inloggen

Alle inzendingen van Huibert van der Meer

36 resultaten.
Sorteren op:

Flessenpost

netgedicht
3,3 met 7 stemmen 161
ik schrijf gewoon op hoe lief ik je vind op papier uiteraard want digitaal is zo koud in een fles stop ik mijn liefdesbrief aan jou en ik ga hem in de glasbak gooien dan komt ie vast wel gerecycleerd bij jou aan misschien in de vorm van een fles zoete wijn…

Ongecoördineerd

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 138
misschien moet ik gewoonweg trachten niet de cirkels op het water te zien uitdijen maar de steentjes richting diepte volgen naar donkerder, doffer en onverlichter dan het zuiverste zwart van onversneden angstdromen ooit verlaten te worden ik dan langzaam maar zeker wennen kan aan de vanzelfsprekendheid van pijn om ongecoördineerd…

Nieuwe wereld

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 141
ik hield vroeger al van donkere luchten, van harde striemende wind en regen die kletterend op de ruiten van mijn kamer uiteenspatte en de balkondeuren in de sponningen deed ratelen alsof ik in dat monotone geratel weer naar nieuwe wegen kon gaan zoeken en ik reizen kon naar werelden die nog onontgonnen waren, zonder dat volwassenen bezig…

Reconstructies

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 139
lichter dan een veer geworden omhul ik mij met louter lucht uit het zuiden, uit het noorden zolang de wind me maar bevrucht lichter dan een veer geworden val ik in slow motion neer en als je luistert hoor je woorden die ik uitspreek keer op keer kijk mij wuiven naar het broze of naar reflecties in een plas naar wat beweegt, vol is van…

Spiegel

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 112
mijn gelaat gegeseld door wind en elke gedachte achter mijn huid zal eveneens zijn gezandstraald en met het helmgras meebuigen - langer heen en korter weer en langer weer en korter heen - tot ik mij achterrover laat vallen doe alsof ik ter plekke sterf maar ondertussen gewoon staar naar het wolkendek dat in en uit mijn blikveld verdwijnt…

Alzheimer

netgedicht
4,3 met 6 stemmen 153
ze staart naar een punt ver weg hier vandaan stottert woorden in een taal die geen mens kan verstaan ze ziet het licht gefilterd vallen door het getinte glas in lood, het kleurt de man op de kansel in geel en in rood dan zit ze plots op haar bed hoort de stem van haar zusje en haar moeder komt bij haar die geeft haar een kusje ik…

De Onzichtbare Man

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 137
onzichtbaar ben ik geworden geleidelijk zoals dat heet steeds minder en minder mensen zagen mij nog staan (straks zijn er zelfs geen regels meer behalve dan de witte: een vers van witregels witregellasso's) onzichtbaar ben ik en ik loop door boekhandels en bibliotheken, ongezien pagina's uit werken scheurend (de woorden gaan zich…

Jeugdherinnering

netgedicht
4,0 met 5 stemmen 122
een auto rijdt een moedereend bijna zo plat als een dubbeltje veertjes dwarrelen op in het schijnsel van de koplampen van een volgende auto er valt niet veel meer te redden hier hooguit kun je haar aan de kant leggen twee kuikens aan de overkant dribbelen zenuwachtig heen en weer ze waggelen naar hun moeder toe het…

Ingekleurde vlokjes sneeuw

netgedicht
3,3 met 6 stemmen 85
we moeten zijn terugkeer vieren er een feest van maken zijn er voldoende slingers in huis voor als hij straks thuiskomt en zijn driften weer voor even heeft beteugeld confetti, die we omhoog werpen en dan als stuifsneeuw op zijn dronken harses zien neerdalen een bedwelmde man valt om ligt stil, bedolven onder olijke vlokjes sneeuw…

Vrede

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 96
urenlang staan in de schurende wind en weten dat sommige woorden lekker allitereren ja, dat vaak zelfs de ergste vergissing gewoonweg weer wordt vergeten als je dan vliegt en vervolgens toch valt kun je er vrede mee hebben…

