13844 resultaten.
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreukelingen,
gevoelens net op tijd uit het water gevist,
nipt gered van verdrinkingsdood, toen de boot
der dingen onfraai schipbreuk leed, op de drukke
vloedgolf van de eenzame scheepvaartroute.
Voor een groot gedeelte gevoelsdood, ijskoud
in de trotse stormende golven gesprongen.
Kunstig onder het woelige water verdwenen,
toen het…
- Alsof het gisteren was -
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
1.344 Ik herinner het mij nog
prachtig gemijmer opgetogen..
alsof het gisteren was, een dagje uit,
mijn romantisch leven letterlijk bewogen,
toen ik je jaren geleden tegenkwam,
zag dat je ogen straalden.
De voetgangersbrug was opgehaald,
het lot van het leven reeds in beweging,
tijd liep voorbij in de gietendnatte regen
ik stond daar een beetje…
De dood aarzelt niet...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.454 En de dood
Aarzelt niet te halen
Jong en oud
Groot en klein
Waarom kan ik
Daar niet aan wennen
En waarom...
Het verdriet
En het gemis
Geeft altijd
Zo'n vreselijke pijn...…
op
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
565 terwijl ik probeer
slapeloze nachten
uit m’ n ogen te wrijven
schuur ik m’ n handen
aan harde stoppels
te hongerig om te eten
te dorstig om te drinken
te gek voor woorden
alles in mij brandt
behalve m’ n lampje
dat is uit…
Die arme oude clown
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
921 Zijn verdriet kon de oude clown amper nog verbergen,
verwend vertroeteld publiek begon teveel van hem te vergen.
Zijn vrolijk geschminkte gezicht treurde zichtbaar van verdriet,
het traantje op zijn wang was wat hem die dag verried.
Maar amper kon hij de kinderen nog plezieren,
Was hij te oud, moest hij stoppen? Is hij overgeleverd aan de…
een goed verstaander
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
540 niemand begrijpt me
geen familie
geen buur
of verre vriend
geen dokter
specialist
of psychiater
niemand begrijpt me
alleen m’n hond
we kijken elkaar even aan
en besluiten een heerlijke
lange wandeling te maken
in die prachtige stilte
praten we honderd uit
niemand begrijpt me
alleen m’n hond…
Gondellied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 O zuivere klanken
Gondellied
De Bacarolle
Bespeel mij vol en zacht
mijn lief
Als de trillingen van ivoren toetsen
die mijn oor
vangt in het trommelvlies
Eustachius
Ik voel een
brok
in mijn keel.…
tolk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 woorden glippen
van binnen
uit naar buiten
over je lippen
woorden
tonen vreugde
uiten smart
ontsteken licht
kleuren zwart
woorden
vertolken
de gevoelens
van je hart…
door een donkere bril
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
528 in de wandelgangen
van mijn gedachtegangen
graaf ik me mollengangen
blind
zoekend en hopend
blijft het donker…
Een onderkoeld negeren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 het smeulde
in haar ogen
hij kon het
vuur niet doven
haar blik
maakte hem laaiend
zij pareerde met een
onderkoeld negeren
geheven hoofd
terwijl hij schikte
woog en wikte in
een stamelend excuus
finaal was haar gebaar
de vinger naar de deur
hij redde theatraal zijn eigen
hachje verdween met rode kleur…
weer bij zinnen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
540 met een scherpe bijl
hak ik een wak
in mijn bevroren brein
splijt net zo lang
totdat er ruimte komt
voor zuurstofrijke woorden
die weer warmrood gaan stromen
tot begrijpelijke zinnen…
ruimte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 weg
wuif je
ruimte
wil je
laat me
zei je
ik doe niet anders
maar zal je
nog meer
ruimte geven
m’ n koffers staan al klaar…
ruimte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
570 weg
wuif je
ruimte
wil je
laat me
zei je
ik doe niet anders
maar zal je
nog meer
ruimte geven
m’ n koffers staan al klaar…
op weg
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
524 dode cellen
afschuddend
vervelt
m’ n geest
op weg naar een nieuw denken…
ach
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
612 je mag me best
tegen de haren
instrijken
ga gerust je gang
die paar
die ik er nog heb
krijg je toch
niet meer in de war…
eindje om
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
903 zwarte vogels
met hoge hoeden
knikken na
de onderste steen
eindelijk boven
maar te laat…
communicatie
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
599 ik kan m’n ergernissen
wel neerzetten
in het stof
dat jij laat liggen
maar dat wordt
dan al gauw
een smerig schrijven
en of je het zal lezen is maar de vraag…
gebroken
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
568 je ogen priemen
tikkend het raam
glashard
ik hoor me
weer aan scherven vallen
en voel opnieuw
de splinters…
onder spanning
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
607 te vaak
te diep buigen
over andermans
problemen
gaat toch
een keer
ten koste
van je
eigen rug…
cirkelen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
604 m’ n gedachten
linksom
of rechtsom
draaiend
kom ik toch
steeds weer
op het zelfde
punt uit…
diep gezonken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
580 opgesloten
in je eigen riool
zoek je
al blubberend
door je eigen stront
walgend van de stank
naar de niet meer te lichten
loodzware deksel
van je eigen beerput…
confrontatie
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
568 gedesillusioneerd
maak ik me los
van diegenen waarin ik
op de zoektocht naar…..
mezelf dacht te herkennen
en me krampachtig
aan vast probeerde te klampen
met frisse moed
ga ik verder
in de hoop
mezelf
nog eens
tegen te komen…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
bomend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 verwaaide bomen
bladeren m’ n hoofd
tijd nemend
composterend
tot voedingsbodem
voor nieuwe
gedachtekiemen
al bomend
schiet ik wortel
en vertak…
bomend
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
506 verwaaide bomen
bladeren m’ n hoofd
tijd nemend
composterend
tot voedingsbodem
voor nieuwe
gedachtekiemen
al bomend
schiet ik wortel
en vertak…
nevelig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
497 de wereld bekijkend
door soepogen
loop ik met m’n
chagrijnige hond
klam kleumend
langs ’t natte water
waar treurende wilgen
troosteloos tranen
over lange droeve wimpers…
Angst om reikende handen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
890 Een vlot
traag dobberend
op de rivier
Reikende handen
helpend
om de overkant
te bereiken
Grijpen
angst,
niet kunnen,
halverwege loslaten
Verder dobberend
alleen
niet vooruit
niet achteruit gaan
Dobberend
een druppel water extra
een traan.…
dragen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
645 donkerzware wallen
zakken diep
gegroefd
door het dragen
van zoutnatte ogen
te lang
bedroefd…
verwachting
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
593 heel zachtjes kus ik mijn gedachten
schilder ik jou in alle kleuren tegelijk
lopen wij samen over zeeën
bedwingen wij bergen zo hoog
als eerder nooit gezien
vrijen we tot aan het ochtendgloren
vliegen wij vogels naar de zon…