3436 resultaten.
Bedenk de korte duur van werelds tijd
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.245 Bedenk de korte duur van werelds tijd.
't Is onverschillig of gij lacht of schreit.
Straks eindigt alles, goed en slecht, vergeten
Is al uw treuren en uw vrolijkheid.
-------------------------------------
uit: Omar Khayyam (1929)…
Wij hebben onze ziel niet laten vangen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
1.912 Wij hebben onze ziel niet laten vangen
In 't net van vrees en onderdrukt verlangen.
Als rozen bloeiend uit uw welig bloed
Kuste ik uw warme lippen en uw wangen.…
In vriendenkring drink ik de gouden wijn
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.791 In vriendenkring drink ik de gouden wijn.
In eenzaamheid ben ik bedroefd en ween.
O arm aards dal, waar 't onbestendige standhoudt.
Het beste is hier: altijd dronken zijn.
-----------------------------------
uit: Omar Khayyam (1929)…
De zwijgzamen geldt dit geheim gefluister
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.225 De zwijgzamen geldt dit geheim gefluister:
God schiep de mens als leemklomp zonder luister.
Hij toefde een ogenblik in dit aards leen,
Beet in een vrucht, en dook weer in het duister.…
Archeologische vondst
gedicht
3.8 met 19 stemmen
6.989 Een archeoloog beging onlangs
een schromelijke vergissing.
In de woestijn van Nevada
haald hij vanonder het zand
de radioactieve resten
van een gokapparaat,
waarmee hij het bewijs leverde
dat Las Vegas inderdaad heeft bestaan.
De arme man had blijkbaar
in een verkeerde richting gegraven
en was aldus op de laatste resten
van onze toekomst…
O God, bewaar mij voor der zonde vloek
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.082 O God, bewaar mij voor der zonde vloek,
En schrijf mij niet in 't somber dodenboek:
Is in het blanke pergament des levens
Niet ergens, achterin, een open hoek?…
God, laat Gij dit verwonden ongewroken?
poëzie
1.4 met 9 stemmen
2.150 God, laat Gij dit verwonden ongewroken?
Ai zie, hoe mij de zonde heeft gestoken.
Waarom te klagen? wordt de zoetste peer
Niet 't eerst door de venijnge wesp geroken?…
Uit valse liefde schiet geen lichte straal
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.744 Uit valse liefde schiet geen lichte straal.
Een ashoop is zij, vlammeloos en vaal.
De ware liefde kent geen jaar en dag,
Geen vroeg en laat, behoeft geen slaap en maal.…
LENTE
poëzie
3.6 met 10 stemmen
1.897 De hemel luwt, de lente staat te komen.
De vis spat als een vonkenzwerm omhoog.
De vogel tooit zich met de regenboog.
En eensklaps bloeien de verstokte bomen.
Een rode bliksem slaat dwars door het bloeien.
Een rood gewaad heeft mijn bestaan verschrikt.
Verbleekt heb ik de chaos ingeblikt.
Boven de oergrond hang ik ijl te bloeien.…
Erkenning
poëzie
2.5 met 12 stemmen
2.265 Er is geen leed, er zijn geen tranen meer.
't Is al door Uwe liefdebrand verslonden..
De dood is als een schaûw voor u verzwonden.
Wij zien slechts licht, wij zien alleen de Heer!…
DE ROOS
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.973 Rijk en luchthartig heeft de roos gebloeid.
Haar zijden prachtgewaad was snel versleten.
Van een berooid hart wil geen mens meer weten.
’t Verhaal van armoe heeft nog nooit geboeid.
Wie wandelt door een leeggewaaide hof?
Wie plukt zich een boeket van dode rozen?
Trots dorens wordt een jonge knop gekozen.
Men waagt zijn bloed niet voor dor hout…
Glorie
gedicht
4.0 met 18 stemmen
7.872 Ja, glorie aan de witte en roze kaarsen
van de kastanjebomen over het plein.
Eronder wordt een zaak beklonken,
een liefde rechtgezet,
een spel van hebzucht uitgelegd
aan jonge kinderen.
Glorie aan de avond die over de stad zakt
waaronder werkers moe bewegen,
een vroege vleermuis cirkelt duikt,
een dikke vrouw een kaars aansteekt,
een zieke…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Bloemen en jeugd zijn opgenomen
In een wit glanzen; ons hart is ontdaan.
Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast…
De vlucht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.909 Die Gij besloot te zoeken,
Hij ontkomt U niet,
Al kruipt hij in de hoeken
van moeite en verdriet.
Gij weet hem wel te vinden
In arbeids schuur,
Waar hij zich als een linde-
Blad drukt aan de muur.
En mocht hij zich verschuilen
In liefde en plicht,
Een kever in rozentuilen
Tussen schaduw en licht,
Gij schudt hem uit de bloemen
Met…
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel,
Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden
En naar het lege tasten als een blinde,
En golven met zijn rug of een gevoel
Zich uit wil leven tot een melodie,
Achteloos in de stille lucht geschreven.
Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven,
En schuift voorzichtig over op mijn knie.
