5925 resultaten.
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.
Onbegrijpelijk, later.
-----------------------…
De trein van 20:40
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Vanavond is iedereen een schim
van wie hij vanmiddag was.
Nu zijn er nog louter de vage contouren
behorend tot het kille landschap
in de iets lichter dan donkere duisternis.
Klaar met vandaag, klaar voor morgen.
Alles verdwijnt behalve de nacht,
en de sterren houden de wacht.…
Stille buit
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.771 Soms verzwakt het mijn macht
Om te denken wat ik wil.
Moe van dat gebeuk,
Dat geschreeuw
En de snelheid
van dat gegil.
Het is over
En uit.
Uit!
Dat beeld, dat geluid
van dat gegrom en dat gedril.
Ik doe en bedenk vanavond zelf wat ik wil!
En dan dit nog
geliefde stille buit
Ik wil U vanavond aanvoelen
diep
onder mijn huid.
En U…
Zwarte hoofden
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.819 Ik houd zo van die lage palissaden,
die van de kust de grote zee ingaan,
alsof veel mensen van de oever traden
en tot hun schouders in het water staan.
De zee, het strand, de lucht, alles is wijd
en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig,
maar zij alleen leven in nederigheid
en praten niet, maar waken, trouw en goedig.
Dronken van stervensrode…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.481 Wat je wil dat weet je goed.
Een lach, een traan, je weet wat er toe doet.
Slechts 5 decennia jong, denkend aan het verleden.
Oud nabij in de toekomst,
maar bewust van het nu, steeds bewust van het heden.
Dan waren daar turbulente en de jachtige jaren
De kracht van de liefde deed de drukte bedaren
Steeds geboeid van je zoektocht
naar die…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 De schuiten hebben de dag volbracht.
Zij drijven terug naar de goede haven.
Achter de kim ligt de zon begraven
onder de troost van rode pracht.
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.
Zo glijden…
Blijf er voor gaan
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.630 Plotseling opgeslokt door het zieke lichaam
dreint het kwellende hart onverdraagzaam.
Weggerukt van het alledaagse leven
tergt het hartzeer jouw onrechtvaardige pijn.
Dit had jou nooit mogen gebeuren
Nooit
Nooit!
Maar krachtig is jouw geest om ook deze worsteling te ondergaan.
Blijf vechten en blijf knokken, mijn liefste nicht, blijf er…
Tweestromenland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.716 Men zei mij dat U duister was
een dienaar van de duivel was
maar God - wie waren zij
toen ik hun weerzin naderhand
zag als een opgebrande zon
die neer zou vallen in uw zand
Waste hun leugens van mij af
paste mijn ogen weer op stand
gezichten waren zoveel anders
dan voorheen - nu hand in hand
ik hen zag gaan - de lachebekjes
zonnestralen…
Waarom?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.328 De dood arriveerde veel te vroeg in jouw leven.
Waarom?
Waarom jij?
Waarom nu?
Waarom zo jong?
Waarom?
WAAROM GODVERDOMME?
Waarom?…
Slaap zacht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
3.062 geboren zo klein,
zo kwetsbaar, zo fijn,
ik zie wat van mezelf,
maar ook dat jou,
een mensje van ons samen,
Dat is precies wat ik wou.
Slaap zacht,
Lief mensje,
Slaap zacht.
Ssssht.…
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
In wolken vastgenageld
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.548 Soms dan tolde jij om dingen
die wij ongezegd verzwegen
bloosde jij dieprode nerven
van november op mijn pad
zocht jij in wolkenwit gestaag
verlegen land in noorderwind
vocht jij als weerhaan op de spits
het jonge roest - verloren regen
Soms dan wist jij als geen ander
wat voorbij ging in de stad
zag jij er meer nog van mijn hart
dan ik…
NACHT-PIEKEREN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.259 Als 'k de slaap niet kan vatten
en 't spookt maar in mijn kop
wil ik 't liefst me gaan bezatten
of sexen zowel bottum als top
stoeien, zuipen, ze vermoeien
brengen je gedachten tot staan
maar de klamheid gaat ook groeien
aan dat denken, aan dat gaan
het verraadt leegte en angst
niet weten hoe, waar en wat
'k word bang, banger, bangst…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart…
Duizend jaren als een dag
gedicht
3.3 met 38 stemmen
16.776 Mijn leeftijd is negenentwintig jaar.
Vermenigvuldigd met een factor honderd
kom ik op drie millennia. Verwonderd
krimpt mijn historisch inzicht in elkaar.
Ons godganse ideeënrepertoire
ontstond in deze zucht, geen uitgezonderd.
Wereldgeschiedenis? Ben je bedonderd:
de laatste nieuwtjes van een roddelaar.
Slechts honderd keer de tijd die…
Prijs de Heer !
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.091 Niet voor niets - zo hoopte ik
was ik die avond uitgeweken
om te horen van Zijn woord
dat zoveel hemeldraden spon
want ook al was ik dan profaan
toch zocht ik iets nog van Zijn wezen
als een kind dat spoken vreesde
na een ondergaande zon
Verwonderd keek ik om me heen
zag honderd oudjes neergestreken
in het zaaltje waar ik zijn moest
en…
Vriendschap.
