3941 resultaten.
loopvocht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.128 de woonkamer ligt er
onverlicht bij, de gordijnen
gesloten, de woorden stil
uitgesproken, heb je het gehoord
van de zeven, de zeven
de mensen op straat
haasten zich blauw verijsd
in wel zeven sloten tegelijk
al is het eerder er op
met kermende handen en knieën
ergens duister verscholen
haalt een man zijn gram
op, net zoals zijn neus…
Het Elfje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
876 Een fijn penseel dat alles dekt met sneeuw
De herfst is ingeruild voor wintertijd
Een wonderbaarlijk toverachtig taferéél
En alles is zo sprookjesachtig mooi
Het raam is al wat mij van koude scheidt
Ik voelde mij bekeken door een ziel
Pardoes en plots verscheen voor 't raam iets vreemds
Een klein gevleugeld elfje heel fragiel
Ik knipper eenmaal…
droomwake
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
775 het duistert in de kamer
waar de lakens ruisen
telkenmale over de huid
van een waakzame slaper
vol beweging in het oog
er waren dromen rond
die schokkend toeslaan
hem niet toestaan te ontwaken
voor de laatste daad gesteld
hem vol verwarring heeft gebracht
bij het grijze winterlicht
en het geknipper na het wekken
de wallen onder de ogen…
UITVINDING
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
898 Als zachte, verfrissende
regendruppels in de zomer
als een dikke wollen
winterjas, die mij verwarmt tegen de kou
als buiten spelende kinderen
in de lente, maar ook
als vergankelijke dorre
bladeren van de bomen in de herfst.
Zo vind ik je iedere dag, neen
soms ieder uur, weer uit.…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
Haiku
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
488 De zomer is warm
als een koel winterbriesje
uit de herfst gewaaid…
Mene Tekel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
764 Het bos verwordt tot zaagselvlakte, kaal
met enkel nog een eik waaruit gebogen
tak als vragend teken steekt en taal
van vroeger spreekt: gewogen en te licht
bevonden jíj die hier de winter ziet:
het oordeel over hinderlijke bomen -
maar uit de stobben zullen loten komen,
uit doodstil vlak weer nachtegalenlied.…
We zien elkaar
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
581 Mijn ogen prikken van de nacht
Wat duf kijk ik naar buiten
'k Had een winterpracht verwacht
Maar regen kwam met schuiten
Tegelijk
Grijs en grauw
Waar blijft de zon
Zij liet zich lang niet zien
Ik draai me om
Teleurgesteld
Op weg naar weer wat slapen
En sta pas op
Als 't beter gaat
Dat klinkt waar raar
Ik bedoel:
We zien elkaar!!!…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
winterportret (acrostichon)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
821 sneeuwlandschap, warme kilte
yin en yang in evenwicht
liggend onder de stilte
van vleugels in het zonlicht
isoleert jouw silhouet
alle schaduw uit 't portret…
Winterblond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
614 Winterblond
ligt het landschap
te wachten
tot na de morgenstond
de zon
vol blijdschap
het wit weer afpelt…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Elke seconde van 2008
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.684 rond flora en fauna
'k Ga met haar knuffelen
en tutten op de bank
over wat de liefde is
met soms een glas fris
en dan weer sterke drank
'k Ga haar vasthouden
in voor- en tegenspoed
achtergebleven kreukels gladstrijken
de beste wensen verwezenlijken en
genieten van wat haar liefde met me doet
Stap naast haar in bed
in de koude winter…
haiku: winterwonderland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
651 winterwonderland
een ijzig moment bevroren
je hoort het kraken…
Januarischemering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 Twee vogels in lijn
Winterkou en takgeruis
De avond breekt aan…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Bloemenslaap
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.470 Waar bleven de bloemekens blank en bont?
Ze slapen nu zacht in de duistere grond,
Een deken van sneeuw heeft ze toegedekt;
Wees stil nu, dat niemand de bloemkens wekt.
Straks komt met de lente de warmte weer,
Dan gaat door de velden de Lieveheer,
Neemt zachtjes het dekentje weg en zeit:
Kom, kinderkens, op! het is bloeienstijd.
Dan komen…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 Morgendauw streelt
haar ogen wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Zomert een liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 jij kunt altijd
met subtiele blik
wind bewegen om
straatjes schoon te vegen
waar je loopt
openen bloemen
bekennen stralend kleur
volgen je met hun geur
jij speelt in de
schaduw van jeugd
draait je om innemend
lachend naar de zon
hier is het nu guur
mistig en koud maar
jij zomert een liefde
die mijn hart warm houdt…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Het zuidelijke land
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik heb de
vlucht met vogels
nog een keer mogen troosten
zij aten uit mijn hand
daarna bogen zij
in breedmazige formatie
op sterren oriëntatie
naar het zuidelijke land
was blij met hun vertrek
naar de overwinteringsstek
een droom laverend langs
de kust op warme golfstroom…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Net binnen zonbereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 kristal berijpt hangt
een schitterend spinnenweb
net binnen zonbereik
nog zijn ramen beslagen
vragen om onze namen in
een licht ontdooiend hart
als je voorzichtige lach
in de koude ochtendlucht
lieflijke wolkjes dampt
zie ik je ogen smelten
door dit eerste moment
van zoveel winterse pracht…