3400 resultaten.
zolang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 zolang we maar
kunnen schuilen
onder de bomen
een warme steen
vinden om op te soezen
of een bamboebos
om in te verdwijnen
zolang de nacht maar
wacht tot het licht
zich ontvouwen zal…
een baaierd aan zinnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 een baaierd aan zinnen dwaalt
door het rusteloze hoofd
meanderend zwerf ik
voorbij mensen en straten
ik schooier de kruimels bij elkaar
alles is nog mogelijk!
slaap en verbeelding vechten
verbeten om de eerste plaats
ik hoef nog niet te kiezen
een vergeefse gedachte
uit bed dan maar
de strijd is voorbij
aan tafel gezeten
niets…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 Ik zie een uitweg, althans dat denk ik.
Een uitweg uit het alledaagse.
Ik vind de moed, althans dat hoop ik.
De moed die nodig is voor een nieuwe start.
Ik denk dat ik, maar ik weet niet zeker, het risico zal nemen.
Ik geloof dat ik, dat hoop ik echt, herboren kan worden.
Nooit meer omkijken naar het verleden.…
wandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
460 vandaag verjaag ik
stormen en spoken
met vertraagde pas
wandel ik buiten
de lijnen
ramen en deuren
open ik tussen
de regels door
het weidse vrije
uitzicht verwaait
de droefenis
vandaag schilder ik
een schitterende
wandeling die
leven heet…
als je verdwijnt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 als je verdwijnt
zo zonder omkijken
oplost in de verte
witter wordt
dan de witste muur
als je verdwijnt
zo zonder dralen
een wordt met
de schutkleuren van
een ondoordringbaar woud
als je verdwijnt
zo zonder naam
onherkenbaar samenvalt
met de massa
en niet terug zal keren…
losjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
405 ik droom
mijn weg naar binnen
reis met lichte tred
door het geheugen
weef losjes
kleine taferelen aan elkaar
balanceer
op gewichtloze woorden
verbind me
met het ritme van de aarde
dans tussen
kolkend hart en tere ziel…
eb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 de zee
bestaan in zwijgen
tijd om te verliezen
het water
trekt zich terug
in gesmoord verlangen
het verlaten
eindeloze hervertelling
waart rond in gedachtestromen
de snippers
oude en oudere vloeien
vertraagd heen en weer
het verlies
wandelt over het water
tijd om te gaan…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 ver van huis
wil ik leven
alleen mezelf
neem ik mee
verwelkte dromen
laat ik varen
wat voorbij is
wordt rooskleurig
langs een rode draad
plant ik poëzie…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
vandaag (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 vandaag
niets aan het licht gebracht
vandaag
geen witte bladzij aangeraakt
vandaag
niet zichtbaar geworden
vandaag
niets gebroken
vandaag
geen tranen op laten drogen
vandaag
niet verborgen gebleven…
vandaag (3)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 vandaag
breek ik door
het cellofaan heen
vandaag
heb ik het
leven lief
vandaag
haal ik de
deksel eraf
vandaag
buig ik voor
het verlies
vandaag
dans ik met
het lot…
Verdwaald vakje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 De hokjesman vertelt:
Het is zo lekker
overzichtelijk,
verstoor de orde niet.
Als jij de kleuren mengt,
kan ik je niet meer vangen.
