720 resultaten.
Schimmen in het brein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Deinend op de golven
Van redeloos verstand,
Opgestuwd door brekers
Van onbeheersbare emotie
Dwingt mijn brein mij
Om rustiger te gaan wonen
In mijzelf - om te voorkomen
Dat ik roemloos ten onder ga
Aan de vele offers die
Gebracht zijn in de tijd…
Wijselijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 Ik veeg de kleuren uit je gezicht
blader wat grijs door je haren
lekt geschiedenis weg uit mijn pen
zo vliegen woorden de wereld rond
die niet van mij blijken te zijn
maar als gestolen waren opgegeven
bevestigt roze rood haar zonnige zelf
wat me wijselijk doet besluiten
een andere toon te neuriën…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
Voorstelling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 zonlicht streelt liefdevol
door mijn haar
en ik sluit mijn ogen
prachtige beelden verschijnen
op mijn netvlies
uit tijden die leken vervlogen
de twinkeling op jouw gezicht
hongerig probeer ik je te vinden
door de werkelijkheid bedrogen…
Ontwaken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
449 wakker worden in een wereld
die niet de mijne blijkt te zijn
tracht ik al het wit uit mijn ogen
te wrijven doch zonder geluk
op de vlucht slaand voor hetgeen
aan mijn voeten ligt
ren ik zo hard ik kan naar hoger
gelezen gebieden
die eerder nog onontgonnen leken
zijn nu bereikbaar voor hen
die al langer van de letteren waren
maar nu duidelijk…
Verkleuren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Echtheid verkleurd
rituelen verscherpen
afstand langzaam groter
meer vergeetmenietjes
roepend in woestijn
monologen in cirkels
groeit liefde intenser
onzichtbare rouw
kleurt de wereld kleiner…
Beroofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
464 ineengedoken zit ze daar
grijsheid te vroeg ingetreden
ze lijkt haast versteend
dromen bruut ontnomen
nu de zon is zwart gekleurd
vallen harten uit de bomen
hangen schommels roerloos
zij verstommen evenals
ijle stemmen die roepen in de wind…
Verlossing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
476 in 't holst van de nacht
trekt zij laag over laag
aan om zich te
beschermen tegen
muiszacht opent zij
de ingang waar hongerige ogen
angstvallig zoeken naar
de maan die daar staat
het bergpad verlicht
dat zij betreden zal
om zo boven op de top
zichzelf te bevrijden van…
(On)werkelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
451 de dans zo intrigerend
ritmische bewegingen
omarmen de muziek
die opzwepender wordt
naarmate de avond
meer sterren telt
plots vallen schellen hem
van de ogen als de maan
haar ware gezicht onthult…
Op roverspad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 ik steel al jouw letters
ontneem daardoor jouw
woorden die op 't puntje
van je tong lagen
Ik gap al jouw portretten
verdonkeremaan jouw
beelden die je tot dan toe
gekoesterd had
Ik snaai al jouw liefde
eigen deze mij toe
en voel me rijker
rijker dan ooit te voren…
Een nieuwe morgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
570 onzichtbaar sluimer je
door nog ongeboren dagen
kleur je een nieuwe morgen
in ondefinieerbare tinten
die juist zo voelbaar zijn
tot op grote hoogtes
glimlachen zelfs zij
die van jouw bestaan
geen weet hebben…
Volledig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
570 verlangend naar meer dan armen
die me innig omstrengelen
me nooit meer los zullen laten
juist sterker aangetrokken zullen
worden waardoor mijn gedachten
die overuren draaien nog meer
nu mijn visie wordt ontnomen
geketend in liefde groeit de kracht
tot volledige overgave…
Zoekende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 nog heb ik je gevonden
toch voel ik ogen priemen
in m'n rug
haren klauteren langzaam
overeind en geleidelijk
naar benee
tot ik de jouwe vind
en de mijne neersla, en me
slechts kan hullen in stilzwijgen…
Terugkeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
606 Lief kind van mij
het is een misvatting geweest
te denken dat je klein was
sorry daarvoor.
Ik wil je je ruimte weer teruggeven
in en om je wezen heen.
Ik beloof je
een helpende hand te zijn
in het grote huis
waar je nu mag wonen.
