Vijf jaar is Renee. Ze gelooft in kabouters.
Ze stuurt mij een briefkaart omdat ik op reis ben.
Ze ruimde de bladeren in de tuin.
Wanneer de winter voorbij is, de zomer
gekomen als tweemaal twee is vier
wie zal haar verzekeren dat wij leven?
Wij worden niet ouder dan kabouters.
Wij sterven zo ongemerkt als dwergen
aan bomen van kennis, een…
M.H.
blond
stoere kisten,
stoere woorden,
klein warm handje op mijn rug,
tien jaar en in verwarring.
T.T.
ik ben veertien, lijk ik zestien?
uiterlijk, vriendinnen, kleren
graag de beste van de klas
nu onzeker, maar de toekomst:
rijk in Beverly Hills!…
Soms zegt hij: nu ben ik
de prins uit het boek.
Dan weer is hij bakker
en geeft mij een koek.
Soms is hij mijn vader
en ben ik het kind,
of moet ik een boom zijn
en hij speelt de wind.
Vaak is hij alleen maar
een teder gebaar
en zegt zacht: dag liefje,
en streelt mijn grijs haar.…
Matthias brengt zijn blijheid naar het raam,
want daar, zegt hij, zijn kleuren in de kijk.
Hij geeft de dingen buiten vast een naam
in onbesproken taal, en voelt zich rijk.
Matthias knoopt de eindjes van de straat
nog onomwonden samen tot een ding.
Hij spreekt zijn blikveld uit: Kijk, aan elkaar
de kleuren achterna en daar een tingeling!…
de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…