Hartenkreten over haiku

een bommenwerper terugkerend van een missie weer opgedoken wat doet de grote turfsteker zonder grote turf de dijken breken de koningsbaby een allochtoon te velde watermanagement halve hollanders voor de geboorte-haiku zijn de namen zoek…

onderlopend land dijkdoorbraak, polders gevuld met zoute tranen…

reuzen van bomen ontworteld en gesneuveld op het veld van eer…

Een kale tuinbank bergt de stervende herfst op in een winters huis.…

Winterse koude bedekt herfstige harten met een ijstapijt. Een ijskoude sneeuw Verwarmt bevroren harten gloeiend in het rood. Doorwinterde sneeuw verkilt gebroken harten eeuwig in de tijd.…

weerlicht bliksemflits gedonder in de glazen toekomst voorspellen…

regelrechte ramp wanneer de skater struikelt hondenpoep alom…

donkerrode roos pijnlijke scherpe doornen symbool van liefde…

gevelde bomen oorverdovende herrie gezaag in de nacht…

voor de microfoon zingend in de badkamer legionella…

beelden ontvoeren en tuinkabouters stelen we blijven bezig…

de vlakkenvuller een puntneus voor een schenktuit een nieuwe kleur bruin…

Domweg gestruikeld Een miniscuul ding Languit op mijn weg. -------------------------------------------------------------------- Wat is een "Bontje"? Een door Jan Bontje bedachte variant op de van oorsprong Japanse haiku. Twee essentiële verschillen met de Japanse haiku zijn dat een "bontje", in tegenstelling tot de haiku, niet per se over…

In velvet roze welt parelwit een traan Elegantie op. Bloemrijk haar blos Sprankelt`t in zonnegloren Zo liefde verwoordt. Verbergend schoonheid Siert haar glans`t tranendal Door weedom gesmoord.…

Zilver hangt de zon boven de kale kruinen herfstig slotakkoord…

Ongeboren kind Jouw hartje klinkt als muziek Verborgen klanken…

De torenvalk zweeft Over uitgebloeide hei Loerend naar zijn prooi…

Bloederig ivoor Kunststoten op het biljart Wereld Natuurfonds…

De kleine jongen schreeuwt met zijn eerlijk keeltje dat hij een man is.…

Lange schaduwen trekken geruisloos volgend door de natte straat.…

Het donkert al vroeg De dag is aangevreten Kaarsen verlichten…

een lange ziekte wanneer de zon onder gaat is het al winter…

Ondergaande zon Spiegeling op het water Herfstkleurig afscheid…

Op het gladde ijs is het zonder je schaatsen moeilijk bewegen.…

tussen de varens ligt doodstil het vuurvliegje van mijn gsm…

Kleine Bonsai boom Opgegroeid in een harnas Om vorm te geven…

pure ochtenddauw de eerste zonnestralen de aarde ontwaakt…

De ijzers snijdend in koude sneeuw zacht zoevend de wind tegemoet.…

In de geest met mij fluisterend met zijn lover troont de statige eik. Aaneen elk blad geeft hij zijn koele schaduw een zucht beroert hem. Zwoele zachte wind aan de rand van stilte een mystiek geluid.…

Zomaar een “kopstoot” Die wij aan elkaar geven Freekje mijn “kater”…