64955 resultaten.
vergeven
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
2.069 het vereenvoudigt verder leven
ik heb de kerstboom
bij jou zien staan
nee, ik belde niet aan
wél 1000 keer langs gegaan
de angst is te groot
de liefde nog zó intens
ik heb jou vergeven
nu nog praten, een laatste wens
of wil jij dan verder gaan
tot één van ons wat gebeurt
en degeen die achterblijft
een leven lang treurt
met spijt…
Klimop
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
914 ze lacht
ik straal
als ze schijnt
klim ik op
naar boven gericht
ik wacht
verdwaal
als ze schijnt
klim ik op
naar haar gezicht
ze bracht
verhaal
als ze schijnt
klim ik op
voor altijd gezwicht
de nacht
was kaal
maar de ochtend
bracht licht
ik klim op
met
een warm
onthaal
als ze zacht
onze levens dicht…
Nieuw leven
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
5.387 Door de liefde tussen man en vrouw
zal de vrucht ontstaan als een ode aan verbondenheid
In de vorm van hun kleine ik, krijgen ze jou
als bekroning van hun innige verliefdheid
Hoe kon iemand ze ooit meer geven...
dan jou, een heel nieuw leven.…
Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.010 Druppels op de ramen,
Ze tekenen mijn beeld,
Het leven achter glas,
Het laat mij onbedeeld.
Mijn hoop en m'n verwachting,
Hun zonnig zomerlied,
Onzichtbaar in je ogen,
Ik zie,
Ik zie wat jij niet ziet.…
Diezelfde vlinders
hartenkreet
3.6 met 34 stemmen
3.745 Voor mij ben jij mijn hele leven.
Dat gevoel dat met niets te vergelijken is.…
Vrij
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
4.065 Als iemand me vraagt
Wie ben jij?
Glimlach ik traag
En antwoord dan: Ik ben vrij
Ik ben de felste ster
In de donkere lucht
Ik ben de begeerde hoop
Waar ieder naar zucht
Ik ben de bergpiek
Niemand die mij raakt
Ik ben de zwartste pijn
In heel m’n naakt
Ik ben de heldere visie
In mijn donker denken
Ik ben de zoetste droom…
Oma
netgedicht
2.4 met 46 stemmen
6.531 Oma is het woord
toen ik deze foto zag
niet van mij, maar toch
Een bos vol grijze krullen
geen weet van mijn bestaan
Geen weet van mij
zo lief is zij…
We vlechten onze levensdraden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.107 Ik begraaf me in haar armen
ze slokt me op als in een droom
Ik verken haar wereld sluimerend
en geef me over in haar stroom
Ze neemt me op in tussenpozen
ademt mij vluchtig door haar heen
Ze is mooi als duizend rozen
mijn hartje klopt voor haar alleen
Als een sluierende nevel
zweven we door ons droompaleis
Een winterse stilte omhult ons…
anders
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.505 jij wou niet
wat ik wou
ik deed niet
wat jij doen zou
alsof
leven
liefde
een andere betekenis
heeft
voor jou
andere eisen
andere wensen
andere doelen
andere gedachten
ik kon er niet meer blind voor zijn
ik wilde niet langer blijven wachten
het heeft genoeg tranen gekost
al doet dit einde nog meer pijn…
Laten we eerlijk zijn
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
1.642 Ik lig in je armen
En je zegt dat je nog nooit zo’n intense liefde hebt gekend
Maar waarom klinkt dit voor mij dan zo bekend?…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.2 met 49 stemmen
5.145 Met jou zou ik mijn leven willen delen
de vreugde en het verdriet
Samen de levensweg bespelen
de toekomst ligt immers in het verschiet
Met jou wil ik de energie voelen
van jouw armen om me heen
En heerlijk met je kroelen
want zoals jij is er geen één
Bij jou kan ik mezelf zijn
en praten over verlangen en gevoel
Jij bent immers mijn eigen…
Laat deze beker
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.507 Dood, oh, dood
neem mij nog niet
ik ben nog lang niet uitgeliefd
ga mij voor nog even
maak mijn weg
naar jou zo lang
zolang ik nog wil leven.…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 je bent uit licht geboren
ogen sprekender dan woorden
in fijne lijnen tekenen de jaren
je liefdes en de kleine pijnen
ik penseel geluk in
de kuiltjes van je wangen
om daarmee de warmte in
je glimlachjes te vangen
in zachtrood bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt…
voor de vrouw in jou
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.578 waarom vlucht je
voor de vrouw in jou
ontloop je koesterende blikken
omdat de heimelijke vragen
je op dit moment niet schikken
na het jarenlange stikken
in verdragen van elkaar
complimenten en geschenken
hadden slechts een doel
ze waren niet voor jou
bezit werd je, zijn vrouw
geen oog meer voor je eigenheid
het kleine leven onder zijn…
Herinneringen
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
843 Waar wolken voor de zon bewegen
stralen sterren in de nacht
ik lach nu wat verlegen
de herinnering is zacht
Ook zijn er soms de tranen