Ik wil het niet,
dat je mij kent.…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 hij slaat zijn vleugels uit
en vliegt hoog op
om te stranden tussen duinen
en groengrijze golven
tijd om alle zintuigen
op scherp te stellen
onder een gesloten hemel
de kustlijn volgen
samen met de kwelling
en de winst van het loslaten
trekken de stormen in zijn hoofd
gestaag naar het water
een nieuwe dag
gezet in glanzend…
nu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 alleen dit moment
hebben we
een handje sneeuw
in je hand
reis mee op de golf
van het ogenblik
kijk langzaam
in je hart
geniet van de glinstering
van vandaag…
de vlinder zag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
402 handen gevuld
met zoete
bitterheid
struikelen over
de stenen van
het uitgestippelde pad
happen naar
adem op lege
dichte dagen
de vlinder ontsprong
de dans en zag
wat mij ontging…
niets meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 in dit kleine
leven leer ik
te verduren
en zoveel later
in de slakkengang
van de tijd
leer ik
te verzoenen
niets meer
om bang te zijn…
zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 mijn rusteloze ziel
met wie je
goed verdwalen kan
neemt plaats
bij het venster
met zachtmoedige blik
ziet ze het menselijk
tekort daarbuiten
vandaag neemt zij
alles voor lief
mijn zorgeloze ziel
met wie je
uit het venster vliegen kan
ademt bovenaardse
vergezichten
met open blik
wijst ze de wegen
door oneindige labyrinten…
over de grens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 je ziet de ander niet
meteen maar
op het tweede gezicht
wen maar aan het donker
het wordt vanzelf veilig
je hoeft de grens niet
over te gaan
om de ander te zien
ga je toch
een grens over…
wankel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
406 op een sokkel staan
hoef ik niet
ik weet waar
ik wankel
veren en vleugels
gebruik ik niet
de wind
verwarde alles
wat ligt er
in mijn hart dat
ik niet voelen kan…
toen en later gezien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 toen ik verwachtte
dat het avontuur
van mijn leven
op elk moment
kon beginnen
keek ik reikhalzend
naar dat ogenblik
die dag die nacht
zoveel later
weet ik dat
het avontuur
niet meer op
me wacht
zie ik dit ogenblik
deze dag deze nacht
niet over het hoofd…
als ik dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 als ik dan
me door de
donkere jaren
zing
dan zal ik
door het
prisma kijken
als ik dan
de vluchtigheid van
het leven in
rook op zie gaan
dan zal ik
de magie van je
nabijheid voelen
als ik dan
doorwerk in de
doorwaakte nacht
dan zal ik
mijn pen
dansend laten
springen
als ik dan
langzaam walsend
met je leef
dan zal ik…
binnenstebuiten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 binnen is
regen gewoon
regen
een buitenstaander
ben ik binnen
buiten trekt aan
me voorbij
buiten val ik
erbuiten ben
ik verder van
huis dan ooit
binnen is
de waarheid
dichter bij me
dan buiten
buiten is
regen gewoon
nat…
aangeraakt (1)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
434 werd jouw hoofd
aangeraakt
vandaag of was
het gisteren
ook niet
lang geleden
misschien
een keer
per ongeluk…
aangeraakt (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 beroerde iemand
je kinderhoofd
toen het fragiel
was toen je het
wilde maar het
niet vragen kon?
beroert iemand
je mensenhoofd
nu het van steen
is nu je het
wilt als je het
vragen kon?…
aangeraakt (4)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 in de schaduw
van de dood voelt
mijn aardse hoofd
verwonderlijk licht
de haast vliegt
door de straten
boven valt de
tijd roerloos stil
in de schaduw
van je handen
op mijn aardse
vederlichte hoofd
rust mijn naam
in het ritme van
een diep verlangen
aangeraakt te zijn…
anders dan gedacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
390 weten
toen ik jong
was wist ik
veel maar
niet dat een
kroontjespen
het fijnste
schrijft als hij
een beetje
afgesleten is
ook niet
dat taal met
opsmuk meer
geluid maakt
toen ik jong
was wist ik
veel maar
anders dan
gedacht…
verstrikt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 mijn vingertoppen
glijden licht over
je haren zonder
verstrikt te raken
het raakt me
zo dicht ben je bij
mijn hart vandaag
zijn we meer dan een
onbeduidende draad
in het onmetelijke
harten zijn de moeite
van het redden waard…
ze zegt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 ze zegt
dat ze door muren
heen kan breken zelfs
als alles verloren is
dat ze
de dwarse stilte
kan openen zelfs
als alles gezegd is
dat ze
dromen blootlegt
zelfs als ze in
beton gegoten zijn
ze zegt dat ze
niet moe is als haar
vuisten handen worden
en de slaap haar inhaalt…
zoveel dieper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 het roerloze zwarte water
de eindeloze bomenrijen
de plukken schapenwol
aan het prikkeldraad
verstilde kades
verdwenen schepen
een blad dat geruisloos
op donker water valt
geen vaste hand in
schrijven over smart
zoveel dieper dan de
zilte tranen van verdriet…