1696 resultaten.
Anceren zonder bal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Leven is aandachtig balanceren,
tussen winnen en verliezen.
Tussen leeg of veel te vol,
zoals in ons eigen hoofd.
Ons eigen stadion.
Leven is naar spelen kijken.
Leven is balanceren,
zoals baldadig voetbal is.
Spelen met een bal.
Leven is samen balanceren.
Is anceren zoals voetbal is.
Leven in ons eigen hoofd.
Spelen zonder bal.
De…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Een hiërarchie kenmerkt,
de structuur van bomen.
Wortels met een stam.
Een stam met takken.
Takken met bladeren,
die mensen zijn.
Een hier-archie kenmerkt,
de wijsheid van planten.
Wijsheid die ons leert,
dat mensen bomen zijn,
die standvastig staan,
in een tijdloos NU.
HIER-archie ontstaat,
waar stormen razen.
Waar bomen krommen.…
Bomencentrum Nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Inspirerende bomen nodigen ons uit.
Kom naar Bomencentrum Nederland!
Nederland wacht op groene ideeën.
Op groene innovatie.
Op ieders groene denken.
Met het oog op onze toekomst.
Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen.
Jardin d'Hiverre rekent op ons allen,
samen met het Groene Paviljoen.…
Velden met rozen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Op de mest van gedachten,
bloeien mooie bloemen.
Waar oordelen sterven.
Opinies niet bestaan.
Meningen vergaan.
Velden, vol met rode rozen,
bloeien in alle moederharten.
In het hart van onze moeder,
die ons haar leven gaf.
Harten, die niet denken kunnen.
Harten, waarin de liefde leeft.…
Den-ken lééft !
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Kennen dennen zichzelf?
Kunnen dennen denken?
Dennen denk-en van wel.
Een den denkt als den.
Natuurlijk! Uiteraard!
Dennen leven!
Zoals wij!
Weten mensen wel wie ze zijn?
Natuurlijk weten mensen dat!
Weten hoe grof dennen zijn.
Geleerden zijn verslaafden.
Ze denken dóór. Dat moet!
Helaas.
Biologen wéten wat leven is.
Waarom dennen…
Vallen in woordenstromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Woorden zijn symbolen.
Dichters zijn gehandicapt.
Gedichten zijn hulpmiddelen,
die schrijvers en lezers samen,
helpen zoeken naar de waarheid.
Blijf maar heerlijk zoeken lezers.
Schrijvers, schrijf maar lekker dóór.
Tik al die onbeschreven bladen vol.
Gun uw uitgever uw beste sellers.
Geef zelf uw allerbeste boekjes uit.
Voor de hoogste…
Dage raad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Tussen fluisterstille nachten,
en de wanen van de dagen,
fluistert de dage raad.
Tussen slapen en ontwaken,
zingen de merels opgewekt,
in licht dat rustig gloort.
Zweef zoals vogels vliegen.
Stroom zoals rivieren doen.
Zie gedachten doelloos drijven.
Ze komen en gaan in wolkenlicht.
Luister naar de dageraad.
Zie wat ons te doen staat…
Dit is een dricht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
463 Een dricht schrijf ik nu,
terwijl ik dronken ben.
Niet erg goed kan zijn,
bij mijn verstand.
Oude remmen zijn heden,
van hun ruwe schijven af.
Dit gedicht verzin ik niet zelf,
omdat ik niets verzinnen kan.
Ik schrijf er maar wat op los.
Ongewild. Spontaan.
Ik schrijf wat ik zelf niet weet.
Iets of iemand schrijft in mij.
Ik noteer wat…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Dat bewustzijn niet zonder kan.
Niet zonder bewustwording.
Niet zonder liefde.
Niet zonder groei.
Licht kan niet zonder duisternis.
Toeval niet zonder bedoeling.
Vaders niet zonder moeders.
Jong kan niet zonder oud.
Succes niet zonder falen.
Alleen liefde kan voortbestaan,
zonder tegenstelling.
Als bewustzijn.
Zonder haat.
Alleen…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Natuur rustig met rust laten,
willen rusteloze mensen niet.
We beheren natuurlijke natuur,
alsof het onze eigen parken zijn.
Zeldzame dieren mogen blijven.
Wie het te goed willen doen,
zullen we bestrijden uiteraard.
