571 resultaten.
Lapidair 19.6
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
711 Met naam en toenaam
vlogen wel honderd vogels
in zijn regels rond.
Toen zag hij honderd grassen
naamloos mooi in bloei en stierf.…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Het rommelt. Wolken breken. Mens en beest slaan op de vlucht
maar wij houden ons staande in twee strandstoelen
zo lek als een mandje.
Over de wateren donderend de stem en bliksemend de vinger
die splijten kan in een punt des tijds.
Ik bibber en ik bid.
Gerardus wil weten wat ik doe. Ik zwijg in alle talen.
Mijn schaamte is een schild een…
Lapidair 21.1
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
1.164 Regen striemt het strand
en twee jongens van tien.
Hun vliegers gaan op.…
Lapidair 21.5
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
867 stijgende voeten
na de nevelen van pasen
en geen aankomst…
Oud zeer & Machteloos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.510 Oud zeer
Je komt hem hier op elke kruising tegen:
een stil agent en hooggeeerde heer.
Hij heeft zijn standplaats welverdiend verkregen,
maar is misplaatst in ons modern verkeer.
Die coupe, dat rossig haar, dat kan niet meer.
En raar dat hij doodsbleek het hoofd laat hangen.
Hij is verkrampt, een brandpunt van oud zeer.
Nog nooit heb ik een…
Lapidair 22.1
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
841 Al heeft hij mij verlaten
ik hoef niet ledig heen.
Wat wij aan taal bezaten
gaat mee als zonneleen.…
Lapidair 22.4
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.227 zij wacht tot de gast
die zij huisvest ongevraagd
toeslaat
buiten ligt de akker braak
en bloeien al papavers…
Aan Hirsi Ali
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
912 Hirsi Ali, Hirsi Ayaan, wat heeft u aangericht?
Het feit waarvan u door uw vrienden wordt beticht
stelt weinig voor, maar ieder moet nu vrezen
voor het - mede door u - ontketend volksgericht!…
Lapidair 23.4
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.123 ik ken het kind
lange haren lange rok
ingekeerde blik
achter blinde ogen
vergaart ze dovend licht…
Lapidair 23.6*
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.986 geen kip te zien
vanavond in de duinen
dartelend konijn
..............................
* Lapidair is een experiment.
Ik wil een calendarium maken
met korte gedichten naast mijn
Zonneleen.
23.6 duidt de datum aan:
week 23, dag 6, dit jaar =
vrijdag 9 juni 2006.…
Lapidair 23.4 versie 2
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
589 ik determineer
lange haren lange rok
ingekeerde blik
haar beslagen ogen
vergaren vluchtend licht…
Lapidair 23.5 Al-Zarkawi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 één kop minder
van de hoofdonthoofder
en twee groeien aan…
[licht]
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
837 een schuif gaat open
trillend licht het water
schubben van een vis
Lapidair 24.3 130606…
[dood]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.710 in de lucht stok je
je valt lukraak te pletter
op ons tegelpad
en daantje cirkelt om je dood
alles is ook vreemd en groot
lapidair 23.1 110605…
En vrille
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.318 In tolvlucht
sloeg je op ons tegelpad
te pletter
en Daantje cirkelt om je dood -
alles is ook vreemd en groot.
..................................
Zonneleen 24.7 170606
Tweede versie van [dood] van 110606…
oorsprong
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.533 een baan van licht
en golven worden zilver -
schubben van een vis
er is sprake van ruisen
regelmaat en oorsprong
zl 040606…
Natzweiler
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.273 Natzweiler -
scholieren, dagjesmensen
en de galg oogt nieuw
in dit godverlaten oord
waar het onweer hangen blijft
Zonneleen 26.4 280606…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 In tolvlucht
sloeg de vogel te pletter
op ons tegelpad.
Daantje cirkelt om de dood -
alles is vreemd en groot.
De dood is binnen
maar de kruisspin naast haar deur
vertrekt geen spier.
Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld…
ALIQUANTULUM
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
892 Kwam hij maar
op melkenstijd de hekken
openmaken,
gaf hij maar een teken
van leven in het voorbijgaan.
De hitte
maakt mij onbekwaam
tot enig goed.
Geen wolkje boven zee
ter grootte van een hand.
Hij sprak,
de stille in den lande,
het brood een zegen.
Heimelijk had hij lief
tot aan de Doodsjordaan.
De dichteres
verschrompelt in…
De witte blinkerd
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
794 Voor dag en dauw
waden wij naar de open plek
met trillend zonnestof.
De stilte staat en zingt
zowaar het morgenlof.
Met mijn wortels
in de murmelende stroom,
dat zou een droom zijn.
Ik murmel mee en in mij
wiegt de allereerste boom.
Die excellente
helling boven de boomgrens
is een bekoring
met halverwege een hut
waar mens en…
Widdoej
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
974 Ik leg mijn handen
op de kop van de bok
maar hij rukt zich los
en schuurt zich zachtjes tegen
kaalgevreten populieren.…
Widdoej
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
911 Ik leg mijn handen
op de kop van de bok
maar hij rukt zich los
en schuurt zich zachtjes tegen
kaalgevreten populieren.
30 juli 2006…
Widdoej 1 - 3
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 Ik leg
op de kop van de bok
mijn handen
maar hij wil niets
van mij weten.
Steigerend
op de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
Een nachtvlinder
dwarrelt over de rekenaar –
indachtig word ik
al die kinderzielen en wij
zijn hier om het te noemen.
ZONNELEEN
De sequenties van Amos 31…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 Een nachtvlinder
dwarrelt over de rekenaar
en maakt indachtig
wat ik wil vergeten "en wij
zijn hier om het te noemen."
Water werd wijn
en onder je tong
was melk en honing -
maar ik hoor geen violen meer
geen kinderen.
Ik leg
op de kop van de bok
mijn handen
maar hij wil niets
van mij weten.
Steigerend
aan de rand van de klif…
Tot hinken gereed
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
786 Op de vloer
schaduwen van spijlen
en tsjilpend
een mus
tot hinken gereed
Wij worden
op de proef gesteld
zegt de man
en ik tuimel
de stilte in
Ik stap
met bonzend hart
het vierkant af -
in mijn beenderen
is geen vrede
Als de maan
de ronde erker raakt
begint
de ondervraging
traag en hoffelijk
Hij gaat
mijn gangen na
mijn…
[ Het paviljoen vertrekt ]
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
680 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
ZONNELEEN
De episoden van Amos 40.4…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…
Licht uit licht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.095 Dit omgekeerde schip
dit ruim dit rompgeval
is ruim en licht
Dit omgekeerde schip
dit ruim dit rompgeval
is ruim en licht
en licht uit licht valt hier
door alle glazen heen
Licht uit licht valt hier
door alle glazen heen
over stenen
over namen die gebroken
en vergeten zijn
Over stenen
over namen die gebroken
en vergeten zijn…
Haiku
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
783 Eén fikse storm
en de stoere populier
is afgetuigd
In nevelen
blokjes boven het strand –
Den Haag…
Haiku
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
900 Het donkert vroeg
maar bij de zee is altijd
toegift van het licht…