inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70133):

Bij mijn graf

Vandaag sta ik bij mijn graf,
waarin ik eens zal rusten,
onder oude dennebomen.
De zon schijnt door de takken.
Het is hier stil.

Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.

Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente is gebleven,
als teken van zijn vergane leven.
Hier heb ik de as van zijn dochter,
die mijn lieve moeder blijft,
aan moeder aarde teruggegeven.

Waar verleden overleden is.
Waar toekomst ongeboren is,
heerst rust.
In het moment waarin we staan.

Waarin bomen blijven wortelen.
Waarin aarde zaden kiemen laat.

... Zelfs doodsangst is een teken van leven. Is ten diepste levensangst. Levenskunsten werken therapeutisch, zonder therapie te zijn. Gelukkig. ...


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Schrijver: Albert C M Weijman, 15 sep. 2019


Geplaatst in de categorie: overlijden

3,5 met 2 stemmen 58



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)