Zij verdienen natuurlijk beheer,
behalve wanneer ze lekker zijn.
Zij wachten in megastallen af,
tot ze door ons gemest zijn…
Wonderbaarlijk wonderlijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Stromen heeft geen andere zin,
dan stromen.
Veranderen voor verandering,
zodat toeval bedoeling wordt.
Zoals ons speelse leven leeft.
Conservatieven willen graag,
dat ons leven hetzelfde blijft,
zodat morgen gisteren wordt.
Wie progressief zijn versnellen,
zodat morgens toekomst blijven.
Dromers dromen en weten,
waarom slapers graag slapen…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Het licht loomt de stilte nog.
Vogels roepen hier en daar.
Eindelijk blijven mensen thuis.
De dag sluimert zich ten einde.
Eindelijk daalt het wijs besef,
dat het elders net zo is als hier.
Dat beseffen uitgeputte mensen.
Dat weet elk jonggebleven dier.
Straks wordt het nacht opnieuw.
Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven…
Doordacht vliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Mensen kunnen vliegen als vogels.
Sterker nog, we kunnen dat beter,
dan vogels dat doen.
Heden vliegen we overal naar toe.
Ja, we hebben veel in onze Mars.
Boven Mars vliegen we rondjes.
Mariniers dragen vliegkostuums.
Zo vliegen ze naar schepen toe.
Veren hebben ze niet nodig.
Behalve, in hun kont.
Vogels kunnen niet denken.
Dat denken…
His Master's Voice
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Dure spullen die ons verslaven.
Apparaten die al verouderd zijn,
voordat we ze hebben ingekocht.
Een lader die niet meer laden wil.
Of, internet dat alsmaar hapert.
Spul, dat nodig geupdeet mot.
Dingen die oude problemen geven,
die tot nieuwe problemen leiden.
Heden nam ik audio in gebruik,
dat niet meer aan of uit wil gaan.
Geef mij…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In eindeloos verre ruimten,
die verstand te boven gaan,
leven onbewuste mensen.
Temidden van sterrenevels,
zijn wij op aarde nu.
Onvoorstelbaar nabij zijn wij,
want wij zijn nu hier.
Jij en ik en zij.
Harten die in ons kloppen.
Breinen die in ons denken.
Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.
Wij…
Thuisheid dienen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 Thuis zijn bij onszelf.
Thuis zijn in vriendschap.
Elkaar moeiteloos aanvaarden,
omdat we erg verschillend zijn.
Zelf adem brengen.
Samen adem halen.
Vrijheid schenken.
Elkaar voeden.
Liefde geven.
Thuisheid dienen.
Iedereen voor zich.
Ieder voor ons allemaal.…
Lang leven de slakken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Moderne mensen willen vooruit.
We zijn turboslakken geworden.
Evolutie zichtbaar aan het werk.
Het wiel symboliseert succes.
De slak luiheid en vertraging.
De nieuwe mens wil vooruit.
Leidt een zittend leven.
Houdt van gemak.
Wie veel snel wil,
versnelt zijn tijd.
Vooral mannen.
Ze doen dat.
Sneller.
Aandachtige mensen zijn slimmer…
Superieure dieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Mensen zijn superieure primaten,
die topdieren denken te worden.
Die zo slim kunnen denken,
dat ze doodlopers werden.
Dieren zijn intelligente mensen,
die niet aan vlijt ten onder gaan.
Die alleen hard werken willen,
wanneer dat echt zal moeten,
om te mogen voortbestaan.
Wijze mensen leren van dieren.
Weten wat hen te laten staat.
Onze…
Wie zijn wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Wie mensen werkelijk willen zijn,
zijn de labels die we plakken.
Op anderen en op onszelf.
Mensen die anders zijn,
zijn abnormaal.
Mensen die zichzelf zijn,
zijn volkomen normaal.
Zonder etiketten.
Autistisch.
Zijn zij.
We zijn etiketten.
We zijn onszelf.
Hoe abnormaal,
is normaal?
Zijn wij?
Zijn zij?
Wie?…
Gevoelstaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
409 Mijn woorden zijn onmachtig,
om gevoelens te beschrijven,
die mensen delen willen.
Liefde vindt geen verhalen,
om gevoelig uit te drukken,
wat ik vandaag weer voel.
Geen gedicht.
Zwijgen is de allerliefste taal,
die verliefde mensen spreken.