Bellen

netgedicht
3,7 met 7 stemmen 124
stond ik in mijn regenjasje afzijdig van de rest, dromend in een plas starend, terwijl anderen schuilden onder afdaken ik zag tientallen bellen in het water en ze spatten allemaal uiteen zou mijn vader de komende dagen eens niet stomdronken thuiskomen? ik dacht: als ik maar heel lang hier blijf staan in de kletterende regen mij niet…

Selfie in het water

netgedicht
4,0 met 4 stemmen 138
ik staar naar het water dat alleen is en net zo koud als de dood trek een jas aan stromend water warm je even kijk omhoog naar de zon laat de vissen zwemmen in je lichaam strek je uit stil kabbelend ik weet niet of mijn gezicht gespiegeld wel met je mee stroomt of hier achterblijft…

Elkaars blikken en blozen

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 102
ze zat soms stil in haar keuken bezig haar tranen te versnijden in plakken stromende vloeistof kronkelend nog op de snijplank verder snijdend, steeds kleiner fijner snijdend de pijn van zijn mijn blik op haar, haar blik op mij elkaars blikken, elkaars blozen ze glimlachte om de flinterdunne brokjes traan, klevend aan metaal en met…

Klein te zijn

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 86
nu wil ik schuilen in het vermotregende gras, zo klein zijn dat geen mens mij nog ziet en ik zal misschien afdalen gaan slapen bij mierenvolkeren om weer ondergronds te ontwaken door de nauwe gangenstelsels waardoorheen soms het daglicht lekt zal ik ronddolen en gaan leren om te begrijpen dat architectuur ook een optelsom kan zijn…

Zonsondergang boven zee

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 148
ik sleep de zonsondergang tot vlak achter je hoofd je haar lijkt wel van ebbenhout in de waaier van rood licht de lucht trilt en weeft zich teder rond je zachte huid ik raak je aan, je heupen raak verstrikt in je armen zeewater bubbelt als champagne…

Dichten

netgedicht
3,1 met 7 stemmen 121
dichten is een keuze parkbank of voedselbank maar 's nachts uitzicht op de Melkweg vol sterren zolang het nog gratis is want er komt een tijd dat als je de nota niet betaalt er een testbeeld hangt dat het donkere hemelruim gewoon al die tijd al een scherm bleek te zijn Made in China hoe kan het ook anders? kinderen die sterren…

Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 134
I het is de ijle lucht die beweegt ja, die bewogen wordt en trilt alsof iemand groter dan wijzelf geluidloos roffelt op een trommel en alles op de vlucht doet slaan in natuurlijke, logische stromen het water dat dan dromen gaat en wind die klimt in de bomen zij is een slang in verzengende hitte wachtend op de sterrenloze nacht: roerloos…

Dichter aan zee

netgedicht
3,3 met 6 stemmen 101
en als de oude dichter staart naar het apostolisch blauw strelen woorden heel bedaard de rimpels van een oude vrouw en uit haar bloeien rouwviolen droevig, feeëriek en zacht terwijl het maanlicht wordt gestolen uit de geopende crypte nacht en nog steeds zal zijn pen zingen van alle triviale dingen in crescendo en herhaling in symfonische…

Botsing met een vlinder

netgedicht
4,0 met 7 stemmen 146
ik ben in botsing met een vlinder gekomen nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen waar alles donker is, verdord en stukgemaakt haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen…

Onecht licht

netgedicht
4,0 met 6 stemmen 117
ik heb het maanlicht in een zwarte doek gewikkeld en op een plek neergelegd waar het ongestoord kan schitteren om het te vinden moet je door vele donkere kamers gaan chemische processen - en daarna in de dampende vroegte staan men zegt mij dat dit licht in wezen onecht is, slechts een reflectie van het werkelijke licht maar werkelijkheid…