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
5.114 Ben je verdrietig?
Kom dan bij mij,
dan leen ik je mijn schouder,
huilen is vrij.
Ben je boos?
Kom dan bij mij,
dan praten we er over,
uiten is vrij.
Ben je weer blij?
Kom dan bij mij
dan vieren we dat samen,
vieren is vrij.
Ben je soms eenzaam?
Kom dan bij mij
en speel dan samen,
een spelletje met mij.
Ben je gelukkig?
Blijf…
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.569 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóch nog overwaaien
en halen heel wat levens nooit de…
Lof der Koekeperen
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
3.220 Dans met je vrienden onderweg
om ze een leven lang te eren
weef met sterrentouw de hemel
als je in de regen staat
span er het paard achter de wagen
om het daarna af te leren
wees zo dapper als je zijn kunt
en verricht een heldendaad
Neem steeds genoegen met genoeg
en neem de tijd om haar te delen
lees soms brieven van geliefdes
die allang…
Verdeel en heers
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.739 Donder en bliksem
Krassende kraaien
Hier heerst heer haan
een hooghartig bestaan!
Hij pikt hier,
wat hij pikken wil,
En kraait zijn kraai
wanneer hij kraaien wil!
Donder en bliksem
Krassende kraaien
De arbeidsvreugde gaat
naar de haaien!…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Alom, aan de ronde zomen
van het rustig vergezicht,
aan de lage damp ontkomen,
aan de oever van het licht,
achter 't levendig gewemel
van de daken, op het goud
van de uitgespannen hemel
opgericht, is 't winterhout.
Hoog over de lege tuinen
staat het, zuiver afgerond,
met zijn vederige kruinen
op tegen de avondstond,
met zijn neergebogen…
Die arme oude clown
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
921 Zijn verdriet kon de oude clown amper nog verbergen,
verwend vertroeteld publiek begon teveel van hem te vergen.
Zijn vrolijk geschminkte gezicht treurde zichtbaar van verdriet,
het traantje op zijn wang was wat hem die dag verried.
Maar amper kon hij de kinderen nog plezieren,
Was hij te oud, moest hij stoppen? Is hij overgeleverd aan de…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 Laten we slapen tot de dagen
van december zijn gebroken
en de scherven van een zomer
in een houtvuur zijn vergaan
en tel met mij de maanden mee
door ze in weemoed weg te dromen
en aanhoor de zevenslaper
zachtjes snorren in de maan
Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw
om witte schoenen bij te dragen
en te vallen in jouw schaamte
tot de tijding…
Elke dag weer.
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
4.499 Elke dag weer
doet dat meer zeer,
groet me nou eens
en lach eens een keer!
Hoe gaat het met jou?
hoe gaat het met mij?
Veel meer dan dat
verlang ik niet van je.
Gun me die eer.…
Een prachtige toekomst
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.778 Het gaat niet goed met onze planeet,
zo hier en daar wordt het wat heet,
in Afrika is ‘t wat verdroogd,
dus wordt er weer vergaderd en betoogd.
Maar waarom zouden we zeuren,
we hebben een auto en televisie in kleuren,
en na een paar maanden hard werken,
vliegen we naar de zon om aan te sterken.
Daarna gaan we er weer met vol gas tegenaan…
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 Er is meer
Ik weet het zeker
Ik spring op
En klim verkalkt
Met handen en voeten
Schurend langs het touw
De knopen zijn mijn roes
De glorie kruist mijn blik
Er is meer
Ik weet het zeker
Onder mij de klas
Ik kijk en hoor de fluit
Maar zwetend klim ik
Euforisch verder
Ik nader het einde
Schat mijn kansen
En ga door
Er is meer
Ik weet…
Geven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
685 Geven, ‘t lag niet in zijn aard,
bleef inhalig heel zijn leven,
in vergaren heel bedreven,
een echte gierigaard.
Vriendschap bleef hem ook bespaard,
geen talent om liefde te geven,
geven, ‘t lag niet in zijn aard,
bleef inhalig heel zijn leven.
Op ’t einde voelde hij zich bezwaard,
de dood deed hem beven,
hij kon ‘t leven niet geven,…
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 In 't Zuiden, in Zuid-Beveland,
waar over alle dijken,
waar dicht over de waterkant
de neveldiepten wijken,
Waar zich tot aan de horizon
de regelrechte lanen, -
zover, zover ik volgen kon, -
een schemerdoortocht banen,
Heb ik in het vergeelde gras,
in wat alom verdorde,
in wat alom verschrompeld was,…
Q koorts
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 Na Zembla is ‘t niet meer te vermijden.
Zijn de ministers plotseling kordaat.
Helaas is het voor veel mensen te laat.
De geitenboer wacht sombere tijden.
Zoveel in dit landje, is dat niet dwaas?
En ook, ‘t is toch lekker Die Griekse kaas.…
Ons schilderij.
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.146 De ontkieming in het levenslicht
kleurt een schilderachtig tijdsgewricht,
pendelend van kleur naar penseel,
streellichtende schildering:
zacht warm en emotioneel.
De jongleurs jongleren behendig in dit tafereel,
Kabouters dansen vrolijk rondom een prieel
Prinsen en prinsessen vormen statig een geheel,
Ridders en piraten strijden moedig onder…