.…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Vandaag sta ik bij mijn graf,
waarin ik eens zal rusten,
onder oude dennebomen.
De zon schijnt door de takken.
Het is hier stil.
Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente…
Wat gebeurt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 Wat gebeurt er wanneer,
we eerlijk zeggen wat we denken?
Wanneer niemand onze mening deelt.
Wanneer we ophouden met knokken,
voor ons gelijk.
Wat verliezen we wanneer,
we ons gezicht verliezen?
Wat winnen we wanneer,
we tonen hoe gewiekst we zijn?
Wordt het leven saaier wanneer,
we geen spelletjes meer spelen?
Wanneer we geen verliezers…
Metminder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
519 Met minder lust in macht.
Met minder loze spullen.
Met minder mededieren,
die wachten op de slacht.
Met méér welvaart,
vaart niemand wel.
Zeker dieren niet.
Geen boer.
Geen heer.
Zondermeer.…
Voor elkaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Alleen maar aanwezig zijn.
Wisselen van gedachten.
Wisselen van stoffen.
Doen wat nodig is.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Alleen maar beschikbaar zijn.
Oplossen van problemen,
die ons verschil zijn.
Doen wat nodig is.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Alleen maar bewust aanwezig zijn.
Verwonderd kijken om ons heen.
Doen wat werkelijk nodig is…
Wat ontbreekt?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Dat geen mens in staat is,
om zijn brein te regisseren.
Dat de baas van Apple,
niet eens één Iphone,
laat staan een appel maken kan.
Eén uitvinder kan niet weten,
waartoe zijn vondst kan leiden.
Wie kent de regels van de spelen,
die we samen leven noemen?
Wie kent de ultieme eigenschap,
die onze samenleving mist?
Welke deugden missen wij…
Inforust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Onze weekendkrant biedt nieuws
voor méér dan een volle week.
Onze televisie biedt méér leed,
dan we consumeren willen.
Informatiebronnen zijn het,
waarin we niet willen verdrinken.
Informatievijvers zijn het,
waarin we niet graag ondergaan.
Onverstoord draait onze wereld door.
Vandaag slapen we onbekommerd uit.
Onze smartphones zijn onbereikbaar…
Als aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Het is donker in onze benedenkamer.
Hier leven rode rozen in hun glazen vaas.
De tijd is even stil gaan staan.
Toch blijft hier ons hart aanwezig,
dat rood bloed stromen laat.
Er stroomt hier rozensap,
dat door groene stengels gaat.
Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer.
Gedachten veranderen in openheid.
Er schijnt een…
Wachters op geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
453 Geluk ontstaat zoals wolken ontstaan.
Geluk ontstaat uit stil verdriet.
Zoek geluk en je vindt het niet.
Geluk is als water dat rustig stroomt.
Geluk verschijnt na zware storm.
Bestel geluk en niemand levert.
Geluk is teer en zacht als dons.
We kunnen geduldige wachters worden.
We kunnen doen door niets te doen,
zoals buigend riet dat…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Elke dag opnieuw te mogen zien
hoe licht door duister schijnt
als afscheid van de nacht.
Zien hoe lichte gedachten,
zwarte spinnen verjagen
uit spinsels in ons brein.
Geluk te mogen ontdekken
in wonderlijke contrasten.
In stralend hemels licht.
In het zwartste duister.
In het lief en in leed.
De hoge prijs te willen betalen
van ongevraagd…
Oud Nieuws
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Wat wij Nieuws noemen,
zijn uitzonderingen
die journalisten selecteren.
Wij worden autobiografen,
wanneer we zelf leren schrijven.
Zodat wij onszelf leren lezen.
Opdat wij onszelf leren zien.
Zo worden we zelf getuigen
van alledaagse situaties.
Wat wij via ons Nieuws ervaren
zijn misstanden en misverstanden.
Laten we vooral niet vergeten…
Wij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
405 In den beginne is
heel ons bewustzijn
al.
Wij zijn getuigen.
Wij transformeren.
Wat wij wij noemen
komt en gaat.
Wij zijn alles.
Wij zijn niets.
Wij zijn al wat was.
Wij zijn alles wat bestaat.…
Sport is onsportief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
651 Rechtvaardige regels bestaan niet
tijdens het beoefenen van sport.
Dat buiten spel staan rustig mag,
binnen de lijnen van voetbalvelden.
Dat tennissers ballen kunnen slaan,
die lijnen passeren, mag ook.
Dat elftallen mogen voetballen,
die drie en twintig tallig zijn.
Dat hazen gewoon mee mogen doen,
aan marathons voor mensen.
Renners die…
Vertrouwen in het
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Het stelt me gerust.
Het bemint vanzelf.
Het leeft spontaan.
Wanneer ik me maar nergens mee bemoei.
Wanneer ik haar maar, heel gewoon,
haar eigen gang laat gaan.…
Het is wel te rusten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 Wanneer ons denken zwijgt,
en ons zwijgen dromen gaat.
Wanneer worden zijn geworden is,
en zijn weer gelukkig worden kan.
Wanneer onhoorbare muziek klinkt,
in het holst van een stille nacht.
Dirigenten stoppen met dirigeren,
omdat alle muzikanten slapen.
Alleen bewustzijn luistert nog,
terwijl de liefde neerdaalt,
tot op de bodem van de…
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer mijn helikopter stijgt
en mensen almaar kleiner worden,
worden vragen antwoorden.
Problemen zie ik vanzelf verdampen,
in almaar wijder wordend zicht.
En ik dan?
Ik ben aanwezig.
Er is alleen maar dit.
Er is alleen maar dit gedicht.
Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen…
Fossiele verhalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Angsten die verschijnen,
in het midden van de nacht,
vertellen me fossiele verhalen,
die diep geworteld zijn.
Verhalen over wie ik was als kind.
Angsten die verdwijnen,
in het midden van de nacht,
vertellen me nieuwe verhalen,
die me meevoeren met de wind.
Verhalen over wie ik ten diepste ben.
Over de angst voor angst.
Over de kracht…
Kastanjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dichters verdwijnen eens in het bos,
of vertrekken met de noorderzon.
Gedichten blijven eenzaam achter
en zullen eigen wegen moeten gaan.
Zoals kastanjes doodgaan of ontkiemen,
of door kinderen toevallig worden gevonden.
Zoals toevallige gedichten worden ontdekt,
door grote mensen die zichzelf nog zoeken,
of door kinderen die zichzelf gebleven…
Een monument voor Rudolf Magnus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Een oude dienstwoning waakt
en weigert te worden afgebroken.
In dat huis werd ik grootgebracht.
De geest van mijn oude vader,
die voor het monument mocht zorgen,
waart nog altijd rond.
De stemmen van vier professoren,
zijn er nog niet verstomd.
Het geluid van Rudolph Magnus,
de grote grondlegger die overleed.
De colleges van Ulbe Bijlsma…
Mensen van de dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Wij zijn mensen van de dag.
Mensen van het laatste uur.
Mensen van het moment.
Precies daar, gelukkig maar,
speelt zich ons ware leven af.
Daar, waar u zich nu bevindt.
Vanuit hier, waar ik nu ben,
stuur ik u mijn glimme lach.
Fijne aanwezigheid wens ik u,
in de momenten waarin u leeft.
Wie of wat u ook denkt te zijn.
Waar u zich ook…
Koud als stenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
477 Dat mannen dieren zijn
weten bijna alle biologen.
Polygame omnivoren zijn we.
Mannen zien jonge, malse vrouwen,
als lekkere dingen.
Dat zegt een man die honger heeft.
Hij bedoelt te zeggen,
ik vind je lief.
Hollandse man, zeg dat dan!
Of zeg, zoals Vlaamse mannen zeggen,
ik zie u graag!
Helaas begrijpt u godinnen niet.
U maakt ze koud…
Een ideaal gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 In een ideaal gedicht,
wordt gezwegen.
Weinig gezegd.
Veel gevoeld.…
De taal van wijsbegeerte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Tussen breedsprakigheid
en nietszeggendheid
spreekt de nuance.
Tussen kortzichtigheid
en misverstandigheid
lacht de humor ons toe.
Tussen ernst en lichtvoetigheid
toont ijdelheid een spiegel
waarin clowns ons laten kijken.
In de ruimte die ze zelf scheppen
dichten dichters hun gedichten.
In de ruimte die ze zelf zoeken
vertellen narren…
Te gedicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Ware biologen weten
van het ware leven niets.
Ware biografen beseffen
dat ze fictie schrijven.
Socrates wist heel zeker
dat hij eigenlijk niets wist.
Nog steeds tasten filosofen
in het duister.
Ware theologen geven toe
dat zij God niet kennen.
Boeddhisten begrijpen
dat in ieders ware leven,
Boeddha schuilt.
Ware dichters geven toe…
Liefde voelt en zwijgt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Hele grote woorden zijn niet groot,
omdat woorden zich niet uiten.
Het zijn verpakkingen wellicht.
Leesbare etiketten misschien.
Breinige gedachten meestal,
die misleidende ideeën zijn.
Zoals een misleidend ego is,
dat om laffe angsten draait.
Gevoel spreekt onzichtbare taal,
die in zichtbare emoties leeft.
Met gevoelige ogen streelt.
Met…
Wie of wat regeert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 De Ziener ziet
hoe blinde kijkers kijken.
De Luisteraar luistert
naar dove sprekers.
Ons Bewustzijn laat en leert.
Leert blinde sprekers Luisteren.
Laat dove kijkers Zien.
Wie of wat regeert.…
Eénzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 De reis
van vertrek naar bestemming
eindigt waar we nu zijn.
De tocht
van gisteren naar morgen
eindigt in dit moment.
Wij zijn toevalligheden
die bedoelingen werden.
We zijn mogelijkheden
die veranderingen zijn.
Sommigen veranderden in mens.
Velen werden slimme ratten.
Massa's werden grijze muis.
Van nature zijn mensen éénzaam.…
Onze zintuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Dagen die vervlogen
en overleden zijn.
Herinneringen veranderen
in leugens en bedrog.
Dagen die wachten
omdat ze ongeboren zijn.
Verwachtingen veranderen
in illusie en misleiding.
Overmoedig grijze hersenen
denken te weten wat denken is.
Denken dat gisteren en morgen
werkelijk bestaan.
Zintuigen weten wel beter.
Kennen alleen nu,…
Samenwerken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
826 Leidinggevenden
die mensen willen managen.
Managers
die medewerkers harteloos ontslaan.
Managers en leidinggevenden,
die verdwaalden in het sprookjesbos.
Volgers die ja hebben leren zeggen.
En amen.
Werkvloeren zijn geen sprookjesbossen.
Samenwerken doe je alleen maar samen.…
Slapen wil ik.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Woorden zwerven door de nacht.
Verschijnen en verdwijnen weer.
Soms in dromen die me wekken.
Soms in slapeloos gepieker.
Ze zoeken naar verbinding,
maar vinden zinloos rijm.
Moe van zoeken gaan ze spelen,
zoals kinderen spelen gaan,
wanneer ze zich vervelen.
Gewoon. Spontaan.
Ik ben een woordeloze dichter,
die ervaart, ziet en laat gebeuren…