3397 resultaten.
strijkconcert voor twee
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.843 Jouw schaterlach
geeft me een lekkere schok
Ik hoor het dubbelconcert van Bach
en krijg onverwacht een stijve stok.
Twee strijkers die smachten
moeten niet langer wachten.
Wij willen noten kraken
waar stemmen staken.
We zijn er hard aan toe:
samen
entre nous…
stil verlangen
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
4.438 Uitgelaten schenken we onze lichamen
in doen en denken vrij.
Open deuren en ramen
koelen onze warme posities.
Ieder stukje huid wil graag delen
met wat mondeling wordt overeengekomen.
Tranen verschijnen als liefdessappen,
ogen spreken over een gave,
brandende tongen zijn niet te blussen.
Het genot is oorverdovend.
Maar ik kende geen verlangen…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 Een oorspronkelijk wit zet een loom
bruin naaktstrand plots tot denken.
Twee neergedaalde slanke lijven
zitten niet met hun blanke tint.
Dubbelwit lopen hij en zij
bekeken naar de vloedlijn.
De warme lichamen omarmen elkaar
en vermengen zich een beetje
met de koele zee.
Beide hoofden verzoenen zich,
liefdevol en
jaloeziewekkend
Een diepblauwe…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 Voor stellingen is geen plaats.
Jouw ogen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande luchten.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand zoekt rust op je warme dij,
jij tast naar mijn droom.
Aarden in het hemelse
geeft ons vurige gloed.
Wij zijn in de volheid van de maan.
De zon heeft nu geen schijn…
geestig
hartenkreet
3.7 met 41 stemmen
3.805 je huid is stiekem mijn taal
jouw adem mijn verhaal
het tere bloot
kleurt je aandoenlijk rood
ik streel tot je
maagdelijk wit bent
eindeloos natuurlijk
dat is jou bekend
twee lijven beramen
in warmte en kracht
een nieuw lichaam
floretzacht
wij zijn het zwakke
vlees ontstegen
en hebben Pro Deo
de geest gekregen…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 De felle Dood, die nu geen wit* mag zien,
Verschoont* de grijze liên.
Zij zit omhoog, en mikt met hare schicht
Op het onnozel wicht,
En lacht, wanneer in ’t scheien
De droeve moeders schreien.
Zij zag er een, dat, wuft* en onbestuurd,
De vreugd was van de buurt,
En, vlug te voet, in ’t slingertouwtje sprong
Of zoet Fiane zong,
En huppelde…
HET STOKSKE van Joan van Oldebarnevelt, vader des vaderlands
poëzie
3.8 met 74 stemmen
13.914 Mijn wens behoede u onverrot,
O STOK en stut, die geen verrader,
Maar ’s vrijdoms stut en Hollands Vader
Gestut hebt op dat wreed schavot;
Toen hij voor ’t bloedig zwaard most knielen,
Veroordeeld, als een Seneca,
Door Nero's haat en ongena,
Tot droefenis der braafste zielen,
Gij zult nog, jaren achtereen,
De…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 O God, verlicht haar kruis,
Dat zij den held op ’t huis
Met blijschap mag ontvangen,
Die tussen hoop en vreze drijft,
En zucht, en uitziet met verlangen
Waar dat hij blijft.…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen,
aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen.
O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken,
dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben.
Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.
Of zo 't u dus behaagt om onzer zonden schuld…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Vreemdeling
Kerkgalm
Vr. Wie luistren om de vraag eens vreemdelings te horen?
K. Oren.
Vr. Wie stopt ‘s Lands Voorspraak hier de mond met deze steen?
K. Eén.
Vr. Mauritius? Wat kon de Landvoogd dus verstoren?
K. Toren.
Vr. Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên?
K. Neen.
Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Had hij Holland dan gedragen,
Onder 't hart,
Tot zijn afgeleefde dagen,
Met veel smart,
Om 't meinedig zwaard te laven,
Met zijn bloed,
En te mesten kraai en raven
Op zijn goed?
Maar waarom de hals gekorven?
Want zijn bloed
Was in d' aders schier verstorven;
In zijn goed
Vond men nooit de pistoletten
Van 't verraad…
WILDZANG
poëzie
3.8 met 27 stemmen
8.869 Op de Hofstede van ‘De Hinlopens’, buiten Naarden.
---------------------------------------------------
Wat zong het vrolijk vogelkijn,
Dat in de boomgaard zat!
Hoe heerlijk blinkt de zonneschijn
van rijkdom en van schat!
Hoe ruist de koelte in ’t eiken hout,
En vers gesproten lof!
Hoe straalt de boterbloem als goud!
Wat heeft de wildzang…
Valse hoop
netgedicht
3.3 met 94 stemmen
6.433 De nacht verkracht door valse hoop
op vlezig dij of bil.
Hormonen vieren dronken feest
in menig lichaamsdeel.
Gespannen spieren, kloppend bloed
het vlees geërecteerd.
Als in paraatheid voor de daad
doch door moraal vaak genegeerd.
De nacht verkracht door valse hoop
op benen, bolle borst.
Liters zaad door lust en wanhoop
in tissuepapier…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
op een december-dag;
in het ziek laken dat ruikt,
en mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.
Want gedurig was ik lui en dom,
onkuis, hovaardig en zot,
ik was gulzig aan bier-…
Op ons weeshuis
poëzie
3.8 met 13 stemmen
5.460 Hier treurt het weeskind met geduld,
Dat arm is, zonder zijne schuld,
En in zijn armoe moet vergaan,
Indien gij 't weigert bij te staan.
