6043 resultaten.
Warme accenten vallen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 onder de hemel
in open luchtstromen
woorden reizen omhoog
als sluimerende schatten
voor het hart
teder groeit het licht
onverstoorbaar, wonderlijk
op vleugels van passie
de schoonheid ligt vrij
met mijn schaduw
van de vrouw-ziel
warme accenten vallen
de dageraad groeit met visie
dat waakt over de stappen
gekleurd, op levendige manier…
Al daar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 van de binnenkant naar buiten
tikkend op een leeg omhulsel
aanschouwt zij wat er buiten afspeelt
dat haar niet raken kan, of toch
distantieert zij zich onbewust van
gevoelens die niet de hare zijn
de eenzaamheid is groot
zo ook de angst om te spreken
het onzichtbare gevecht…
Lafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 het zeilschip vaart uit haar ogen
golven die het strand kussen
vangen haar geschreide tranen
waarin sterren nimmer doven zullen
schrijft maanlicht volzinnen in de zee
die klinken als 'n ondergronds gezang
speelt de wind met het rulle zand
dralend drijft zij uit het zicht…
Voor blijven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 wolken vol leugens
passeren langszij
dreigend hemelwater
kleurt donkergrijs
speelse spreeuwen
walen om de hete brij
die voorlopig
onaangetast blijft
ze blijven de waarheid
voor die zich schuilhoudt
langzaam rekt de
ochtendzon zich uit…
Manen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 je verwaait me in de regen
danst pirouettes in de wind
tilt me op tot grote hoogtes
schommelend door elke gedachte
ontleen ik kracht uit gegeven kleuren
maant de zon tot stilte
die aan de hemel genageld staat
daagt onderwind haar uit
roerloos geniet ik aan de zijlijn…
Dove douchecrème
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zijn dwaze jaloezie
vraagt tijd en aandacht
uit ijdel
en ik heb een douche
die heeft altijd dezelfde flow
voor de vrede…
de draai
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 en ik veeg
de rimpeling weg
met vingers
die herinneren
om dat te doen
wat nodig is
en ik draai de tol
in mij
zwart-wit…
Stellig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Het licht dat zich
naar buiten perst
schijnt feilloos
in de gevallen nacht
onaangeroerd lijken
de sponningen niet thuis
te geven, doch ontkent
de maan stellig…
Onthand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
433 handen lijken onthand
daar de grens allang overschreden is
wachten volle dozen verwachtingsvol
opdat zonlicht hen begroeten zal
geduldig tot de moed verzameld is
om hen hun nieuwe plek te wijzen
plots knipt de straatverlichting aan…
Het gevecht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
577 Hang naar het leven
is grensverleggend
Liefdevol lig je daar
met de dood in je schoot
Geduldig wachtend
tot hij de strijd verliest…
Kwestie van geloven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 zij heeft de dood uitgespeeld
deelt de kaarten opnieuw
op het grote bed
leest wat ze haar te vertellen
hebben over het verleden
over nu en de toekomst
frappant zijn de parallellen
toch weet zij
dat toeval niet bestaat…
Gemis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 feestdagen zijn niet meer
hetzelfde sinds jij bent verdwenen
lijkt de waarheid omhuld door dikke mist
wat de zoektocht bemoeilijkt
toch ben ik bij je
iedere minuut van de dag
hopend op een teken van leven
wordt het langzaam stiller in mij
blijf ik je voor altijd koesteren
in mijn hart, had je nog
zoveel willen zeggen
waar je ook bent…
Voor eeuwig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 in hoger sferen verkeren zij
zij die mij ontvallen zijn
toch is het geen afscheid
blijven zij rondom, in ‘n andere dimensie
nooit ver weg, droom ik ze levend
tot ik mij bij hen aansluit
voorgoed…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
Uit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 nog 'n laatste dans
een laatste slok
voordat de nacht overgaat
in de vroege ochtend
die je omarmt tijdens
de weg naar huis
kleuren wangen rozig
veeg je je lipstick weg
was het 'n avond
om nooit te vergeten
met een glimlach
zoek je je sleutels
om je nieuwe leven in te stappen…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.
Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf
longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig…
Ongenood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 ongezien kruip je overal doorheen
onaantastbaar toch duidelijk voelbaar
bepalend hoe men zich bewegen zal
stram en stijf tijdens het moment
van ontwaken rekken en strekken ze zich
doch ben je meteen daar
niet te verjagen met tabletten
verzacht warmte ietwat, slokt je energie
weg terwijl men dat juist zo ontbeert…
Vroegtijdig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 hersenschimmen kronkelden
nooit hadden ze kunnen
bevroeden na een te vroeg afscheid
ooit nog op de voorgrond
te zullen schitteren, zij waren immers
de eerste die hadden losgelaten…
Strikken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 de nacht kruipt traag
vanuit schemer op
verbonden worden gesloten
geluidloos laten ze
wolkenloze tranen links liggen
toch grijpt oostenwind zijn kans
om ze te strikken op hun vlucht
in een web vol leugens
dat latent gesponnen leek…
Ontvoerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.218 verbijsterd hoort hij het bericht aan
emoties nemen hem mee
ontvoeren hem
ongewild vastgegespt in 'n achtbaan
geen mogelijkheid te ontsnappen
ondergaat hij
iets wat hij niet voor mogelijk hield
duizelingwekkend de snelheid
waarin hij rondtolt
totdat..…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 op het gladde ijs
schaatst het leven
elk water heeft zijn afloop
tussen hoogte/laagte
wat zal het worden?
wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol…
Verdwaald
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 al even zag ze door
de bomen het bos niet meer
totdat ze hen had gezien
zij van een andere wereld
men had haar raar aangekeken
en met hun hoofden geschud
toch was zij overtuigd
van hun zijn
's ochtends vroeg liep ze daar
het liefst in haar nachtjapon
daar waar zij ze voor
het eerst had ontmoet…
Het donkere van mijn zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 heen en weer geslingerd
verraadt mijn lichaam me
vol onbegrip doorsta ik
het donkere van mijn zijn
afhankelijk geworden
van hen die mij uitsluitsel
kunnen geven over
de weg die ik gaan moet
bewandel ik onzeker
geplaveide paden
tegen muren opbotsend
duurt de nacht lang…
Hou-me-Vast
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 schrijf me in de wolken
lees mij in het zand
ruik mij in het helmgras
wandelend hand in hand
proef me op jouw lippen
geniet van het zilte zout
vind me in de westenwind
waar je ongelooflijk van houdt
streel me in het zonlicht
nimmer meer apart
ben ik allang voor jou gezwicht
daar jij me veroverde met jouw hart…
Verdoold
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 in de witte wereld
waar zon en maan
elkaar kruisen
is een uitgang niet
voor de hand
liggend
veranderde vrijheid
ongewenst
in gevangenschap
eindeloos dolend door
onherkenbare
gangen
hopend op een
weg terug
naar hier…
Nietszeggend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 aanschouwen ze
ontwaren ze
observeren ze
staren ze
loenzen ze
bedaren ze
turen ze
gebaren ze
ogen ze
evenaren ze
stilzwijgend
verjaren ze…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 waar ben je
rennend door passen
en dalen
ver weg van hier
dwalend in een
doolhof van gangen
heb je het licht
al gevonden
of het licht jou
jouw taak hier
is nog lang niet vervuld
vecht je weg terug…
Stelpen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 terwijl mijn hand glijdt uit de jouwe
aanschouw ik roerloosheid
dolend in jouw eigen wereld
had je onkwetsbaar geleken
bijna vanzelfsprekend
was je altijd daar
omringd door genegenheid
slaat leegte een immens gat
dat met wilskracht en liefde
nauwelijks te stelpen valt…
Beklemmend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 proef jij angst in mijn woorden
ik lees de leegte op jouw gezicht
hoe beklemmend ruikt de aarde
fel schijnt het ochtendlicht
met geen kwast valt uit te wissen
wat zich hier heeft afgespeeld
nooit meer zullen bloemen bloeien
want de wereld lijkt verstild…