De duurste kaarten zijn zelfs uitverkocht
Alle plaatsen zullen dan ook bezet worden voor
Die eenmalige jaarlijkse opvoering van de Troonrede
Deze krijgt eindelijk de plek die het verdient in
De Hollandse Schouwburg, op het Toneel
Een stuk met één akte, op- en afgang
Maar zonder applaus, wel een driewerf hoera
Met in de hoofd- en bijrollen…
een ietsje te verlegen
Charlotte danste de gavotte
op haar zwartfluwelen botten
Jacqueline was een waar katijf
maar ze had een prachtig lijf
Clotilde was erotisch
en hield van al wat bloot is
Victoria victoriaans
en Luna ondermaans
Zij krijgen allemaal in deze evocatie:
een nieuwjaarszoen, een feestkalkoen,
een daverende ovatie
Hoera…
Hoera, nu zijn we er bijna
We zien de zee niet maar hij is daar
Achter die ene dikke hoge duin
Het is nog eentje maar
We lopen nu wat harder
En dan volgt de laatste klim
We hijgen alle drie nu
Dit is heel zware gym
Jullie trekken me het laatste stukje
Dan ben ik eindelijk daar
Ik plof neer op de eerste duinhoop
Ben voorlopig effe klaar…
kletsend
met jouw beentjes en voetjes
waarmee je naast trappelen
ontdek je - ook kruipen en lopen kunt
elke dag komen er dingen bij
zien wij hoe jij groter groeit
onze kleine vriendelijke reus
stouwen wij het geluk dat jij straalt
in onze rugzak van dankbaarheid
die ons rijker maakt dan rijk
en harder dan hard zingen doet
hij leve lang – hoera…
Tot gisteravond vond ik de opstand in Egypte misschien wel de fijnste opstand ooit
Ik moest denken aan de vreugde die wij in het westen voelden toen er alweer lang geleden in China een opstand uitbrak
De berichten waren verwarrend, tot er een Chinees met een plastic zakje voor een tank ging staan
Dat begrepen we, hoera er was beeld
Iedere opstand…
ons God te beschrijven
dan komt hij niet verder
dan sterren en maan
alsof God de nacht is
- hoe simpel gedacht
VI
bezoek komt hier zelden
wie wil ons zien lijden
zien dwalen en dolen
in dit schier oneindige huis
tragikomische helden
die je beter kunt mijden
we zijn de staatsmongolen
we zijn echt niet goed pluis
hiep hiep hoera…
De huisdeur wordt ontsloten…
Jij, verrukt van ’t slot-geraas,
Staat te traplen op je poten…
Hiep, hoera!! Daar is de baas!!
Zeg… vanwaar die doffe blikken…?
Strakjes keek je nog zo goed;
Bello! Beest, je laat me schrikken,
Kom, kom, kom, een beetje moed!
Nou, niet als-maar poten geven!
‘k Snap ‘t: je zweert me eeuwig trouw;
Top!…