Zo gij gezegend zijt van God,
Vertroost ons met uw overschot.…
aards goed
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.634 Jouw ogen liggen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Voor meningen is geen plaats,
onze monden zijn fijn gesnoerd.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande dromen.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand rust op je golvende dij,
jij raakt mijn verheven tepel.
Aarden in het hemelse bestaan
geeft ons vurige zonnegloed.
In de volheid…
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 Langs het eenzame spoor
de telefoonpaal.
Hij gonst.
Er is geen ander geluid
langs het eindeloos spoor.
Een wolk drijft over hem
en is onverschillig.
Het landschap "gaat zijn gang"...
Toch gonst de telefoon-paal dag en nacht,
onder de hemel.
Het is een verlaten pijn,
een onophoudelijke klacht...
Als wij hem horen:
ons hart breekt, in zelfpijn…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Wat treurt gij, hooggeleerde Vos
en fronst het voorhoofd van verdriet?
Benij Uw zoon de hemel niet.
De hemel trekt, ay, laat hem los.
Ay, staak dees ijdele tranen wat
en offer, welgetroost en blij
de allerbeste vader vrij
Het puik van uwe aardse schat.
Men klaagt, indien de kiele strandt,
maar niet, wanneer ze rijk gelaân
uit de verbolgen…
waterkou
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
897 wat doet een mens
met het verdriet van bomen?
ze raapt het op en
droogt het in een boek
ruikt natte rozenbottels
wrijft ze langs haar broek
weemoedig weet ze niet
waar dit gevoel vandaan komt
het jaargetij verspert het pad
met weefsels ze rilt en trekt
haar rits iets verder op…
waden in beelden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.054 het bed is een polderland
molens draaien op volle toeren
lakens worden vermalen
en te bleken gelegd
sloten vallen droog en lopen
over het matras het zakt in
op een, soms twee plaatsen
ik trek mijn laarzen aan
de molens zijn gestopt en
de regen blijft komen maar
ik kijk omhoog en baad
in weelde…
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 Aº 1637
I.
(OPSCHRIFT VAN BUITEN)
De wereld is een schouwtoneel,
Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel.
II.
Geen kind de schouwburg lastig zij,
Tabakspijp, bierkan, snoeperij,
Noch generlei baldadigheid;
Wie anders doet, wordt uitgeleid.
III.
Toneelspel kwam in ’t licht tot leerzaam tijdverdrijf,
Het wijkt geen ander spel noch koninklijke…
een van hen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.144 de dames in het kippenhok
gaan weer tekeer van tok tok tok
gaat het om een korrel graan
of indruk maken op de haan?
eentje trekt zich terug op stok
met verongelijkt gemok
ze wil er zo graag boven staan
en hier zover als ...... vandaan
ze krijgt er pijn van in haar kop
en denkt: hoe los ik dit nu op?
ik loop hier telkens tegenaan
en wens…
beltoon (vier haikus)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.072 lange dunne man
grijpt naar zijn eigen billen
hoorde telefoon
zijn handen dansen
betasten zijn hele lijf
waar is dat ding toch
mager lijf beweegt
totaal theater op straat
geluid uit zijn zak
voorbijganger lacht
ontvangt schouwspel als geschenk
lichtpunt van de dag…
doorbraak
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.038 als je alle kruizen
op een hoop gooit
zie ik een brandstapel
een oudere vrouw zegt
dat iedereen toch
het eigen kruis pakt
geslapen als een os
gewerkt als een paard
geslapen als een os
met mijn blote voeten
op het ijskoude beton
maak ik een foto
een bedruppeld web
tegen de gesloten hemel
achter de tralies van het balkon…
ben je boos?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.441 ze verzetten zich
met handen en voeten
maar bij kop en kont
pak ik ze op
doe ze in een doos
verzegel die met kop-dicht tape
en zet hem op het spoor
in een platte wagon
naar de horizon
kleiner wordt de doos en kleiner
gedachten proberen uit te breken
ik zie ze beuken maar
het tape houdt stand
klein
wordt de trein
en verdwijnt…
Op de Vijf Zinnen
poëzie
3.5 met 21 stemmen
7.661 ’t Misbruik der zinnen werkt in ’t einde pijn en smart,
Doch ’t redelijk gebruik vernoegt des mensen hart;
Dat ’s aardse zaligheid. Wie wenst hier groter goed,
Als, in ’t gezonde lijf, een gans vernoegd gemoed?
HET GEZICHT.
De blinde, die weleer aanschouwde ’t lieve licht,
Kan tuigen, wat het zij* te missen het gezicht,
Te wroeten, als de…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 Wie hoor ik op mijn graf?
Gij minnaars gaat er af.
Wat koomt gij rouwe dragen
En mijne dood beklagen?
Ai, staakt uw droef gesteen*:
Schep moed, en wees tevreên,
En wens mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.
De mens leeft met bezwaren
Om schatten te vergaren:
Daar alles, wat men ziet,
Veel…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 van Gaasperplas
naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke…
Een sombere droom
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.798 Droevige momenten
in een sombere nacht
Met tranen
heel zacht
Momenten van buien
vol pijn en verdriet
Toch met wat liefde
omdat iemand het ziet
Een iemand
die troosten kan
en jou uit jouw
sombere droom laat ontwaken…
KINDERLIJK
poëzie
4.2 met 117 stemmen
24.245 Constantijntje, ’t zalig kijntje
Cherubijntje, van om hoog,
D’ijdelheden, hier beneden,
Uitlacht met een lodderoog.
Moeder, zeit hij, waarom schreit gij?
Waarom greit gij, op mijn lijk?
Boven leef ik, boven zweef ik,
Engeltje van ’t hemelrijk:
En ik blink’ er, en ik drink er
’t Geen de schenker alles goeds
Schenkt de…