is zen en zin, zing tegelijk
En voor het oudere lichaam
Zwemmen voor beperkten
In het Marnix met haar stromen
Voor de voeten, de kuiten,
De rug en ook de billen, die willen
Ik heb het gehad na ¾ eeuw
Die eeuwige jeugd en vitaliteit
Voor mij ligt de eeuwigheid
Want bang uitgevallen
Dat was en ben ik niet
Maximaal vertrouwen in 't hiernamaals…
De eerste regels van de katachisme in mijn jeugd
was: Waartoe zijn wij op aarde
Om hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn.
Ook ik heb als vriendje mijn computer
maar wat als we helemaal geen energie meer hebben.
Kunnen we dan toch van de zon leven?…
maar 'k vrees hiernamaals nog veel schrikkelijker leden:
mijn zielke is nog niet vrij van de erfelijke zond!
o Lieve Franse klenen,
kon God het mij verlenen
dat gij mijn zielke koopt!
één stuiver!…
onverwrikt een
verre buizerd roerloos biddend boven maanbeschenen kust
bevangen door lunaire aardschijn kiert midderwijl
primair besef mijn nagelvaste lichaam binnen
losgerukt ga ik met afgepaste schreden op mijn
wachtend huis aan
draag tere avondlichten drempels over - ontsteek zo
nachtelijk luister binnenin de duist're stee - sluit
hiernamaals…
haat opensnijden,
dromen, onze schaapjes, onze knikkers
en ik doorzichtig, met het hart in pastelkleuren,
ik blijf draaien zolang jullie gedachten en de aarde houden mij vast
Ode aan jullie, die kwamen, horen, lezen en begrijpen
hoe wij zoals sterrenstelsels zijn, drijvend weg van elkaar
wij sturen berichten in de ruimte - ENTER- uit hiernamaals…