Elkaars ogen zien, die praten.
Die lachen en kunnen tranen.
Die het liefste luisteren,
samen naar…
Gedichten.nl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Dè werkplaats voor dichters,
is onvolprezen gedichten.nl.
Gedichten.nl is een veilige oase,
waar Johan fijne Mostert brengt.
Een hemel, waar jonge dichters,
zich hartstochtelijk mogen uiten.
Een plaats waar een oude dichter,
al jarenlang, zijn mosterd haalt.…
Onze aanwezigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 is vanzelfsprekend maar waarom,
zijn wij dan zo vaak afwezig?
Waarom vertoeven we zo graag,
in overleden tijden van toen?
Waarom hopen we op verwachtingen,
die alleen in overhoop bestaan?
In overspannen denken.
In angstbestaan.
Dat alles zou ik willen weten,
maar weet dat niet.
Ik meen te weten wie wij zijn,
maar dat zijn we niet.
Dat…
Angstmoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 Moedig angstig. Angstig moedig.
Niet langer hoeven vluchten.
Niets meer verdringen.
Wie moedig lijkt is angstig,
in meer of mindere mate.
Wie angst in de ogen durft kijken,
is moediger dan leeuwen zijn.
Is wijzer dan een uil…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Niet meer hoeven schrikken,
voor het getal van onze jaren.
Toekomst is hier immer nu.
Tijdloosheid werd hier tijd.
Het hele grote in het kleine,
als wonderen ervaren.
Als stille heiligheid.
Onszelf ontdekken in ieder ander.
Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk…
Sardientjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Het is weer snikkend heet vandaag.
Kraaien vallen niet van de daken,
want zo idioot zijn ze dus niet,
zoals u en ik van nature zijn.
Slimmer zijn kraaien wel.
Zoals mensen willen vliegen,
vinden ze te gek voor woorden.
Mensen doen in onzinnige talen,
die mededieren niet verstaan.
Mensen vliegen zoals sardienen,
niet langer zwemmen kunnen…
Zwarte gaten denken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
613 De diepste zwarte gaten,
die mensen graven,
graaf ik zelf.
Het zijn duistere gedachten,
die ik denken moet.
Moedwillige angsten zijn het,
die me trouw beschermen.
Machtige gedachten zijn het,
die niet beogen willen,
dat ik dood zal gaan,
want ik leef.
Menselijke gedachten zijn het,
die dieren niet denken kunnen.
Te druk met waarachtig…
Levensmoedig schrijven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Schrijven is beheersing.
Van mijn wilde gedachten,
die angstig geworden zijn.
Beheersing van denken.
Voor mij is schrijven therapie.
Wanneer zinnen zinvol helen,
hetgeen angst gebroken heeft.
Voor mij is schrijven een recept,
dat ik hoogstpersoonlijk schrijf.
Dat niet voorgeschreven werd.
Schrijven is vooral verlijmen.
Van onbegrepen…
Als Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Herinneringen vallen,
als regen op het land.
Verlangens stijgen op,
tot voorbij de horizon,
alwaar ze verdampen.
Mensen kunnen stromen.
Zijn levendig als stoom.
Schijnbaar dood als ijs.
We zijn levend water.
We zijn druppels.
Zijn oceanen.
Jij en ik.
We komen en we gaan weer.
We zijn zeer veranderlijk.
Tesamen zijn we één.
Zijn voortbestaan…
Brokkenpiloten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Kauwtjes vliegen, moeiteloos,
om eenzijdige mensen heen.
Zie, hoe ze ons lopend imiteren.
Hoe ze superieur zichzelf blijven,
wanneer ze met me converseren.
Waarom ze geen schrijvers zijn,
of naar vogelpsychiaters gaan.
Kauwen zijn vleugelkunstenaars.
Mensen gemotoriseerde apen,
die van hoge snelheid houden.
Die woorden vleugels geven,
en…
Huis en haard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
553 Gisteren heb ik mijn spijt,
in mijn eigen graf begraven.
Hij kon mijn loodzwaar leven,
niet langer dragen.
Vandaag ben ik persoonlijk,
van zijn loden last bevrijd,
naar geluk op zoek gegaan.
Toen ik uitgeput thuiskwam,
zat geluk op me te wachten.
In mijn eigen trouwe huis.
Bij onze eigen open haard.…