5925 resultaten.
Zoals gij in de schaduw zat
poëzie
4.4 met 12 stemmen
2.209 Zoals gij in de schaduw zat
En al de glans in de armen had,
Die fijngesponnen, wonderbaar
Geweven lag in 't hangend haar
Van uwe zuster, - want gij zijt
Mij zusters in lieftalligheid, -
En gij die ongevlochten pracht,
Die als een bruidskleed van de nacht
Haar lichtgebogen hoofd omsloot, -
Uw handen hoog, uw schouders bloot,…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 Ik denk aan u zoals gij waart, toen de eerste maal
ik uw gestalte donker op zag komen tegen
het licht gewemel in de feestelijke zaal,
en ik van uw gelaat mijn welkom heb gekregen.
‘k Hoor van uw woorden nog ’t beminnelijk onthaal,
ik zie, bij ‘t golvend gaan, de ranke leest bewegen,
en dat gebeiteld schoon, dat in ’t rijk gestraal
der luchters…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.
winter maan…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 Op dromen rijdt mijn wolkentrein
door strobolicht langs oosterlijn
met speelgoedvogels voor het raam
waar noorderlicht mijn gids zal zijn
op hemelsporen buitengaats
door stiltes die ik achterlaat
stationnetjes van Nooitgedacht
gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer…
Huis van de Geleerden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.680 Om die ene overgebleven vraag
maar beantwoord te krijgen
moest ik weg - de berg op
En ik fietste uit verlangen
en met honger in mijn benen
naar het Huis van de Geleerden
kromgebogen op mijn tenen
en ik hijgde uit nieuwsgierigheid
ik hijgde uit onwetendheid
en fietste alsmaar harder
iets van toekomst tegemoet
Treed naar binnen zo U wilt…
Belladonna
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
2.834 Zo langs velden en langs wegen
zocht zij in het ochtendgloren
vrouwenmantel, goudenregen
ogentroost voor haar verdriet
valeriaan en monnikspeper
sleutelbloemen, riddersporen
alles voor haar rieten mandje
dat zij meedroeg met een lied
Ze hopte zomaar van de hop
weer naar de heermoes en het koren
zwierezwaaiend met haar armen
tussen bloesems…
Pulp
gedicht
2.8 met 19 stemmen
12.825 De houtpulp, die zo'n kleine honderd jaar
als drager dient voor al wat wordt geschreven,
begint het met de jaren te begeven,
dus vallen alle boeken uit elkaar.
De pulproman maar ook het meesterwerk,
want als de zure tand des tijds gaat zieken
stoort hij zich niet aan oordeel of kritieken,
die knaagt aan ieder genre even sterk.
En…
Liever líever
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.133 Je leest een heel dik boek
Je bent er door geboeid
En liever daarmee dan met mij
Is 't dat je je bemoeit
'k Schrijf achteraf dit op
Ik schrijf wat op papier
En liever dan de fantasie
Had ik jou levend hier
-----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1958.…
De Heerboer
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.555 Eens per jaar wanneer de heerboer
weer zijn hooikist liet verdelen
kwamen kroegenlopers samen
om een nachtvlinder te stelen
om te dansen achter maskers
met hun stukken van verdriet
in een omhelzing van een speeldoos
die er dagenlang bleef spelen
Even waren zij onzichtbaar
als de schimmen die zij waren
uit een kijkdoos opgestaan
om benen…
Reddertje
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.071 Vat geen kou mijn beste jongen
sprak mijn vader toegenegen
en hij trok mij goed bedoelend
warme winterkleren aan
twee stoere boeren winterlaarzen
waar hij krom voor had gelegen
en een jas van houtje-touwtje
uit een mottenbal gehesen
wollen wanten en een das
om zo mijn mannetje te staan
want een held ging nooit op sokken
had hij altijd onderwezen…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
God lof, wij gaan het Paasfeest vieren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Uw weg is eenzaam en alleen,
zelfs vrienden zullen U verlaten,
vervuilde lucht is om U heen,
de ademtocht van wie U haten,
waar 't priemend oog U gadeslaat
bent U de troost van hulpelozen
in 't woord dat U hen horen laat
tussen het snerend woord der bozen
waar jaloezie en razernij
zich fel en luidkeels openbaren,
daar spreekt U openlijk…
Dan kraait de haan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 Op deze avond is zijn wereld ingestort,
de Koning die zich zomaar overgeeft,
geen koninkrijk dat hier gevestigd wordt,
geen troon waar hij toch minstens recht op heeft,
hij vlucht en warmt zich schichtig bij het vuur
en hult zich in de anonimiteit,
ik ken Hem niet: dé leugen in dit uur,
hij is de weg kwijt waar zijn Meester lijdt,
dan kraait…
De stille hof is vele doden rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 De stille hof is vele doden rijk,
geborgen in de schoot van moeder aarde,
hier rust het lichaam in de eigen waarde,
oneindig ver en binnen handbereik,
de bloesemvruchten door de zon gerijpt
zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen,
het ritselt in de struiken en de bomen,
geen vogel die de stilte hier begrijpt,
de groene hof is hen een…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Nu rijst de zon boven de doodsvallei
waar schuld en zonde onder gaan,
nu spelen licht en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons…
Verlate lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
488 Welkom, lentezon,
jij, liefkozing van boven,
eindelijk, maar toch.…
De Parel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.392 De wereld, zoals onze geest die kent
ligt in de schoot van toekomst en verleden
het onvergankelijke toegewend,
dat zich voltrekt in haar verganklijkheden.