Kruisbeeld

netgedicht
3,8 met 5 stemmen 76
misschien heeft hij ook nog wel minuscule tranen geweend die niet zijn gezien en dus ook nooit zijn neergeschreven, onbekend gebleven woorden gefluisterd die teruggaan naar de aller diepste tijd waarin schaduw en licht nog niet van elkaar te onderscheiden waren ik denk dit starend naar zijn beeltenis terwijl zijn gezucht mij beroert…

Tussen de stenen

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 111
ik schuil tussen de gladde stenen vergroei met het mos en voel de regen kletterend vallen op mijn gedachten die naakter zijn dan ooit en weer zullen drogen in de wiegende warmte van een zomerse dag ieder ander zou zeggen dat ik hier niet pas: zo seizoenen lang tussen het ongedierte kruipend op mijn huid en krioelend…

Ontdekkingen

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 81
ik ontdekte als kind dat de zomer uiteindelijk bleek te bestaan uit langere tijd langere tijd van schaduw en dat de straatklinkers langere tijd warm waren en ik wist pertinent zeker dat de ijsjes sneller smolten maar daar stond dan tegenover dat we gedurende de winters langere tijd geen ijsjes kregen…

Audiospoor

netgedicht
3,0 met 5 stemmen 85
in de spiegeling van het brakke water droomt ze en ligt ze stil in de zon zij wier zoute huid nog zoeter smaakt dan suikerspinnen op de Haagse kermis waar onverhoeds geluid verdwijnt alsof we samen verstoppertje spelen en ik mij schuilhoud in een stomme film en Charlie Chaplin grappig zie flaneren over haar borsten tussen…

Voorland

netgedicht
3,6 met 7 stemmen 96
hier hangt een jarenoud verdriet 't kleeft aan foto's en aan stoelen een zwaarte die je eigenlijk amper ziet maar daarom des te meer kunt voelen men zegt dat hij veel teksten schreef en dat hij woonde in gedichten maar uiteindelijk eenzaam achterbleef zoekend naar rijm en vergezichten hier hangt een jarenoud verdriet…

Geloven

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 101
het is net, zegt ze, alsof de lucht begint te trillen op de momenten dat alleen ik naar de takken kijk het gebladerte dat loslaat en valt alsof mijn blik het aanwakkert een soort sterfte teweegbrengt wil je, vraagt ze, morgen samen met mij naar de bomen kijken? ik twijfel, laat haar eigenlijk liever geloven dat ze de herfst aanstuurt…

Zondagochtend in het bos

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 136
ik was alleen buiten, het was zo'n dag dat de lucht zonder kleur was, of mag grijs wanneer men het in verband brengt met lucht ook gewoon kleur heten? ik ging glimlachend zitten op het groene mos en zag de bladerloze takken van de bomen lichtjes in de niet al te heftige windstoten heen en weer zwiepen,- een begroeting aan van alles…

Watertaal

netgedicht
3,8 met 6 stemmen 119
ik heb woorden in water geschreven en daarna er een steen op gegooid in cirkels lijkt taal pas te leven als het stroomt lijkt pas alles voltooid heb onder water proberen te spreken niet gehoord ja, hooguit door vissen en verdomme ze konden slechts gissen omdat mijn woorden op luchtbellen leken…

Voor mijn dronken vader

netgedicht
4,1 met 7 stemmen 110
de vertraagde voetstap op de trap het gierende geluid van de huissleutel die onophoudelijk het slot mist - het zijn de kogels door mijn hoofd ik geloof dat ik krankzinnig word nu ik mijn geboorte wens te wissen en mij vastklamp aan mijn kussen om de ruïnes niet te hoeven zien later zal ik neerschrijven hoe je strompelend mijn kamer betrad…

Wrikbaar

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 62
wrikbaar ben ik lang zo sterk niet als dat ik je aanvankelijk wilde doen geloven maar dat was dan ook voordat ik je had aangeraakt verlangen is wreed het veranderde mij in een hebberig monster met een ego gelijk aan een veroveraar die desnoods bereid was te doden maar nu laat ik mij vallen blijf ik naast je liggen en vertel ik…
Meer laden...