Alle inzendingen over regels

1789 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCLXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
'Dag jij', zegt het en het kust de parel in de leugen die zich sluit. Het draait om en om de eigen droom, een opstand, rel, een vlechtpartij, het voelt zich heerlijk dom en slecht want dit gaat naast de waarheid om. Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan, haar lach is goud, de zon blijft er in staan. Er is de nevel van haar zijden kleed…

LAIS CCLXXV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Als de dag sterft, in de klem van de nacht, zal het als een ster verschijnen, minnaar van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht. Het licht is jurk, glijdende zijde daar waar haar oker zich onthult: huid, gebaar van haar, één glimp ervan geeft het bescheid. Het laat zich door haar leden leiden, scheidt hemel van aarde, water van hel…

LAIS CCLXXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Er is geen god die slechts voor ons bestaat. Er zijn geen wetten die ons leiden kunnen. Er is geen vijand, geen duivel die ons haat. Er zijn geen woorden die ons redden kunnen. Er is leed dat wij met wrok verdunnen. Er is nijd die nijpt in onze billen. Er is weelde die wij blind verspillen. Er is de schoonheid in de lelijkheid. Er is een zucht…

LAIS CCLXXIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
De steen der wijzen is een dode klomp. Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp. De hemel is een dunne laag bestaan in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan. De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur de winst uit onze lijven en elk uur verschrijft men vast tot data in metaal. De mens verkoopt…

LAIS CCLXXII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
In de droom van de daden, de wilde stroom van het echte, waren de dagen nog vol zon en velden. Die verkilden onder de wet van strakke wil, jagend naar de hoogste winst, het nu verdagend tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit. ’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit daad die het vlak van nood en wet doorbrak. De schim die nu met verlangen…

LAIS CCLXXI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
In het verdroogde oord van dit bestaan horen mensen hun naam, en ze steken een licht aan, jaren nog van hen vandaan: gekromde stralen geven letter-bleke schijn van wat nu handig wordt ontweken. Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past jouw hand niet in de handschoen van dat niets?". "Is dit dan hoe…

LAIS CCLXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
December. Bomen staan naakt en bevrijd. De huizen glimmen en de spin gaat dood. De kale maan houdt niet van narigheid: zij wil haar aarde echt en recht en bloot. De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood. De mens loopt krom, kop in de kast en koud zijn de gedachten, lelijk, dom en oud. Niemand heeft haar licht gezien. Hier ging zij…

LAIS CCLXIX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
November. Verlangen werd gehunker. Zwart zijn de wieken van het gedane. De schriele gestalte in de bunker vermaakt zich met wentelen in wanen. Het is verdriet, maar dan zonder tranen, bedrog als gevolg van de belofte, doos voor het andermaal verkochte, liefde verstrikt in het haten van toen, lust met de wansmaak van het bezochte. Hoe…

LAIS CCLXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
“Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt” Georg Trakl, Klage Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen en vermalen worden 's nachts in het hoofd woorden tot korrels, letters tot gruis en buiten stormt het Niets, stom als beloofd: koud en stil wordt het leven weg geroofd.   Lijven rijten open op de tanden van…

LAIS CCLXVI

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
” Wenn es Abend wird, Verläst dich leise ein blaues Antlitz.” Trakl, Verklärung Blauw, violet met purperen vruchten vouwt de avond zich langzaam de handen en vogelzang waart weids door de luchten. Streng de nacht bekruipt de trage wanden en zon bloedt uit in wazige randen. De peulen der graven barsten open in het wit van de maan. Lijken lopen…

LAISCCLXV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Van het gebeuren meende het dat het geschapen was, en van die schepping dacht het zelf het doel en de betrachting, ja, hét van het te zijn. Tot plots, o stille dag, gezegend uur, toen het het echte zag. Het echte heeft geen naam en ook geen doel. Het echte is niet iets, niet eens gevoel dat je in rust alom ervaren kan, met het gebeuren mee van…