Al wat zij voortbrengt heeft zich opgericht
vanuit een aanvang, in zichzelf gevonden,
en breidt zich uit en bloeit onder het licht, -
en gaat dan in zichzelve weer te gronde.
Maar over…
De soldaten en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 Kom, laten we een prachtig spel gaan spelen,
de grote klus is eindelijk geklaard,
er valt het een en ander te verdelen,
dat ene kleed is echt de moeite waard,
dat moeten we niet zomaar gaan verscheuren,
we dobbelen en zien wel wie er wint,
wie nooit eens moedig waagt zal altijd treuren,
we spreken af: wie 't hoogste gooit begint,
-------…
21 november 1981
gedicht
2.9 met 49 stemmen
9.814 Je liep daar naast mij in je gouden jack.
Ik liep je nog te leren kennen,
jij moest nog aan de oorlog wennen
die ik nog niet had afgelegd.
Wij gingen tegendraads de mensen tegemoet
die als een kalme waterval
vanaf de hoge bruggen kwamen.
Het was de allereerste stoet
die ik ooit zag waarin de namen
van allen waren uitgewist
en waarin…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
De aarde tot pracht .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zoals plantjes water nodig hebben en licht,
zoals dieren voedsel nodig hebben en drinken,
zoals een motor draait met energie,
zo heeft de aarde onze liefde nodig
om samen open te bloeien tot pracht.…
Grote Mensen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.719 Grote mensen zijn vergeten
waarom wolken vlinders waren
witte vleugels aan de hemel
fladderend in zomerzon
waarom de wind ze had gemaakt
tot ze als sprookjes over dreven
waarom wind ze had gemaakt
zoals een kind ze had getekend
Met een pluizenbol, een zilvermeeuw
een vlieger die bleef zweven
blote voeten liepen sneller
als de wind je dragen…
Nu rijst ons loflied uit de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 Nu rijst ons loflied uit de nacht
om 't grote werk dat is volbracht,
het klinkt tot in de hemel door
en mengt zich met het eng'lenkoor,
het graf ligt er verlaten bij,
de doeken liggen zij aan zij,
geen zware steen die weerstand bood,
het leven hoort niet bij de dood,
nu rijst ons loflied uit de nacht
voor Hem die ons de vrede bracht,
die…
Uitzicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
591 De dood
huilt om je heen
bij dag en nacht,
het leven
lacht je toe
in het geschreven
Woord,
de Heer is opgestaan!…
Zeer nabij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Heer, boven
maan en sterren
bent U
zo ver van mij,
maar door uw
Woord en Geest
bent U
mij zeer nabij.…
Adieu
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.254 Ik ben niet meer met u alleen
en op de peluw is er geen
o lieveling, die lot en leed
zo onafwendbaar zeker weet.
Geef mij uw mond en zie mij aan:
lang voor de zon, lang voor de maan
verzinken in de wereldmist
zijn onze namen uitgewist.
En wat mijn hand te strelen vond
zal liggen in de wintergrond
en wat mijn stem aan u bescheen…
MEIDAG IN MAART
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.069 Ik dacht wel, dat zij komen zou
lang voor het iemand wist,
en hebben we ons niet werkelijk
een maand of wat vergist?
Wij dachten ons de winter nog
ternauwernood voorbij
en vinden de verwachting al
rondom ons in de velden, de
verwachting van de Mei!
De traag ontwaakte hazelaar,
die ’t niet vermoeden kon,
staat nu…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Een leven ligt verbeeld in de enkele gedichten,
Die bij 't verstrijken van de jaren schaars ontstaan:
Zij liggen wijd verspreid, zoals de vuren aan
De kust, die land en zee gedeeltelijk verlichten.
De zeeman ziet de snelle schemer die zij stichten
In 't bouwland, en de bundel op de rotsen slaan,
En met een koene zwaai de waatren…
Oranje Boven !
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.573 Weerter vlaaitjes, prinsenappels
leverworst en abrikozen
boerenzult met pannenkoeken
chocolade ijs met room
nog één hapje Majesteit
U heeft er zelf voor gekozen
voor de balkenbrij met spek
de koninginnesoep, frambozen
Nog één hapje Majesteit
nog één klein hapje Majesteit
laat nu dat kleine kind niet staan
met worsten in haar hand gesloten…