720 resultaten.
Nog onbevangen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 nu de waarheid aan de waslijn hangt
zijn de kleuren zichtbaar vervlogen
de wind heeft een oor te luister gelegd
al het vangt zijn dromen uit 'n grijs
verleden waar de oudroze harten
nog altijd memoreren aan toen
liefde nog onbevangen was
zij als 'n regenboog kon ontluiken
geurden bloemen mooier met
hun fragiele verschijning
deed 't menig…
Genoeg
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
467 toen ik het zat was
dat iedere weg
tot de hel leidde
groef ik diep in mezelf
totdat ik de kracht vond
om hem te omhelzen
ging hij in rook op…
Dreiging
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
513 verdronken in jouw woorden
die er nu al niet meer toe doen
zoeken vele ogen lichter
weent de hemel tranen
die waren blijven liggen
in onverschilligheid
wat het geheel niet opklaart
al maakt het wel
ruimte voor nieuw…
Onbegrepen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 geschreven woorden blijken onbegrepen
slaat de waarheid in stukken
doet eenzaamheid bitter smaken
het glinstert aan de horizon
waar wolken zich te goed doen
aan ongeschreide tranen
ongebreidelde gedachten
kleuren dieper, zij wijzen de weg
die tot nu toe verloren lag…
Op de drempel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 op de drempel van het
onuitwisbare legt men
alle jassen af waar in het
stoffelijke zo'n belang aan
werd gehecht, zijn we
uiteindelijk weer ieders gelijke…
Mysterieus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Onder een deken van leugens
houdt de (ware) toedracht zich verborgen
zelfs de maan krijgt er geen vat op
ondanks haar sprekende verschijning
speels licht zij een tipje van de sluier op
doch niet te veel, blijft mystiek de voertaal
en straalt op haar mooist wanneer zij
hen in ultieme vervoering kan brengen…
Schemerachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
410 als door een sluier overvallen
is de leegte juist nu zo groot
daar het zicht vertroebelt
doch nog net zienderogen
voorbij vaart aan degene
die al even verloren was gewaand
tellen de tranen niet die
het oproept maar ongeschreid
zullen blijven, al kleuren ze
inherent aan het gemis
dat dwars door alles snijdt
nu het moment daar is…
Half duister
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 in de greep van de schemer
vertaal jij de beelden beduidend
anders dan ooit tevoren
angstvallig hou je vast
aan al datgene dat je lief is
om de schijn te vermijden
is niets wat het lijkt
duizend vlinders in de lucht
brandt de zon van binnenuit…
Talen naar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
511 na vele donk're nachten
door haar voeten te zijn
gedragen, wandelt het einde
langzaam in zicht
't vroege ochtendlicht doet
haar ogen samenknijpen
totdat ze is aangekomen
bij de brug van verlangen
stapt ze fier het voorland in…
Nooit weer om
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
489 op zondag werd ik wakker
alsof het maandag was
en stopte pardoes
de vuilnis in de brievenbus
zodat ik me op maandag
kon verslapen en onverstuurde
brieven opende om ze begrijpen
bleek het thee-ei verdwenen
tussen zoekgeraakte sokken
die nooit weer om kwamen
daarbij vervloog alle hoop
op een ijsvrij weekend…
Weerloos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
498 wind wappert haren
systematisch door elkaar
de kleur vervaagt tijdens
onbezonnen regenbui
waarop niet is gerekend
wordt zij met open armen
verwelkomt en spoelen
ongeopende glimlachen
verder weg dan ooit…
Ontsteld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
514 Regen gooide roet
in het eten
daar de reis
nu twee keer
zolang zou duren
niet dat de soep
zo heet gegeten
zou worden al
was daar 't laatste woord
nog niet over gezegd…
Verstorven boeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
460 zorgvuldig heringepakte herinneringen
dralen door gangen die lang onbelicht
bleven op 't randje van vergetelheid
toch zijn de beelden zo weer daar
als herlezen woorden zachtjes aan
terugvoeren naar toen
een duidelijk omlijnd beeld was er niet
bleken scherven onlijmbaar, verstorven
boeken wachten stoffig op de komende reis…
Zondaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
437 kleren kleuren schuchter
in het bijzijn van de zon
grijsheid steekt vaal af
tegen de muur
waar zonden geen
klaagzang meer aanheffen
verstommen helse regenbuien
achter 'n kinderlijke lach…
Interval
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Zoals zo vaak
tijdens het lezen
opeens opkijken.