Toe, kruip niet weg,
hier is het veilig
ben je van waarde.…
Eigenzinnig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 gesloten ogen leunen in
hem die al zo lang kraakt
als dat voeten rond zijn
dromen lopen vooruit
waarin gedaantes haar
wegwijs proberen te maken
tot zij haar vleugels
uitrekt en opvliegt
om de zon te kussen…
Bevrijd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
473 met zonlicht wast zij
haar manen in de rivier
die haar meevoert
stroomopwaarts naar
daar waar een immense
schoonheid zich
openbaart nu zonden
liggen begraven in een
te ondiepe waarheid…
Getekend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 ontroostbaar zijn geknakte zielen
die doelloos rondzwemmen
in een poel van rouw
stemmen echoën na
vlijmscherpe tongen kerfden
diepe wonden op hun ziel
zij die wanhopig opzoek waren
naar ontkenning van
verlangend naar bevrijding
zij kozen hun (eigen)weg…
Nietsvermoedend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
475 vliegt hij in haar web
dat zij doelbewust
op deze plek gesponnen heeft
nog versuft van de klap
omarmt zij hem, met heel haar
intrigerende zijn
zal hij ooit te weten komen
van haar vooropgezette plan
om hem langzaam
maar zeker voor haar
te winnen, daar verzetten
totaal zinloos is
bespeelt zij hem net zolang
totdat hij al zijn…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
Opvarende
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 De (stabiele) ondergrond
bepaalt de lengte
van vele straten
die beduidend
langer zijn
bij hemelsblauw
dan varen meer
reizigers uit
opzoek naar geluk…
Wijselijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
548 Nu de ochtend kriebelt
trekt zij langzaam de deken weg
zonnestralen nodigen mij uit
op te gaan in hun schoonheid
vogels zingen een lieflijk lied
waar ik met volle overgave op in ga
de wind geeft me 'n duwtje
wanneer zij mij onhoorbaar
ten dans vraagt om zo deze dag
te beginnen…
Vieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 ik kus de tranen van je ziel
die rijkelijk vloeien nadat
je stukje bij beetje loslaat
datgene dat je al jaren
vasthoudend meetorste
nu voorzichtig laten vieren
maakt dit het ongeplaveide pad
wankel doch uitdagend
er lonkt licht aan de horizon…
Wankel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 angst knaagt aan tafelpoten
wat hem doet wankelen in de zon
de eens zo solide tafel
nu als afdankertje op 't balkon
onzekerheid sluipt als een gifslang
door alle facetten heen
ooit had hij vele vrienden
nu heeft hij er geen
tezamen ondermijnen
zij het ervaren van geluk
dat ze juist op deed bloeien
maakt het nu alles stuk…
Overgave
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
808 ik tel de tranen
van mijn leegte
lepel het verdriet
van het bord
buiten roept
het zonlicht
dat zijn weg
naar binnen vond
besluit vandaag
niet te strijden
maar me gewillig
over te geven aan…
Keuze
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
525 hoe solide denk je dat de lijn is
waarop jij balanceren wilt
in de ene hand, houd je angstvallig jouw hart
in de andere hand, viert jouw brein iet wat
hoe zeker ben je van de ingeslagen weg
of voelt het alsof er geen keuze was
daar de duisternis vroeg invalt…
Vijf
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
509 regels
in het ochtendblad
vijf simpele regels
maken een stortvloed
van emoties los
de persoon in kwestie
onbekend
doch niet onbemind
vele harten zullen
gebroken achterblijven
met de vraag
hoe had ik haar
kunnen vangen
voordat ze
viel…
Dwaaltuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 in het labyrint der mogelijkheden
gaat het om open vragen
doch is 'n snelle keuze gewenst
want je wilt hen niet ontmoeten
zij die sneller zijn dan
jij ooit had durven dromen
struikelend over je eigen
voeten probeer je angstvallig
de uitgang voor te zijn…
Ontkleurt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 als op eieren balancerend
loop ik heel voorzichtig
op mijn tenen
daar woorden zwaar
worden gewogen
is spontaniteit stervende
instabiliteit verbleekt
alles van waarde zijnde
en kleurt de hemel grauw…
Duister
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 in de kroning van de nacht
is eenoog blind daar fatamorgana's
angstvallig hun rokken hooghouden
behoeft waarheid geen zoete erkenning
vallen met zorg gebouwde zandkastelen
ten prooi aan opkomend tij,omdat zij niet fonkelen wil…
Stilzwijgend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 zonlicht kust de zwaan
die haar veren oppoetst
voor de dag die komen gaat
andere gevederden schrijven
geschiedenis in de lucht
die onleesbaar lijkt
doch verstaanbaar is voor hen
die in geheimtaal converseren
zij lieven liever…