12800 resultaten.
Bipolaire stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Ik voel me intens gelukkig, ik kan de wereld aan,
Echt waar, problemen en angst zijn zo ver van mij vandaan,
Ik werk hard, zet door en tot nu toe gaat alles goed,
Het is wonderbaarlijk wat zo’n gevoel met je doet,
Iedereen is trots en iedereen ziet wat ik allemaal bereik,
Ik zie wat ik doe en leef volledig zonder gezeik,
Slaap heb ik maar weinig…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Dag van de arbeid, de internationale
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 Vandaag is de dag van het afscheid
van die internationale viering
van de dag van de arbeid
want alles wordt anders, is al anders
blijft anders, niets blijft hetzelfde,
ook niet die dag van de arbeid
deze feestdag was al flink tanende
er wordt nog magertjes meegezongen
op die vierings-dag van de arbeid
want wat de toekomst brengen moge…
Syrië, ik en Psalm 42 uit 1773
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Het hijgend hert der jacht ontkomen
maar het mist wel een gewei
geamputeerd loopt het nu verder
door de bossen, over de hei
soms verlangt het naar genade
slechts 1 schot, dat snel dodelijk is
niet meer pronken, nier meer pralen
niet meer brullen om een hinde
niet meer paren, niet meer maren
en zeker niet vragen naar het waarom
Zo voel ik…
Hoe herkenbaar is wees onzichtbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 Hoe groei je op passend onder een ledikant
in de Bijlmer, maak je je stiller veilig onzichtbaar,
ontbreken er oude weelden en speel je beslist
soms geen buut vrij op ongevraagde momenten.
Raciale spanningen, het steeds half slapend
met alleen je pen en gedachten, herinneringen
aan ooit dat verre land ontwaken in de Bijlmer,
en steeds als het…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Groen eilandland in azuurblauwe zee,
wat is met je pure natuur,
wat deden we ermee?
Geen plaats voor een drenkeling,
een hongerige op vlucht geslagen enkeling
die uitgeput naar redding zoekt.
Opdringerige kreten van eten schreeuwen
je tavernes op pleinen,
je kleine straten verwerden
kleurrijke kermis van kleding.
Lopen op je kades…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Er ligt een speelplaats in mijn hoofd
braakliggende grond met verse aarde.
De korrels roepen: heb plezier
plant een zaadje, schilder de tijd.
Heb erg in de tonen en noten
bij deuntjes die repeteren
herken je de instrumenten
laat niets het geheel om zeep helpen.
Beelden, niets is zo wonderlijk
bomen worden heldere sterren
kledingstukken…
AUTOFOCUS
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
850 in de haarspeldbocht van de tijd
zie je daar jezelf omkaderd
daar sta je dan in je pose van antiheld
je onschuldiger, onwetender zelf
zich naar de toekomst te zenden
voor toekomstig bewijs
dat, objectief gezien
je dit ooit ook was en nu
je vastgelegd bent
in het felle licht
één milliseconde vastgepind
in het gouden uur
moest ik een paar…
GRASSPRIETJE TUSSEN DE TEGELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Ik verlang geen rozentuin
niemand hoeft me dat te beloven
maar ik wil ook geen
bed vol violen
waarop ik moet knielen
Weet u, ik ben al snel tevreden
met
grassprietjes tussen de stenen
met
soms een klein verrassend bloementje
wordt
mijn leven verrijkt!!…
De (on)Verenigde Naties en Vorstin Maxima
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 Zo nobel en goedbedoeld opgericht
direct na de verschrikkingen van WO II:
Om toekomstige oorlogen te voorkomen
maar met het veto is vrede ver te zoeken
De Verenigde Naties zijn ver van verenigd
en derhalve ver van vrede verwijderd
De permanente leden (5) van hun veiligheidsraad
hebben dus een vetorecht om te gebruiken
Maar misbruiken…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
Jouw kamer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
540 Ik zat in jouw kamer
jij zat daar maar
en sprak
jij keek
het was alsof de wereld
in jouw kamer warmer leek.…
Slapend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 De complete wereld is slapend.
Ze valt ook niet te wekken
en laat zich in slaap sussen,
het geweten door de duivel kussen.
De mensen houden er geen werkelijke waarden
noch mening op na: de waarachtigheid
is ver verdwenen.
Maar Petra kan niet slapen, blijft wakend
telkens opnieuw verder vechtend en strijdend.
Ze laat schreeuwende zielen niet…
DRIE-KONINGEN...Willem I, Willem II, Willem III
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Niet op 6 januari 2014
maar op 29 november 2013
aan de vooravond van de viering
van 200 jaar Koninkrijk
komen 3 Koningen weer tot leven
DRIE-KONINGEN
Willem I, II en III
in woord en geschrift
3 biografieën
door 3 auteurs:
Koch, van der Meulen en van Zanten
Drie-Koningen
wordt nieuw leven in geblazen
met maximale autorisatie
van…
Sonnet voor de vechters.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 We kijken schrijlings van de nokken neer
over het kale land dat geeft en nu brutaal
ontmand in naaktheid weent. Het brandt
in onze hoofden; het raast stormachtig
langer dan die vijf minuten, dagen langer.
Vandaag hebben ze ons liggen, tussen scherven,
zien ons verbijten door de kogelgaten
in rolluiken, de builen in onze harten.
Maar plooien…
KREDIET-CRISIS, DE RODE!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
799 Bloedrode Beurs
leidt naar bloeddorstige crisis
DE RODE KREDIETCRISIS
veel diepgaander
veel ondoorgrondelijker
veel onvoorspelbaarder dan
gehoopt, gedacht, gevreesd!
dat hoef je niet te geloven
maar het is mijn gevoel
en daarop vertrouw ik
ik, Jan (Jacob) Krediet
bij de gratie van
een gezond pragmatisch verstand!
en het zal heel heel…