Hij schikt heel…
En niet verdwijnt
gedicht
2.2 met 9 stemmen
9.230 Agendaloos daalt de avond
schrikt niemand
als op het station een didgeridoo
zijn aardklanken uitstoot
de drum van de
passagierstrein aanwelt
en je iemand aan de overzijde
van het windverlaten perron
door de bewegende ruiten
van de coupé heen ziet
en niet verdwijnt niet verdwijnt
--------------------------------
Uit: 'Dichters in…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Om hitte en onrust uit te sluiten,
Doen wij de zware luiken dicht.
Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.
En…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Hier is zij opgegroeid en groot
Geworden, voor het smalle raam.
Zij heeft geen afkomst en geen naam.
Zij is alleen maar schoon en rood.
Fier laat zij in haar forse schoot
De tintelende bloemen staan,
En heft onttakeld en ontdaan,
De tuil nog, pralend met zijn dood.
Zij kent alleen dit vreemd bestaan
Van groeien en te gronde gaan
Tezelfder…
Dichter des Vaderlands
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.246 In Mierlo zag ik de Dichter des Vaderlands.
Voor vier jaar maakt hij het bont.
Hij reist de hele wereld rond.
Hij komt ons echt te nader thans.
Je wordt geestelijk rijk, verdient weinig poen.
Het is een rotbaan maar iemand moet het doen.…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Dit was een dag van heimelijk begeren,
Van sterk verlangen en verholen lust.
Nu wordt het avond, nu komt de rust.
En Gij zult tot mijn stiller harte keren.
Zoals een vogel wegduikt in zijn veren,
Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust,
Een ademende zachtheid, onbewust
Van alles wat zijn argloosheid kan deren,
Gaf ik mij onvoorwaardlijk…
Alsof je er niet bent
gedicht
3.0 met 53 stemmen
57.068 Zoals er eerst een onbekend geluidje start
zonder dat je schrikt,
zo wil ik dat je reageert
en poëzie klinkt.
Het verzetten van een stoel,
hanengekraai,
blurpen van een onvermoede afvoer,
de kuch van een ziek kind
naast je op een bank.
Ook als het stormt
versnelt, verhevigt de wind.
Van jou verlang ik het
omdat ik je het dichtst in mij voel…
Wij weigeren geen bitterheid
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.481 Wij weigeren geen bitterheid
wij zijn niet bang voor schande en nijd.
Als Gij ons hart maar aan wilt nemen,
O God, die wijs en heilig zijt!
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1923)…
De accordeon
gedicht
2.6 met 13 stemmen
1.582 Je lippen tintelen van roomijs
er staat een accordeon te liften.
Alles heet naar streken,
twee donkere kinderen
trekken blij een straat uiteen.
We leggen onze harten niet op tafel,
slapen onder velaren.
Kijkend naar twee handen
lopen we terug van de overeenkomst, en heen.
Daarna zijn we ingepakt, nog nat.
Een vuilniswagen rijdt voorbij…
De brief
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.427 Toen de avond de kamer innam,
Werd de spiegel met licht gevuld.
De brief, die ik niet meer lezen kon,
Glansde koel als het zachte gezicht
Van een kalm gestorvene,
Wiens lippen een vleug warmte vasthouden
Om onze laatste kus niet te verschrikken.
De samenvouwing der handen
Wil ons naderen reeds niet meer kennen,
Hun verstrengeling weert ons…
Als het maar...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
751 De pen
Het hoofd
De hand
De sigaret
al of niet
De woorden van
gesponnen suiker
soms
wrang als
bijtend zuur.
Nee
ik hang
mijn gedicht
aan de
wilgen.
Wie leest
er geen
wilgen?
Ja met mij
kun je
alle kanten op.
Als het maar
van Poezie.......…
Litteratuur-geschiedenis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.218 Wat in een tijdperk maakt een dichter?
Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
Dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
--------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
gebedje
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.243 Och Here, kan 't Uw wille
Wezen, laat ons stille
Voor u zijn.
Misschien zou de pijn
Die in ons als wijn
Woelt , dan stille zijn.
Och, even,
Aan onszelf ontheven,
Och, even
Zich in U te begeven.…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling
van de schemerlamp in het raam.
En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.
Aan rozen of zo.
----------------------------------------------
uit…
De pasgetrouwden
gedicht
2.2 met 344 stemmen
115.426 Gevuld met helder water staat er
op de tafel in de tuin een schaal.
Wie hem daar plaatste deze nacht,
geen flauw benul, en het is februari,
en het water wiegend zich bedaart.
Ster na ademloze ster begeeft zich
op het watervlak. Dit kan niet opgetild,
of heel het uitspansel gulpt plons
naar god, gebogen als hij raakte
over haar die tot de rand…
Gedicht met grote woorden
gedicht
2.7 met 13 stemmen
10.425 De twijfel aarzelt in mij.
Met achterdochtige vingers
wil je mijn woorden aanraken.
De mutsaard geurt. En de liefde
is een lijf aan lijfgevecht
zeg je. Een zegswijze:
de woorden worden handtastelijk.
Ademend in een fragment van tijd,
om wat ik verneder tot geloof
zo ontsta je langzaam
uit je naam.
Een hoogvlieger wordt neergehaald
binnen…