1597 resultaten.
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 #
INTROÏTUS
schrijd binnen tot stof vergane mens
leg je neder voor het altaar van het leven
ik zal je begroeten met wierook en licht
je zegenen met water uit de Jordaan
de Geest laat ik voor eeuwig over je zweven
en hier allen zingen over je levensgedicht
zij zijn rondom jou en met je begaan
vier je eeuwig leven
schrijd…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 En met plechtige stem hernam de eerwaardige leraar:
“Zonder angstig vrees moet de Christen Jehova verbeiden,
Schoon Hij zich hulle in nacht, en zweve op de vleuglen des stormwinds:
Immers wij zijn overtuigd, dat al Gods werk, hoe ontzettend,
Enkel uit liefde ontstaat, en niets dan weldoen te doel heeft;
Dat zijn vaderoog door de nacht des onweders…
De zee
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.733 Onschendbaar zweev', zo ver uw palen staan,
De Mastbanier van Neêrland af en aan;
En 't heilig erfgoed van haar eer
Behoev' geen wreker meer.
-------------------------------------------
Zilvervloed - De Rio de la Plata, in Amerika…
Bij het graf mijns vaders.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Maar aan Hem, die ge als Gods Zoon gehuldigd
En zo vurig steeds hebt lief gehad,
Is ons hart de dierbre leer verschuldigd,
Die in 't leed den besten troost bevat:
Onze blik mag eindloos verder zweven
Dan het graf, waarop hij is gericht;
Jezus toch, de Heer van dood en leven,
Bracht de blijde onsterflijkheid aan 't licht.…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Zwangere wolken
Voeren haar schatten,
Zweven haar voor.
Gonzende buien,
Trots als herauten,
Melden haar komst.
Hoe zacht,
Zacht en bevallig,
Treedt zij te voorschijn:
Alles ontluikt.
Duizenden bloemen,
Sieren haar gangen,
Vormen haar stoet.
Vrolijke zonnen
Eren haar wenken,
Doen haar bevel.…
SNERT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 De voeten aan de grond ’t is uit met zweven.
De metaforen zet ik vlug opzij,
voordat ik veel te ver ben afgedreven.
‘k Weet nu al haast niet waar ik ben gebleven.
Oh ja, ‘t betreft hier grove schranserij:
een topic voor wie niet gezond wil leven.…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 Elk lichtje, dat gij tintlen ziet,
Zelfs 't kleinste, dat uw oog ontvliedt,
Is zulk een bron van licht, omgeven
Van werelden, die, zonder tal,
Als stofjes door elkander zweven,
En veilig zijn voor schok en val!
Verbeelding! is u niets te hoog,
Zo leer mij gindse heldre boog,
De goddelijke Melkweg, kennen.…