voor wat ooit was verdriet
dat zich een weg weet te banen
maar vergeten doe je niet
De tijd die schreidt maar voort
gebouwd op stenen van verleden
niet dat het heden zich er aan stoort
de pijn is zwaar…
Jij bent mijn gedicht
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.627 Laat me uren naar je kijken
dat is wat ik nu wel verdien
ga de aanblik nu niet schaden
het mooiste wil ik blijven zien
God heeft zijn best op je gedaan
je stond zeker vooraan in de rij
vooral je prachtige blauwe ogen
want ze kijken nu naar mij
Zie je nu echt naar me lachen
stoere man, een gevoelige blik
jij bent wat ik noem de liefde…
ik zag je handen
netgedicht
3.2 met 55 stemmen
17.642 ik zag je handen
de vingers gespreid
een eerste ontvangen
tot open bereid
ze dansten en speelden
op maten lichte muziek
ik raakte en streelde
het nog verboden gebied
ze hoorden ons spreken
zochten angstig elkaar
verkrampten tot vuisten
in een woedend gebaar
verstrengelden later
in bezworen gevaar
warmenden en troostten
in berusten…
onmachtig...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
963 onmacht in de strijd
het gevecht met jezelf
verwoest wordt een leven
verscheurt door pijn
waar angst sluipt
in nachtelijk dwalen
het zoeken naar waarom
de vraag, nog hoelang
en jij luistert naar stilte
het snikken gesmoord
angstvallig wakend
dat niemand het hoort…
zonnebloemde kleur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
741 zonnebloemde kleur
verliet me in de onweersgeur
van pasgevallen regen
je straalde opwaarts
in het gletserwit
helderde de kale wand
sloeg onverwachts toe
met lawines die je föhnde
aan de warme kant
je balanceert de winden
tussen warm en koud
gunt jong en oud het
duister om te slapen
brengt licht om te ontwaken
omdat je van dit leven…
de zon ontspande
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.086 het was geluk
alleen je duim te strelen
toen er tranen kwamen
spontaan en opgaand
in de branding van de zee
je nam me mee
in golven van verdriet
zwemmen was krampachtig
de slagen net niet machtig
drijven ging nog niet met twee
de zon ontspande
in koesterende handen
de snaar die kwetsbaar
maakt wordt onbewust
nog altijd aangeraakt…
verlicht de opgesloten pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
896 je tast mijn huid
heel langzaam af
in willoos reageren
voelt hoe het bezeerde
hunkert naar contact
je raakt en leidt
de energie in banen
om te helen streelt
de plaatsen die ik
het minst kan delen
je krast
de wonden open
laat het vocht naar
buiten lopen en verlicht
de opgesloten pijn
ik zal nooit
meer gesloten zijn
jij brak…
in de wereld van mijn lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 het was je oogopslag
die mij deed zweven
ik vocht om niet te beven
toen jij me eindelijk zag
die meters kan ik niet vergeten
de tijd draaide een halve slag
je stapte onbevangen
in de wereld van mijn lach
woorden werden overbodig
de omgeving niet meer nodig
verbonden wisten we dat onze
lichamen elkaar meteen verstonden
samen zijn we…
wordt je warmte koel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.846 ik wil en
zal me geven
tot er niets meer
over is en ik
weer in je armen lig
draden die
gesponnen zijn van angst
vervlochten zijn met pijn
mogen nooit meer
anker zijn
je moet ze breken
anders gaat
je jeugd zich
morgen wreken
als we samen zijn
wat genot
moet worden
is dan schuldgevoel
kap ze anders wordt
je warmte koel…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
lief zonder vrienden
netgedicht
3.4 met 64 stemmen
9.785 angst was mijn
vlinder vloog mij
en de liefde voorbij
fladderde onrust
woekerde lust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
al leek ik zo blij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf en
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
ze oogden mijn pijn
ik ben wat ik was
besta nu niet meer…
Seconden zonder eind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.090 Het leed duurt lang, de vreugde kort.
De tijd gaat zo verrassend snel.
September al zowat.
Het jaar is meer dan half voorbij.
Het lentegroen herinnering.
Een mensenleven duurt niet lang.
Het lijkt wat traag op gang te komen.
Minuten lijken jaren.
Tot jaren maar minuten zijn.
Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid.…
van ijzersterk en staalblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
804 ik geef je alles
ziel en toeverlaat
je antwoordt liefde
maar in je woorden
voel ik soms je haat
en ik pareer
moet dansen op
het touw dat jij
gespannen hebt
ik lijk wel gek
val steeds geweldig
op mijn bek
want jij bent
anders dan ik dacht
verstaat mijn woorden
in je eigen taal
mijn luchtigjes acteren
overkomt ons vaak banaal…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…