LAIS CCLXIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Nu het zich afwendt van het bestaande, vindt er vreugde plaats en tijd. Er ontstaat gelegenheid, ruimte voor wat gaande is. Het bedachte was slechts wrede daad want verstokte woorden koesteren haat voor wat hen van het onbestaande scheidt, omdat hun zin nooit naar het echte leidt. Pas wanneer LAIS hen klank en waarde geeft, laten zij voldaan…

LAIS CCLXI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Van achter het masker, uit de gaten, aan hun git gebonden zijn de woorden, slaan een laken rond niets dan hiaten, verwijzende naar verlaten oorden, pracht van niets waartoe het nooit behoorde. Lyriek ontkent net zo haar verwoording, haar zang gaat dwars doorheen elk woordending, het perforeert elk 'ik' en de persoon.   Maar, bazuin, leg niet…

LAIS CCLX

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
O kwade wijven vol van nijd en spijt, hoe wrang uw tongen rollen in hun hol! Hoezeer het schrokken van uw haat u leidt, dat u zich in uw gal verslikt en bol uw rode hoofd laat draaien als een tol, dat zweren van verwijt te barsten staan in uw bevroren schoot, tekort gedaan door het wier pen u nu ter dood benijdt, omdat het u bij leven koud liet…

LAIS CCLIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Het werd het liefst van al door haar versierd, niemand anders kon het meer bekoren. Het werd heelal voor gans haar sterrensliert. Geheel had het zich aan haar verloren: het werd haar vod, haar vuil, haar toebehoren. Het speelde mee dat het haar niet deerde, veinsde dat het echt alleen begeerde, dat niets van het haar hemel waardig was, dat het…

LAIS CCLVIII

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Donker en rood en traag gaat alles dood in dit stilmondig begrepen heelal. Van rot vergeven en van nijd en nood klemt de mens zich vast in eigen val, gefnuikte lusten in een tranendal. Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal: er hoeft dan niet per woord gedacht. Is taal de vriend niet die verraadt, en god vertaalt tot rot dat met zijn woord…

LAIS CCLVII

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Het krast het uit. Het is erg aangedaan. Het knipt de draden door, er komt niets vrij. Verbanden zonder reden van bestaan? Zij leeft het uit en het kan daar niet bij. Het is er niet, er slaapt dood aan zijn zij. Was het niet meer dan van het lot een gril? Er was niet eens Parijs, laat staan april. Het legt zich bij de boeken neer. Ze zei het…

LAIS CCLVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Uw wereld is de wereld niet. Het heeft zichzelf in deze verzen omgezet en kwam zo vrij van 't web dat het omgeeft en het tot prooi verlaagt. Rol uit uw wet, het biedt daartegen nauwelijks verzet. 't Zal knagen in het lijf, oud spijt dat blijft omdat uw haat erin werd ingelijfd. Kabaal? De taal staat van uw misbaar krom, het is niet het dat lelijk…

LAIS CCLV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Haar ogen zee die in zijn ogen strandt, haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt, haar oren krullen krullend in zijn hand, heur haren goud waarin het zonlicht joelt en al dat stralen was voor het bedoeld. Zij was een maan, het liet haar schijnend staan tot al het licht van haar was heengegaan. Het gunt u zicht, laat u lezen zelfs haar huid,…

LAIS CCLII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Doorheen de ogen der omwonenden met dol de dreun erin der maatschappij, LAIS wordt wet, zichzelf verschonende, in ieders denken bijgezet en blij en dwars door nijd en los van spijt, wordt zij een vrij gegeven, zo straal en blakend rein haar naam, haar faam is wereldbaken. En in dit rijmgraf ligt wat levend was: plooitjes en wat haren in het…

LAISCCL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
In de storm waarvan het oog is, stille kern van het gebeuren, een vlakke hand op het hout van de tafel, een kille diepte in de blik op het rotte land dat snakt naar wat er in de mens verzandt, in het branden dat het stookt in haar lijf, in het gemis waarin het staande blijft, in de daad die aan elk woord ontgaat, staat strak en klaar haar naam…