Een halve cirkel
de wereld in.
Lucht, tuin, huis,
half maantje.
Dan via wang
en neus terug
in je hoofd.
Is dat mijmeren?
Is dit schrijven?
Finaliseren.
Even geduld.…
Warme accenten vallen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 onder de hemel
in open luchtstromen
woorden reizen omhoog
als sluimerende schatten
voor het hart
teder groeit het licht
onverstoorbaar, wonderlijk
op vleugels van passie
de schoonheid ligt vrij
met mijn schaduw
van de vrouw-ziel
warme accenten vallen
de dageraad groeit met visie
dat waakt over de stappen
gekleurd, op levendige manier…
Al daar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 van de binnenkant naar buiten
tikkend op een leeg omhulsel
aanschouwt zij wat er buiten afspeelt
dat haar niet raken kan, of toch
distantieert zij zich onbewust van
gevoelens die niet de hare zijn
de eenzaamheid is groot
zo ook de angst om te spreken
het onzichtbare gevecht…
Lafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 het zeilschip vaart uit haar ogen
golven die het strand kussen
vangen haar geschreide tranen
waarin sterren nimmer doven zullen
schrijft maanlicht volzinnen in de zee
die klinken als 'n ondergronds gezang
speelt de wind met het rulle zand
dralend drijft zij uit het zicht…
Voor blijven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 wolken vol leugens
passeren langszij
dreigend hemelwater
kleurt donkergrijs
speelse spreeuwen
walen om de hete brij
die voorlopig
onaangetast blijft
ze blijven de waarheid
voor die zich schuilhoudt
langzaam rekt de
ochtendzon zich uit…
Manen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 je verwaait me in de regen
danst pirouettes in de wind
tilt me op tot grote hoogtes
schommelend door elke gedachte
ontleen ik kracht uit gegeven kleuren
maant de zon tot stilte
die aan de hemel genageld staat
daagt onderwind haar uit
roerloos geniet ik aan de zijlijn…
Dove douchecrème
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zijn dwaze jaloezie
vraagt tijd en aandacht
uit ijdel
en ik heb een douche
die heeft altijd dezelfde flow
voor de vrede…
de draai
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 en ik veeg
de rimpeling weg
met vingers
die herinneren
om dat te doen
wat nodig is
en ik draai de tol
in mij
zwart-wit…
Stellig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Het licht dat zich
naar buiten perst
schijnt feilloos
in de gevallen nacht
onaangeroerd lijken
de sponningen niet thuis
te geven, doch ontkent
de maan stellig…
Onthand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
433 handen lijken onthand
daar de grens allang overschreden is
wachten volle dozen verwachtingsvol
opdat zonlicht hen begroeten zal
geduldig tot de moed verzameld is
om hen hun nieuwe plek te wijzen
plots knipt de straatverlichting aan…
Het gevecht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
577 Hang naar het leven
is grensverleggend
Liefdevol lig je daar
met de dood in je schoot
Geduldig wachtend
tot hij de strijd verliest…
Kwestie van geloven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 zij heeft de dood uitgespeeld
deelt de kaarten opnieuw
op het grote bed
leest wat ze haar te vertellen
hebben over het verleden
over nu en de toekomst
frappant zijn de parallellen
toch weet zij
dat toeval niet bestaat…
Gemis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 feestdagen zijn niet meer
hetzelfde sinds jij bent verdwenen
lijkt de waarheid omhuld door dikke mist
wat de zoektocht bemoeilijkt
toch ben ik bij je
iedere minuut van de dag
hopend op een teken van leven
wordt het langzaam stiller in mij
blijf ik je voor altijd koesteren
in mijn hart, had je nog
zoveel willen zeggen
waar je ook bent…
Voor eeuwig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 in hoger sferen verkeren zij
zij die mij ontvallen zijn
toch is het geen afscheid
blijven zij rondom, in ‘n andere dimensie
nooit ver weg, droom ik ze levend
tot ik mij bij hen aansluit
voorgoed…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
Uit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 nog 'n laatste dans
een laatste slok
voordat de nacht overgaat
in de vroege ochtend
die je omarmt tijdens
de weg naar huis
kleuren wangen rozig
veeg je je lipstick weg
was het 'n avond
om nooit te vergeten
met een glimlach
zoek je je sleutels
om je nieuwe leven in te stappen…