LAIS CCXLIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
De liefde is een rare lamp waar al het donker zacht in glimt en glooit rondom: schaduw maakt in haar klaarte vrije val en waar de liefde liefde plooit rondom de wantrouw als verzinsel wijkt alom. Wanneer zij zelfs maar even heeft gebrand brengt zij een zaligheid in ons tot stand waarin beweging wordt tot werveling, waarin de hand in hand na…
Dirk Vekemans15 november 2023Lees meer >

Ode aan de Heelsumse Beek

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 602
Parel der beken kronkelt zich een weg door dal, van spreng tot de Rijn. Stromend langs stuwwal met haar kraakhelder water, vele eeuwen lang. Bron van waterkracht voor papierwatermolens, tot die verdwenen. Kokerjuffers die nu tussen waterplanten aan het zwieren zijn. Grote grazers die in dienst van natuurbehoud de beek flankeren…

Earl Grey

netgedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.488
(Wie blijft die schrijft) De één schrijft puzzels in raadselvorm De ander geeft les over een onontdekte worm Sommigen doen deftig met Latijnse taal Anderen schrijven alledaags en verwoorden dood normaal De één gebruikt vier regels een enkele keer iets meer Een enkeling plaatst hetzelfde minstens twaalf keer De één ‘ontwerkelijkt…

oud strijder

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.287
al die stilte, al dat duister, al dat geraas, al die expressie ben ik verlaten koud uitgeput leeg hier speelt mijn pen in strofes, zonder regels met gevoel een tekst bijelkaar, woorden arrangerend op volgorde zo chaotisch net als de liefde in mijn hart, ze maken een haag van rozenstruiken... ...rozen voor jou.…
Alternia16 oktober 2007Lees meer >

Zonnestralen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Het spel der liefde kent geen regels. Meewarig kijk ik het schouwspel aan. Zou dit nou werkelijk zijn? Ik kijk de angst in de ogen en spoor mezelf zachtjes aan. Misschien heb je wel geluk, dus blijf niet aan de zijlijn staan. Toch heb ik angst om mezelf aan een ander weg te geven. Door mij te beminnen, wordt mijn ziel geraakt.…

Moeder dicht

gedicht
3.6 met 45 stemmen aantal keer bekeken 49.601
'Mijn bladerloze schaduw mijdt het water' Ziezo hè hè, de eerste regel staat er. 'en speurt de witte angst van eeuwen later' Ga weg! Ga spelen met je transformator! Je ziet toch dat je moeder zit te dichten. 'ik wend mij af en doof mijn vale lichten ik heb 'tedúm tedúm' geweten' Dat vul ik later in. Na 't middageten.…

Distichon 37. Paradox. Voltaire. Aardbeving.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Hieruit een paar regels, vrij vertaald: Wat vermag toch het allergrootste verstand? Niets: het boek van het lot gaat dicht voor onze ogen. De mens, een vreemdeling voor zichzelf, wordt door de mens niet gekend. Wat ben ik? waar ben ik? waar ga ik heen, en waarvan ben ik gemaakt? Que peut donc de l’esprit la plus vaste étendue ?…

samen puzzelen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
verbinding opvoeden is als lezen – puzzelen met stukjes woord voor woord, zin voor zin, alinea voor alinea met elk hoofdstuk als een nieuw begin waar het begrip ankert tot een veilig houvast elke klik, elke letter brengt samen vertier dus laat ons verbinden – ouder en kind in boeken, in pixels, in alles wat je vindt wonen de verhalen tussen regels…

GESCHIEDSCHRIJVING

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 387
migreren heeft zo zijn gevolgen Veel mensen zijn dan ook terecht verbolgen En de EU begint te laat te drenzen 't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten Niet desperaat aan eerdere redders klitten Erkennend dat de golf niet valt te stillen De mazen hebben veel te grote gaten Striktere regels…